Γράφει ο Νίκος από Βόλο

Οι συνήθεις αρθρογράφοι της φυλλάδας “τα Νέα” και μαζί τους ο διαβόητος πρώην υπουργός του Σημίτη, ο Φλωρίδης, όπως λέει το σημερινό ρεπορτάζ, βαράνε συναγερμό κινδύνου εξαιτίας της απρόσμενης εκλογικής ανόδου ενός ακροδεξιού θρησκόληπτου συρφετού με το όνομα “Νίκη”, που έφτασε ήδη σε απόσταση αναπνοής από τη Βουλή.

Γράφουν λοιπόν πύρινα άρθρα για το σκοταδιστικό μόρφωμα, μέσω του οποίου, όπως λένε, επεμβαίνει η Ρωσία του Πούτιν στην ελληνική πολιτική σκηνή, κλπ… 

Τι συμβαίνει λοιπόν εδώ; Στην εποχή του “επισήμως ακήρυχτου “Τρίτου παγκόσμιου πολέμου, μην σας φαίνεται καθόλου παράξενο αν και η ρωσική ιμπεριαλιστική υπερδύναμη επιχειρεί παρέμβαση στα ελληνικά πολιτικά πράγματα. Οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές το κάνουν αυτό καθημερινά με χίλιους δυο τρόπους, τι διαφέρει δηλαδή κατ’ ουσίαν αν το κάνουν και οι Ρώσοι ιμπεριαλιστές, οι αντιδραστικοί του Πούτιν με όχημα το δικό τους θρησκευτικό σκοταδισμό, που άλλωστε είναι ίδιας δογματικής μάρκας με του ντόπιου “ ποιμνίου”;

Μόνο ο αμερικάνικος θρησκευτικός και πολιτικός σκοταδισμός δικαιούται να έχει θέση υπό τον ήλιο; Μόνο τα “Νέα” θα μπορούσαν να το υποστηρίξουν αυτό το πράγμα! Από κι έπειτα: Τους Φλωρίδη, Παπαγιαννάκη και λοιπά λιβανιστήρια του σκληρού ελληνόφωνου νεοφελευθερισμού δεν τους πήρε φυσικά κανένας πόνος για τα δικαιώματα του λαού, των γυναικών ή ακόμη και των δανειοληπτών που θα τους κάνουν δούλους μέχρι να ξοφλήσουν το δάνειο… Χτυπάνε το μόρφωμα αυτό των ντόπιων ανεξέλεγκτων θρησκόληπτων χριστιανο-Χομεϊνήδων, επειδή μπορεί να κινδυνεύσει από  αυτό η αυτοδυναμία του Κούλη Μητσοτάκη, με τον οποίο είναι τακίμι όλα αυτά τα υποκείμενα του πρασινογάλαζου σημιτο-μησοτακικού βούρκου.

Αυτός είναι ο ένας βασικός λόγος της στάσης τους έναντι του μορφώματος. Κι ο άλλος λόγος είναι φυσικά ότι όλοι αυτοί οι αρθρογράφοι φοβούνται την ανάδειξη και εδραίωση μιας ανοιχτής έκφρασης της επιρροής του ρωσικού ιμπεριαλισμού μέσα στην Ελλάδα, και μάλιστα με σημαία της το θρησκευτικό σκοταδισμό και φανατισμό, επειδή ακριβώς όλος επίσημος αστικός κόσμος του Ελλαδικού προτεκτοράτου είναι σκέτο τσιράκι και αποκλειστικό τσογλάνι των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ -και ταυτόχρονα βεβαίως και ευρωλιγούρι στη δούλεψη των Γερμανών τραπεζιτών.

Δηλαδή τα “Νέα’, ο Παπαγιαννάκης κι ο φαιπράσινος αηδιαστικός εκείνος Φλωρίδης αποτελούν, όπως κι ο Μητσοτάκης, απλώς τα ελληνόφωνα φερέφωνα του δυτικού ιμπεριαλισμού στην νότια άκρη της Βαλκανικής χερσονήσου. Αυτό πρέπει να είναι ξεκάθαρο για όλα αυτά τα υποκείμενα.

Βλέπουν λοιπόν τώρα να προβάλλει από το πουθενά ένα τμήμα της παπαδοκρατίας που δεν ελέγχεται από τα ρασοφόρα γκεσέμια της επίσημης “Εκκλησίας” (της ρασοκαπιταλιστικής, χριστεμπορικής αλλά αμερικανόδουλης και Μητσοτακικής φάμπρικας του παπά -Γερώνυμου), και να απειλεί στα σοβαρά το έως τώρα μονοπώλιο αυτής της φάμπρικας πάνω στο κοπάδι των προβατοποιημένων “πιστών”. 

Αυτή είναι η ουσία του πράγματος. Τα θρησκόληπτα αντιδραστικά μορφώματα σαν του Ταλιμπάν Νατσιού και της ανεψιάς του “πάτερ -Παστίτσιου” μπορούν να τσακιστούν -και σίγουρα να αφανιστούν από  προσώπου γης- μόνο με την άνοδο της προλεταριακής ταξικής πάλης και με την ολόπλευρη διάδοση μέσα στην εργατική τάξη των ιδεών του Μαρξισμού -Λενινισμού. Αυτό είναι το καθήκον όλων των Ελλήνων κομμουνιστών.

Από κει και πέρα, αν το τωρινό θρησκόληπτο μόρφωμα κατορθώσει να κάνει τη ζημιά στο Μητσοτάκη και να ανοίξει έναν εσωτερικό εμφύλιο μέσα στη δεξιά και περαιτέρω στον αστικό κόσμο, έστω και σαν όργανο στην υπηρεσία ενός άλλου ιμπεριαλισμού, ενός αντιπάλου του δυτικού ιμπεριαλισμού, τόσο το καλύτερο για την εργατική τάξη, αρκεί αυτή να ξανασυγκροτήσει το επαναστατικό κομμουνιστικό κόμμα που πραγματικά της αξίζει.

Πάντοτε οι κομμουνιστές μπορούσαμε να βγούμε κερδισμένοι όταν σκυλοτρώγονται οι αστικές δυνάμεις, όταν βυθίζονται  σε πολιτική κρίση, εξυπηρετώντας οι διάφορες κλίκες τους τα συμφέροντα διαφορετικών ξένων αφεντάδων. Τότε ακριβώς, αν υπάρχει το επαναστατικό κομμουνιστικό κόμμα, ξεχωρίζει η ήρα από το στάρι και λάμπει ο πραγματικός πατριωτισμός και διεθνισμός αντάμα της εργατικής τάξης και των κομμουνιστών που δεν μπαίνουν στο τσουβάλι κανενός ιμπεριαλιστικού μπλόκ.