Του Γιώργη Γιαννακέλλη
«Η ανάληψη της πολιτικής ευθύνης ήταν ένα καθήκον που έπρεπε να φέρω σε πέρας, ανεξάρτητα από την ύπαρξη στοιχείων ή όχι σε βάρος μου. Η επαναστατική μου συνείδηση δε μου επιτρέπει να αφήσω βορά στα σκυλιά την ιστορία του ΕΛΑ και τη μνήμη του Χρήστου Κασσίμη.
Υπερασπίστηκα την επαναστατική τιμή της οργάνωσής μου, του ΕΛΑ, και την προσωπική μου πολιτική διαδρομή στο επαναστατικό κομμουνιστικό κίνημα. Αγωνίστηκα ενάντια στην εφαρμογή της ναζιστικής αρχής της συλλογικής ευθύνης, η οποία δεν αφορά μόνο τους κατηγορούμενους σ’ αυτή τη δίκη, αλλά όλα τα αγωνιζόμενα κομμάτια του ελληνικού λαού»
Από την «απολογία» του Χρήστου Τσιγαρίδα, στην 1η Δίκη του ΕΛΑ
***
Τέσσερα χρόνια συμπληρώνεται σήμερα από την ημέρα που πέθανε στα 80 του χρόνια ο Χρήστος Τσιγαρίδας. Ο αγωνιστής που ανέλαβε την ευθύνη για τη συμμετοχή του στον ΕΛΑ και έδωσε σκληρή μάχη, στις τρομοδίκες, στη φυλακή, στον Τύπο, στην κοινωνία, ενάντια στην τρομοϋστερία, ενάντια στη συκοφάντηση των οργανώσεων του ένοπλου και των αγωνιστών που συμμετείχαν σ’ αυτές.
Η ευγενική του μορφή, η συντροφικότητα, η ανιδιοτέλεια και η ταπεινότητά του θα συνοδεύουν πάντοτε την ανάμνηση αυτού του σεμνού αγωνιστή.
Δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να γράψω κάτι ιδιαίτερο για τον υπέροχο σύντροφο Χρήστο Τσιγαρίδα
Ηταν ένας από τους πιο υπέροχους ανθρώπους που έχω γνωρίσει στην ζωή μου.
Ανήκε στην γενιά που μεγάλωσε μετά την ήττα του ΔΣΕ, πρόδωσε την αστική τάξη στην οποία θα μπορούσε να ανήκει και στρατεύτηκε στο επαναστατικό κίνημα.
Δήλωνε πάντα κομμουνιστής, και ούτε μια στιγμή δεν παρουσιάστηκε να μετανιώνει για τον δρόμο που ακολούθησε, και τις μορφές πάλης που χρησιμοποίησε ο ΕΛΑ.
Δεν είμαι εγκληματίας για να απολογηθώ για κάτι. Βρίσκομαι κατηγορούμενος για την πολιτική μου δράση, που είναι ταυτισμένη με την ίδια τη ζωή μου. Μια δράση που ήταν στην υπηρεσία του Ελληνικού λαού και αυτός είναι ο μόνος αρμόδιος για να την κρίνει. Επομένως, δεν έχω να απολογηθώ για τίποτα σε ένα δικαστήριο της άρχουσας τάξης.
Μην κάνετε το λάθος να το πάρετε και εσείς προσωπικά. Είναι ιδεολογική και πολιτική προσέγγιση, που πηγάζει από την κοσμοθεωρία μου. Μαρξιστής ήμουν, είμαι και θα παραμείνω, επομένως δεν μπορώ να δεχτώ πως υπάρχουν θεσμοί ανεξάρτητοι και υπερταξικοί. Ολοι οι θεσμοί είναι ταξικοί…
Μετά τη μεταπολίτευση υπήρξαν αυτοί που σκεφτόντουσαν πώς να βολευτούν σε όποια θέση, ακόμα και δευτερεύουσα, τους παραχωρούσε η εξουσία, αυτοί που το προσωπικό τους βόλεμα το ονόμασαν απογοήτευση από τα κοινωνικά δρώμενα, αυτοί που εντάχθηκαν στα παραδοσιακά κόμματα και τις εξωκοινοβουλευτικές ομάδες και συνέχισαν να πιπιλίζουν τις παλιές συνταγές.
Υπήρξαν και μερικοί που ξεπερνώντας τους ιδεολογικούς διαχωρισμούς θεώρησαν ότι το σύστημα πρέπει να χτυπηθεί με ενέργειες αντιβίας και οργανώθηκαν σε πολιτικοστρατιωτικούς σχηματισμούς. Τη σημασία της προοπτικής αυτών των οργανώσεων το σύστημα την αντιλήφθηκε πολύ καλά. Σε κάθε διεθνή συνάντηση πάντα συζητούσαν και το θέμα των ένοπλων οργανώσεων…
Τι φοβόντουσαν; Οτι μερικοί ένοπλοι θα ανέτρεπαν τα καθεστώτα; Οχι βέβαια. Φοβόντουσαν τα μηνύματα που πέρναγαν στο λαό. Δηλαδή:
1) Οτι υπάρχει και είναι πραγματοποιήσιμη και αυτή η μορφή πάλης.
2) Οτι μπορεί και πρέπει να σπάσει το μονοπώλιο της βίας από τους εκμεταλλευτές και τους κρατικούς τους μηχανισμούς.
3) Οτι είναι μύθος πως οι μηχανισμοί ξέρουν τα πάντα και επομένως κάθε προσπάθεια δράσης έξω από τα όρια που βάζει το καθεστώς είναι καταδικασμένη.
Ιδιαίτερα αυτή ήταν εδραία πεποίθηση των μελών του ΚΚΕ, που τη δημιούργησε και τη συντήρησε η ηγεσία. Γι’ αυτό και ερμήνευαν την αδυναμία του καθεστώτος να πιάσει τους ένοπλους σαν προστασία των «δικών τους ανθρώπων», επιστρατεύοντας τη χαφιεδολογία αντί για την πολιτική αντιπαράθεση.
4) Οτι μπορούσε να σπάσει το μονοπώλιο της πληροφόρησης με τις ενέργειες ένοπλης προπαγάνδας.
5) Οτι οι μηχανισμοί δεν μπορούσαν να προστατεύσουν από τη δίκαιη τιμωρία κανέναν υπεύθυνο για ενεργό συμμετοχή στην εκμετάλλευση και καταπίεση και σε εγκλήματα κατά του λαού.
6) Οτι γινόταν φανερή η προοπτική της δυνατότητας ανατροπής του συστήματος.
Σαν σήμερα: 31 Οκτώβρη 1922, ξεκίνησε η «Δίκη των Έξι»
Ένα από τα πιο δραματικά κεφάλαια της ταξικής και εθνικής μας ιστορίας Σαν σήμερα, στις 31 Οκτώβρη του 1922, στην αίθουσα της Παλαιάς Βουλής, ξεκίνησε μια δίκη που έμελλε να σημαδέψει βαθιά τη νεότερη ελληνική ιστορία. Η περίφημη «Δίκη των Έξι». Ήταν η ώρα της...
Φεντερίκο Φελίνι: Ασύστολα ονειρικός, αιώνιος έφηβος. (Πέθανε σαν σήμερα το 1993)
Της Π.Μ Ο τίτλος του δημιουργού-οραματιστή, στον κινηματογράφο, συνοδεύει όποιον σκηνοθέτη διακρίνεται για την ιδιορρυθμία και την πρωτοτυπία του έργου του. Ή πιο απλά όποιου η υπογραφή είναι βαρύτερη από το επιμέρους έργο του.Τέτοια παραδείγματα, από τον Χίτσκοκ,...
Ο Νίκος Εγγονόπουλος, της μούσας, του μύθου, των συμβόλων, της φαντασίας, πέθανε σαν σήμερα το 1985
Της Π. Μ Ανήσυχο πνεύμα, παρατηρητής και αυθεντικός διανοούμενος, βασικός μαζί με τον Εμπειρίκο εκπρόσωπος του υπερρεαλισμού στην Ελλάδα, εξαίρετος ποιητής και δάσκαλος των τεχνών μεταξύ άλλων. Ο Νίκος Εγγονόπουλος μακριά τα ελληνικά στεγανά που περιορίζουν αλλά με...
Τάσος Λειβαδίτης: Ο ποιητής της ήττας και μιας νίκης που δεν έχει έρθει ακόμα. (3 Βίντεο). Πέθανε σαν σήμερα το 1988
Γιατί δική μας πατρίδα είναι όλοι οι δρόμοι που στα πλάγια τους κοιμούνται οι σκοτωμένοι του αγώνα μας.. Τ. Λειβαδίτης Σαν σήμερα, το 1988 πέθανε ο ποιητής και αγωνιστής Τάσος Λειβαδίτης. Ο Τ. Λειβαδίτης μαθητής Γυμνασίου ακόμα άρχισε να γράφει ποιήματα. Στην συνέχεια...
Σαν σήμερα η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης -Ο ΕΛΑΣ και η ΟΠΛΑ πόλης απέναντι στις κατοχικές δυνάμεις και τους συνεργάτες τους
Του Τάσου Κατσαρού Σαν σήμερα στις 30/10/1944 εγκαταλείπουν τη Θεσσαλονίκη τα γερμανικά στρατεύματα, μετά από τρεισήμισι χρόνια κατοχής, αφήνοντας πίσω αφήνοντας πίσω εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς από πείνα, εκτελέσεις, αρρώστιες. Ο ΕΛΑΣ Μακεδονίας μπαίνει σαν...
Από τα σκραπάδικα στην τραγωδία της Πλάκας ή όταν η εξαθλίωση συναντά την «επιχειρηματικότητα».
Πηγή: Παναγιώτης Σωτήρης - f/b Ναι είναι εξωφρενικά τραγικό ότι επειδή κάποιοι φτωχοδιάβολοι προσπαθούσαν να κλέψουν όποιο μέταλλο έβρισκαν και κατά προτίμηση χαλκό χάθηκαν έξι άνθρωποι. Όμως, πίσω από αυτό υπάρχει η «κυκλική οικονομία» όπου κέρδη παράγονται από την...
Από τον Όρσον Γουέλς στα fake news: 88 χρόνια παραπληροφόρησης
Στις 30 Οκτώβρη 1938, ο νεαρός Όρσον Γουέλς κατάφερε, μέσα από μια ραδιοφωνική παράσταση, να κάνει χιλιάδες Αμερικανούς να πιστέψουν ότι οι Αρειανοί εισβάλλουν στη Γη.Το ραδιόφωνο έγινε τότε ο καθρέφτης μιας κοινωνίας που ήθελε να πιστέψει ό,τι άκουγε. Σήμερα, ο...
Από τα χαρακώματα της Συρίας στα επιχειρηματικά σαλόνια: Όταν οι ιδεολογικές διαδρομές συναντούν το μεγάλο κεφάλαιο
Από τον Ανδρέα Πάτση και τον Γρηγόρη Δημητριάδη μέχρι τον ελληνοαμερικανό Christopher Helali, μια ιστορία με πολλές πολιτικές αντιφάσεις, επιχειρηματικές διασυνδέσεις και διαδρομές που αξίζουν να αναφερθούν. Θυμάστε τον Πάτση το 2022 που αγόραζε τα κόκκινα δάνεια και...
30η Οκτώβρη 1944: Ο ΕΛΑΣ απελευθερώνει τη Θεσσαλονίκη από τους Γερμανούς κατακτητές
“Αποτέλεσμα σκληρών συγκρούσεων” Η επίθεση για την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, δεν ήταν εύκολη υπόθεση, καθώς, όπως εξηγεί ο τότε επιτελάρχης 11ης Μεραρχίας ΕΛΑΣ, Θανάσης Παπαθανασίου, που υπήρξε αργότερα βουλευτής της ΕΔΑ, μέσα στην πόλη και όλη την γύρω περιοχή,...
Γλείψε τώρα εκεί που έφτυσες, επηρμένε ηλίθιε
Πηγή: ΚΟΝΤΡΑ Είναι τόσο ηλίθιος; ‘Η απλά ένας επηρμένος κωλοπαιδαράς που επειδή έγινε εκατομμυριούχος χάρη στη μπάλα, νομίζει ότι μπορεί να αποπατεί όπου του γουστάρει; Το πιθανότερο και τα δύο. Αλλωστε, η προσωπική φιλία του με τον Μακρόν λέει πολλά: ένας κομπλεξικός...
0 Comments