Της Τ.Γ.
Ανήκω σ΄ αυτούς που από μικροί αγάπησαν τον κομμουνισμό, όχι διαβάζοντας θεωρία, -αυτή ήρθε αργότερα- μα πρωτίστως και κυρίως απ΄ τη συναναστροφή με αγνούς, πραγματικούς αγωνιστές του… Ανθρώπους όμορφους, που η καθημερινή στάση ζωής τους εξέπεμπε ήθος, αξιοπρέπεια, σεβασμό για τον συνάνθρωπο…
Για τούτο, από τα πρώτα χρόνια της εφηβείας μου, ονειρευόμουν ένα κόσμο γεμάτο τέτοιους “μεταξωτούς” ανθρώπους, που η σκέψη και ο λόγος τους έχτιζε επενδύοντας στις πανανθρώπινες αξίες…
Γνώρισα παλιούς αντάρτες, που είχαν παραγκωνίσει το μίσος τους ακόμα και για τους ίδιους τους βασανιστές τους, και στις τότε φορτικές ερωτήσεις μου για τα δικά τους πέτρινα χρόνια, απέφευγαν να μου μιλήσουν, πιστεύοντας ίσως πως δεν θα πρεπε να μου μαυρίσουν την ψυχούλα… Μου χάριζαν όμως βιβλία ανοίγοντας μου ορίζοντες και χώρους για απαντήσεις…
Κι ήρθαν τούτοι οι παλιοί κομμουνιστές, και ζωντάνεψαν στη μνήμη μου,, και μ΄ έκαναν να αναρωτηθώ τι κοινό μπορεί να έχουν με σημερινούς “συντρόφους” που έχουν επιδοθεί σε ένα κρεσέντο μίσους για τον Αλέξη Τσίπρα και το κόμμα που εκπροσωπούσε… Όχι, δεν είμαι συριζαία. Τουναντίον, ανήκω σ ΄ αυτούς που θεωρούν τις πολιτικές της “πρώτης φοράς αριστερά”, κύριο υπαίτιο για την επιστροφή της πιο σκληρής δεξιάς μετά την μεταπολίτευση… Υπαίτιο ακόμα και για την απαξίωση του ήθους που η αριστερά πρέσβευε ,ακόμα και για τους επικριτές της…
Γίναν τραγικά λάθη, πάρθηκαν σκληρές αποφάσεις, αντιστρόφως ανάλογες με την ιδεολογία της Αριστεράς… Εξουσιαστική αλλοτρίωση; Ανθρώπινες αδυναμίες; Λανθασμένη θεώρηση των καταστάσεων; Ανάληψη κυβέρνησης μα όχι πραγματικής εξουσίας σε ένα κράτος με βαθιά και αμέτρητα δεξιά πλοκάμια; Η ιστορία θα κρίνει… Θα κρίνει κι αυτούς που έδρασαν και “λερώθηκαν”, θα κρίνει κι αυτούς που έμειναν “καθαροί” παρατηρητές…
Η εμπαθής και χαιρέκακη στάση όμως των τελευταίων ημερών, μερίδας “συντρόφων”, είναι για πολλούς από μας που έχουμε ιδεολογικό μα όχι κομματικό πρόσημο, γροθιά στο στομάχι. Είναι ασύμβατο με τις αρχές μας, είναι κόντρα με τις αξίες μας… Ο ΕΧΘΡΟΣ ΜΑΣ ΗΤΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ. Αυτός είναι το σκοτάδι, το μίσος, ο θάνατος. Κι όσο εμείς αναλωνόμαστε σε μεταξύ μας αντιπαραθέσεις και μικροπρέπειες, αυτός τρίβει ηδονικά τα χέρια, και σφιχταγκαλιάζει μέρος της κοινωνίας …
κρίμα τόση παρέα με κομμουνιστές και δεν έμαθες ότι ο εχθρός μας είναι ο καπιταλισμός και όλα τα πρόσωπα του. είτε ο φασισμός είτε η σοσιολδημοκρατία.
Ορθότατη η Τ.Γ.!