“Καλείσθε να προσφέρετε
την υψίστην των υπηρεσιών
υποβοηθούντες τας Αρχάς Κατοχής”

Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος, δωσίλογος κατοχικός “Πρωθυπουργός” την περίοδο 1942–1943.

Στις 15 Νοέμβρη 1942 ο Τσολάκογλου αντικαταστάθηκε άτυπα από τον αντιπρόεδρό του, Κων/νο Λογοθετόπουλο, και στις 2 Δεκεμβρίου η παραίτησή του επισημοποιήθηκε, με την προσχηματική επίκληση «λόγων υγείας».

Καθηγητής γυναικολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, παντρεμένος με Γερμανίδα και άκρως γερμανόφιλος ο Λογοθετόπουλος λίγο πριν από την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, έγινε πρόεδρος του Ελληνογερμανικού Συνδέσμου.

Με το που ανέλαβε τον προδοτικό του ρόλο έδειξε ότι είχε πλήρη συνείδηση των “καθηκόντων” του και την αποστολή που έχει αναλάβει ενάντια στο κομμουνιστικό και εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα:

Δυστυχώς υπήρξαν θερμόαιμοι τινές οι οποίοι εξ αγαθού συνειδότος ενόμισαν ότι τα προβλήματα της Ελλάδος δύνανται να λυθώσι, εάν έκαστος πολίτης ανελάμβανε την πρωτοβουλίαν της σωτηρίας της Πατρίδος. Και τους ολίγους αυτούς συνεταιρίσθησαν ευθύς αμέσως οι άνθρωποι του σκότους, οι ασυνείδητοι και οι ταραξίαι, οι κομμουνισταί, διά να εξασφαλίσουν εν ονόματι του πατριωτισμού την προσφιλή δι’ αυτούς εικόνα της αναρχίας, της λεηλασίας και της αρπαγής. Ο νόθος αυτός πατριωτισμός ας κοπάση και ας επανέλθη έκαστος εις τα ειρηνικά του έργα, ίνα εν ψυχική ηρεμία οδηγήσωμεν την Πατρίδα εις την βεβαίαν σωτηρίαν της. Αυτή είναι η αποστολή, ήτις μου έλαχεν. (ΦΕΚ 1942/Α/307).

Η βραχύβια θητεία του Λογοθετόπουλου θα σημαδευτεί από το αποκορύφωμα της Αντίστασης στην πρωτεύουσα: την παλλαϊκή εξέγερση του Φεβρουαρίου-Μαρτίου 1943 που απέτρεψε την αναγκαστική στρατολογία Ελλήνων εργατών για την πολεμική βιομηχανία του Ράιχ.

Μπροστά στη γενική απεργία που παραλύει την πόλη, τις διαδηλώσεις χιλιάδων Αθηναίων, τις συγκρούσεις με την αστυνομία και τα κατοχικά στρατεύματα, την κατάληψη του υπουργείου Εργασίας και το κάψιμο των καταλόγων της πολιτικής επιστράτευσης, ο δωσίλογος πρωθυπουργός θ’ ανακοινώσει επίσημα «ότι η επιστράτευσις αυτή δεν πρόκειται να γίνη και οι οπωσδήποτε εργαζόμενοι στην υπηρεσία των στρατιωτικών αρχών κατοχής δεν πρόκειται να σταλούν προς εργασίαν εκτός της Ελλάδος» («Το Βήμα» 7/3/1943).

Ετσι κι αλλιώς, η δεύτερη αυτή κατοχική κυβέρνηση δεν ήταν παρά ένα μεταβατικό σχήμα, ανάμεσα στους στρατηγούς της συνθηκολόγησης και την αναζήτηση μιας πολιτικότερης λύσης. Στους τέσσερις μήνες της πρωθυπουργίας του Λογοθετόπουλου, Γερμανοί και Ιταλοί επικυρίαρχοι θα συνεχίσουν τις βολιδοσκοπήσεις για τον προσεταιρισμό μιας εγχώριας προσωπικότητας που θα είναι ικανή να συνασπίσει στο πλευρό τους ένα μέρος του παλιού πολιτικού κόσμου (και των συνδεδεμένων με αυτόν συντηρητικών κοινωνικών δυνάμεων), στο όνομα της καταπολέμησης του «κομμουνιστικού κινδύνου».

Περισσότερες πληροφορίες γ’ αυτό το δοσιλογικό κάθαρμα μας δίνει ο σ. mitsos175 σε ανάρτηση που είχε κάνει στο μπλοκ μας:

Ο κύριος αυτός ήταν διακεκριμένος καθηγητής της Ιατρικής. Σπούδασε στο Μόναχο. Εργάστηκε αρχικά ως βοηθός, στη συνέχεια ως επιμελητής και τέλος ως υφηγητής. Υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό, ως έφεδρος χειρουργός ιατρός. Για την προσφορά του τιμήθηκε με πολεμικά μετάλλια και παράσημο.

Ορίστηκε καθηγητής στην έδρα της Γυναικολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ανέπτυξε αξιόλογη επιστημονική δραστηριότητα και συνέβαλε στην ίδρυση νέων νοσοκομειακών ιδρυμάτων. Διετέλεσε κοσμήτορας και αργότερα πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ανακάλυψε νέες μεθόδους που βοήθησαν την Επιστήμη. Συνέγραψε πολλές επιστημονικές εργασίες κι ανέδειξε πολλούς διάσημους νέους γιατρούς. Θα του δίνατε λοιπόν να κρατήσει τη Σημαία; Σύμφωνα με τη ΝΔ είναι «άριστος».

Έλα όμως που ήταν ο Κωνσταντίνος Ι. Λογοθετόπουλος (Ναύπλιο, 1 Αυγούστου 1878 – Αθήνα, 8 Ιουλίου 1961), πρωθυπουργός μιας διορισμένης από τους Γερμανούς κατοχικής κυβέρνησης από τις 2/12/1942 έως τις 7/4 1943. 

Για τη συνεργασία του με τους κατακτητές καταδικάστηκε σε ισόβια δεσμά, αλλά αργότερα έλαβε χάρη και πέθανε τελικά εκτός φυλακής.

Στις 27 Απριλίου 1941, όταν ο γερμανικός στρατός εισήλθε στην Αθήνα, ήταν από τους πρώτους που συνεχάρησαν τον Γερμανό πρέσβη. Λίγες ημέρες αργότερα συμμετείχε στην πρώτη κατοχική κυβέρνηση του Γεωργίου Τσολάκογλου. Στα τέλη του 1942 διορίστηκε πρωθυπουργός της διορισμένης από τους Γερμανούς «Ελληνικής Πολιτείας». Η κυβέρνησή του ανέλαβε να επιστρατεύσει Έλληνες που θα πολεμούσαν ως «εθελοντές» στο Ανατολικό Μέτωπο ή θα εργάζονταν σε γερμανικά εργοστάσια, αλλά και τα δύο σχέδια απέτυχαν εξαιτίας της λαϊκής κατακραυγής.

Με την αποχώρηση των δυνάμεων κατοχής το φθινόπωρο του 1944, ο Λογοθετόπουλος διέφυγε στη Γερμανία και εκεί τελικά παραδόθηκε στον Αμερικανικό Στρατό. Το 1945 καταδικάστηκε ερήμην από το Ειδικό Δικαστήριο Δωσιλόγων σε ισόβια κάθειρξη, για τη συνεργασία του με τον εχθρό. Το 1946 μεταφέρθηκε με αμερικανικό μεταγωγικό αεροσκάφος στη Θεσσαλονίκη και παραδόθηκε στις ελληνικές αρχές, οι οποίες τον οδήγησαν στη φυλακή για να εκτίσει την ποινή του. Όμως το 1951 του απονεμήθηκε χάρη και έτσι πέθανε εκτός φυλακής, στιγματισμένος και περιφρονημένος.

Η γνώση, η επίδοση στα μαθήματα, τα πτυχία, δεν συμβαδίζουν πάντα με το Ήθος, την Εντιμότητα και την Ακεραιότητα του χαρακτήρα. Γιατρός ο γερμανόφιλος Λογοθετόπουλος, μαθητής του όμως ο Λαμπράκης, που στην Κατοχή βοηθούσε την Αντίσταση…

Οι προδότες που εκτελέστηκαν από το Ελληνικό Κράτος μετά την απελευθέρωση ήταν μόλις έξι (6). Κανείς τους δεν ήταν πολιτικός που συνεργάστηκε με τους Ναζί. Σε μια χώρα που υπέφερε τα πάνδεινα από τα SS και τους ντόπιους συνεργάτες τους. Αντίθετα οι Κομμουνιστές, οι οποίοι πολέμησαν με αυταπάρνηση τους Φασίστες κατακτητές, εκτελούνταν συνέχεια από τα Στρατοδικεία. Μόνο ως το 1951 εκδόθηκαν συνολικά 4.851 ΘΑΝΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ!

Βλέπετε για δοσίλογους πρωθυπουργούς και δικτάτορες η αστική «δικαιοσύνη» δείχνει επιείκεια, ενώ τους ήρωες και τους αγωνιστές, τους εκτελεί, τους φυλακίζει, ή αν δεν μπορεί να το κάνει «επίσημα», βάζει τους παρακρατικούς φονιάδες να τους δολοφονήσουν. 

Κάποτε πρέπει να διδάξουμε στα παιδιά μας, γιατί γίναμε «Μπανανία» μια «χώρα υπό κατοχή». Κατοχή στα πλούσια παράσιτα ντόπια και ξένα… 

.