Μια βαθιά υπόκλιση στον υπέροχο Μίλτο Τεντόγλου και στον προπονητή του Γκεόρκι Πομάσκι που μας χάρισαν μια ευχάριστη ανάσα μέσα στην μαύρη, καταθλιπτική καθημερινότητα που βιώνουμε.
Προφανώς εμείς δεν θα κάνουμε αθλητικό ρεπορτάζ για το πώς έγινε και ο “δικός” μας Μίλτος κατάκτησε το χρυσό μετάλλιο του μήκους χτες στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου της Βουδαπέστης. Σε αθλητικές ιστοσελίδες θα βρείτε αναφορές το πώς κατόρθωσε αυτό το 25χρονο παιδί της τάξης μας να γίνει μύθος σ’ αυτό το αγώνισμα.
Τα συγχαρητήρια μας, λοιπόν στο Μίλτο για την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου, αλλά πάνω απ’ όλα τα εύσημα μας γιατί παραμένει ένας σεμνός και πολύ ωραίος λαϊκός τύπος. Μεγάλοι αθλητές υπάρχουν υπάρχουν πάρα πολλοί. Μεγάλοι χαρακτήρες και αυθεντικές προσωπικότητες όπως του Μίλτου Τέντογλου σπανίζουν εντελώς.
Και κάτι άλλο. Πριν από το χθεσινό μετάλλιο ο Μίλτος είχε πάρει όλα τα χρυσά του κόσμο. Ηταν πριν πέντε χρόνια όταν ο εικοσάχρονος τότε Τεντόγλου, νικητής στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ανοικτού στίβου, μόλις ολοκλήρωσε την τελευταία του προσπάθεια, δεν πανηγύρισε.
Κατευθύνθηκε στην κυρία που ίσιωνε την άμμο στο σκάμμα μετά την προσπάθεια κάθε αθλητή. Μόνο που αυτή η εθελόντρια ήταν η -54 ετών τότε- Χάικε Ντρέσλερ, θρύλος του μήκους γυναικών με 19 μετάλλια, εκ των οποίων τα δύο χρυσά ολυμπιακά.
Αναγνώρισε, ο Μίλτος, την τεράστια αθλήτρια που μεσουρανούσε πολλά χρόνια πριν γεννηθεί αυτός, ήξερε την ιστορία της και η πρώτη του δουλειά μετά την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου ήταν η υπόκλιση, το χειροφίλημα και η αγκαλιά στην άναυδη Χάικε Ντρέσλερ.
Αλλωστε πώς να μην δείξεις σεβασμό για το το ήθος αυτού του μάγκα που δεν δίστασε να παραδεχθεί, σε προηγούμενο αγώνα ότι ο Κουβανός αντίπαλος του ήταν καλύτερος και γι’ αυτό έπρεπε να νικήσει;
Πώς να μην χαρείς την λαϊκότητά του, όταν δεν θεωρεί ότι κάνει κάτι σπουδαίο, πώς να μην καμαρώσεις το ανεπανάληπτο στυλ του, το στυλ ενός παιδιού της ηλικίας του, της γειτονιάς και της παρέας, που εκδηλώνει σε κάθε δημόσια του τοποθέτηση;
Πώς να μην θυμηθείς ότι ο αθλητής που κατέκτησε το δεύτερο μετάλλιο σε διάστημα τεσσάρων χρόνων, δεν δίστασε να αναφέρει ότι το Ελληνικό κράτος για χρόνια τον είχε “γραμμένο“;
Δεν χρειάζεται να γράφουμε κάτι άλλο για τον Μίλτο “μας” εκτός απ’ αυτό:
0 Comments