Λάβαμε και παραθέτουμε:
Η πολύνεκρη καταστροφή της Θεσσαλίας δεν συνιστά γενικά μια τραγωδία. Ούτε αποτελεί μόνο αποτέλεσμα της κλιματικής κρίσης. Αναμφίβολα πρόκειται για τραγωδία ιστορικών διαστάσεων που δείχνει ότι η κλιματική κρίση απειλεί τη ζωή και τον πολιτισμό πάνω στη Γη. Είναι όμως και κάτι παραπάνω: ένα έγκλημα με θύματα τους ανθρώπους, τα ζώα και το περιβάλλον. Ένα έγκλημα που διαπράχθηκε από την κυβέρνηση και τη Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Η πλημμύρα είχε προβλεφθεί με ακρίβεια.
-Όλοι ήξεραν ότι η κακοκαιρία Daniel θα έφερνε μεγάλο όγκο νερού στη Θεσσαλία. Κι όμως τα χωριά της Καρδίτσας δεν εκκενώθηκαν, παρ’ όλη την κατάχρηση του 112 τα τελευταία χρόνια.
-Τα επιστημονικά μοντέλα πρόβλεψης των πλημυρών εδώ και χρόνια είχαν υποδείξει την περιοχή ως ζώνη υψηλού κινδύνου. Κι όμως τίποτα δεν έγινε.
-Το 1994 και το 2020 είχαμε στην ίδια περιοχή πάλι μεγάλες πλημμύρες. Ωστόσο, παρά το ένα δισεκατομμύριο που φέρεται να διοχετεύθηκε από το κράτος για έργα και παρά τις μεγάλες υποσχέσεις Μητσοτάκη και Αγοραστού, η περιοχή δεν θωρακίστηκε με τα κατάλληλα αντιπλημμυρικά έργα.
Η καταστροφή της Θεσσαλίας μπορούσε να αποφευχθεί αλλά δεν αποφεύχθηκε γατί οι κρατικοί «υπεύθυνοι» δεν δίνουν δεκάρα για τον κόσμο και το περιβάλλον, γιατί η κυβέρνηση των αρίστων και ο περιφερειάρχης της ενδιαφέρονται μόνο για να πουλάνε επικοινωνιακά φούμαρα στους ψηφοφόρους, γιατί η κυρίαρχη πολιτική θυσιάζει τις κρίσιμες υποδομές στο βωμό της μπίζνας και του πολιτικαντισμού. Είναι χαρακτηριστικό της… αποτελεσματικότητας του πολυδιαφημσμένου επιτελικού κράτους το ότι ακόμα και τώρα δεν ξέρουμε τον ακριβή αριθμό των θυμάτων, ενώ για ολόκληρες ομάδες πληθυσμού όπως οι Ρομά και οι μετανάστες, δεν υπάρχει καμία απολύτως εικόνα.
Αυτήν τη δύσκολη ώρα πρέπει να κινητοποιηθούμε άμεσα για να δείξουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας στον κόσμο που βρίσκεται σε τρομακτική ανάγκη στη Θεσσαλία. Πρέπει να συγκεντρώσουμε είδη πρώτης ανάγκης για όλους αυτούς τους ανθρώπους που είναι εγκαταλελειμμένοι από το κράτος και να τους συνδρμουμε στο πεδίο για την αποκατάσταση της καταστροφής. Πρέπει όμως να κάνουμε και κάτι παραπάνω. Να αναδείξουμε τις ευθύνες του εγκλήματος, να διεκδικήσουμε μια πολιτική που θα σταματήσει την κλιματική κρίση και θα αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις συνέπειες της. Μια πολιτική που θα βάλει τη ζωή σε πρώτο πλάνο.
Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα
0 Comments