Του Αρη Χατζηστεφάνου – “ΕφΣυν”

Τo Fox News και το CNN το με­τέδωσαν σαν είδηση. Ο Αμε­ρικανός πρόεδρος δήλωσε μάλιστα ότι είδε και φωτογρα­φίες. Στην Ελλάδα δημοσιο­γράφοι όπως ο Μανώλης Καψής έφτασαν να κατηγορούν το ΚΚΕ και την εφημερίδα «Αυγή» ότι αποκρύπτουν την πληροφορία!

Μια ψευδής είδηση για τον υποτιθέμενο αποκεφαλισμό βρεφών από Παλαιστίνιους, την οποία δεν επιβεβαίωνε ο ισραηλινός στρατός και την οποία διέψευδαν στελέχη διεθνών οργανισμών, κυκλοφορούσε για ημέρες σαν αδιαμφισβήτητο γεγονός. Οι «έμπειροι» δημοσιογράφοι θα έπρεπε βέβαια να γνωρίζουν ότι οι φήμες για τη θανάτωση βρεφών αποτελούν μία από τις αρχαιότερες μορφές προ­παγάνδας σε καιρό πολέμου. Οι περισσότεροι άλλωστε εί­ναι σε ηλικία να θυμούνται ότι την τελευταία φορά που χρησιμοποιήθηκε ήταν στον πρώτο Πόλεμο του Περσικού, όταν οι ΗΠΑ υποστήριξαν ότι Ιρακινοί στρατιώτες στο Κου­βέιτ πέταγαν βρέφη έξω από θερμοκοιτίδες.

Τα ιστορικά παραδείγματα ανάλογης προπαγάνδας είναι αναρίθμητα. Το 1641, ύστερα από την Ιρλανδική Εξέγερση, κυκλοφόρησε στο Λονδίνο η φήμη ότι καθολικοί Ιρλανδοί ξεκοίλιαζαν έγκυες γυναί­κες, έβγαζαν τα βρέφη και τα σκότωναν χτυπώντας τα σε βράχους. Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού ο Βενιαμίν Φραγκλίνος έστησε το 1782 μια ψεύτικη έκδοση με την οποία «πληροφορούσε» τους αναγνώστες ότι οι ιθαγενείς Σενέκα, λειτουργώντας για λογαριασμό των Αγγλων, αφαιρούσαν το σκαλπ και τα νύχια γυναικών, παιδιών και βρεφών τα οποία στη συνέχεια έκαιγαν ζωντανά. Στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο οι αντιμαχόμενοι κα­τηγορούσαν τους αντιπάλους τους ότι σκοτώνουν νήπια με τις ξιφολόγχες τους ενώ στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο την ίδια ιστορία χρησιμοποίησαν οι ΗΠΑ εναντίον των Ιαπώνων.

Σιόχος σε όλες τις περιπτώ­σεις ήταν να παρουσιαστεί ο αντίπαλος σαν ανθρωπόμορ­φο κτήνος ώστε να γίνουν αποδεκτές μορφές αντιποί­νων οι οποίες παραβιάζουν κάθε έννοια διεθνούς νομιμό­τητας και συνήθως συνιστούν εγκλήματα πολέμου και εγκλή­ματα κατά της ανθρωπότητας.

Παρά το γεγονός ότι τέτοιου είδους φήμες αποδίδονται στις φανατισμένες μάζες, συνήθως ξεκινούν από υψηλόβαθμους αξιωματούχους. Η ιστορία των θερμοκοιτίδων στο Κουβέιτ, παραδείγματος χάριν, είχε στηθεί από την αμερικανική εταιρεία Hill & Knowlton για λογαριασμό της εξόριστης κυβέρνησης του Κουβέιτ. Προκειμένου μάλιστα να ενισχύσουν την «αξιοπιστία» της, ανέθεσαν σε ένα κοριτσάκι να καταθέσει σαν «αυτόπτης μάρτυρας» ενώπιον επιτροπής του αμερικανικού Κογκρέσου. Οπως αποκαλύφθηκε όμως μερικά χρόνια αργότερα, το κοριτσάκι που ψευδομαρτύρη­σε ήταν η κόρη του πρέσβη του Κουβέιτ στην Ουάσινγκτον.

Αντίστοιχα η φήμη για τον αποκεφαλισμό βρεφών από τη Χαμάς ξεκίνησε από τον ισραηλινό τηλεοπτικό σταθμό ΐ24 News, που όπως αποκάλυψε η επίσης ισραηλινή εφημερί­δα Haaretz, μετατράπηκε σε φερέφωνο της οικογένειας Νετανιάχου προκειμένου να κερδίσει άδεια μεταδόσεων αγγλόφωνου προγράμματος. Οπως αποκάλυψε μάλιστα το The Intercept, παρά το γεγο­νός ότι το ισραηλινό υπουρ­γείο Αμυνας δεν επιβεβαίωνε την πληροφορία, σε κατ’ ιδίαν τηλεφωνικές επικοινωνίες με δημοσιογράφους τούς καλούσε να μεταφέρουν τη φήμη σαν είδηση.

Ισως η πιο τραγική πτυχή της υπόθεσης όμως είναι ότι στην ανθρώπινη Ιστορία κα­νένας λαός δεν έχει υποστεί με πιο τραγικό τρόπο τις επιπτώ­σεις από τέτοιου είδους προ­παγανδιστικές τεχνικές όσο οι Εβραίοι. Από τον 12 αιώνα μ.Χ. σε αρκετές περιοχές της Ευρώ­πης διαδόθηκε η λεγόμενη συκοφαντία του αίματος (blood libel), σύμφωνα με την οποία οι Εβραίοι χρησιμοποιούσαν το αίμα χριστιανών (κατά προ­τίμηση παιδιών) για τελετές.

Την ιστορία μετέφερε ακόμη και ο λεγόμενος πατέρας της αγγλικής λογοτεχνίας Τζέφρι Τσόσερ στο έργο του «Οι ιστο­ρίες του Καντέρμπερι» ενώ την αναπαρήγαγε και ο Λούθηρος στο βιβλίο του «Για τους Ιου­δαίους και τα ψέματά τους». Αρκετά από τα αιματηρά πογκρόμ εναντίον των Εβραίων στον Μεσαίωνα ξεκίνησαν με αφορμή τη συγκεκριμένη φήμη η οποία αποτέλεσε δο­μικό στοιχείο και για τον αντι­σημιτισμό του 19ου αιώνα. Η συκοφαντία του αίματος εγαλειοποιήθηκε εκ νέου στη ναζιστική Γερμανία από τον λεγόμενο εκδότη του Χίτλερ, Τζούλιους Στράιχερ. ο οποίος την αναπαρήγε συχνά στην εφημερίδα του «Der Sturmer».

Ο Στράιχερ βέβαια καταδι­κάστηκε στις συμπληρωμα­τικές δίκες της Νυρεμβέργης και εκτελέστηκε ακριβώς για τέτοιου είδους προπαγανδιστι­κές τεχνικές που χρησιμοποι­ούσε εναντίον των Εβραίων. Αντίθετα οι επίγονοί του στον χώρο της πολιτικής και της δημοσιογραφίας δεν αισθάνθηκαν καν την ανάγκη να απολογηθούν. Το πρόβλημα δεν ήταν απλώς ότι καταπάτησαν κάθε αρχή δεοντολογίας μεταφέροντας μια κραυγαλέα και ολοκληρωτικά αδιασταύρωτη φήμη, αλλά ότι το έκαναν στο πλαίσιο μιας ισλαμοφοβικής σταυροφορίας η οποία παρου­σιάζει τους μουσουλμάνους σαν κτήνη ικανά να διαπράξουν τα πιο ειδεχθή εγκλήμα­τα που μπορεί να σκεφτεί ο νους του ανθρώπου.

Το κωμι­κοτραγικό στοιχείο της υπό­θεσης βέβαια είναι ότι ενώ τα δυτικά ΜΜΕ κατηγορούν οργανώσεις όπως η Χαμάς ότι κι­νούνται με μοναδικό γνώμονα τον θρησκευτικό φανατισμό, ταυτόχρονα αποκρύπτουν ότι το Κοράνι απαγορεύει ρητά τη θανάτωση βρεφών. Για την ακρίβεια, οι βρεφοκτονίες, οι οποίες ήταν διαδεδομένες κατά την αρχαιότητα ακόμη και στην Ελλάδα, διακόπηκαν αιφνιδιαστικά στον αραβικό κόσμο τον 7ο αιώνα ακριβώς λόγω της εμφάνισης του Ισλάμ.

Οι Παλαιστίνιοι όμως, σύμ­φωνα με τα δυτικά ΜΜΕ, εί­ναι τόσο τυφλά θρησκόληπτοι ώστε… παραβιάζουν τις βασι­κές αρχές της θρησκείας τους.