Δεν πρόλαβαν οι υπηρεσίες της κ. Διαμαντοπούλου να βεβαιώσουν ότι δεν υπάρχουν κρούσματα ασιτίας στα σχολεία υποβαθμισμένων γειτονιών της Αθήνας και ο δήμαρχος Μεσολογγίου, Π. Κατσούλης, ξεσκέπασε το πιο αποτρόπαιο πρόσωπο της φτώχειας, καταγγέλλοντας ότι σε σχολείο μεσοαστικής περιοχής του Δήμου του υπάρχουν παιδιά που πλέον ζουν μόνο με νερό!
Μάρτυρας του δράματος των παιδιών αυτών, ένα άλλο παιδί. Ο γιος μου, όπως δήλωσε ο δήμαρχος του Μεσολογγίου, που φοιτά στο
ίδιο σχολείο. Εκείνος μου είπε ότι κάποια παιδιά έρχονται κίτρινα στο σχολείο και δείχνουν ότι κάτι δεν πάει καλά. Ο δήμαρχος της πόλης κήρυξε συναγερμό.
Ενημερώθηκε από τους δασκάλους και τον διευθυντή και, αφού επιβεβαίωσε τα περιστατικά, κινήθηκε σε συνεργασία με τον σύλλογο γονέων για να στηρίξει τις οικογένειες που αδυνατούν να θρέψουν τα παιδιά τους. Απίστευτη και συγκινητική αλληλεγγύη. Μέσα σε ελάχιστες ημέρες συγκεντρώθηκαν πάρα πολλά τρόφιμα, ενώ οι δημοτικές αρχές προχωρούν σε καταγραφή της κατάστασης και στα άλλα σχολεία του
Δήμου και σε λειτουργία Τράπεζας Τροφίμων για τη στήριξη των πιο αδύναμων οικογενειών.
Ο ίδιος ο δήμαρχος δήλωσε ότι η φτώχεια και η ασιτία χτυπάει πλέον και μεσαία στρώματα. Τα παιδιά που πήγαιναν στο σχολείο νηστικά και
κίτρινα από την πείνα πληρώνουν τη σωτηρία της χώρας που έβγαλε τους γονείς τους στην ανεργία.
Οι καταγγελίες μπορεί να μην είναι επίσημες -όπως του δημάρχου Μεσολογγίου-, αλλά είναι απανωτές. Μητέρα που το παιδί της φοιτά σε
ολοήμερο νηπιαγωγείο εύπορης περιοχής των βορείων προαστίων μάς κατήγγειλε ότι πλέον μαγειρεύει για δύο: το παιδί της κι έναν συμμαθητή του που έρχεται στο σχολείο χωρίς δεκατιανό και χωρίς κατσαρολάκι για το μεσημεριανό. Το ίδιο το παιδί μίλησε στη μητέρα του για το αγοράκι που δεν έχει να φάει.
Η Α. Διαμαντοπούλου έχει κάθε λόγο να κρύβει κάτω απ’ το παχύ χαλί του γραφείου της την εξαθλίωση στην οποία έχουν οδηγηθεί χιλιάδες οικογένειες. Εκείνο που δεν έχουμε αντιληφθεί είναι τη σιωπή της συνδικαλιστικής ηγεσίας της ΔΟΕ απέναντι σε τέτοιου είδους φαινόμενα, που τα πιάνουν ακόμη και μικρά παιδιά. Τι φοβάται η συνδικαλιστική ηγεσία της ΔΟΕ, ότι θα κατηγορηθεί από την υπουργό για “λαϊκισμό”
αν κηρύξει πόλεμο με κάθε τρόπο ενάντια στη φτώχεια και την εξαθλίωση που βυθίζει τα παιδιά του δημόσιου σχολείου η πολιτική που υπερασπίζεται σθεναρά η υπουργός Παιδείας;
Π.Σ.
Πηγή: “Αυγή”
0 Comments