Γράφει ο mitsos175
“To ρόδινο μπουμπούκι έχει ανοίξει,
ορμώντας στο χλωμό-μπλε ιώδες
κι ανακατεμένο από το ελαφρύ αεράκι,
το κρίνο της κοιλάδας έχει λυγίσει πάνω από το χορτάρι.
Ο κορυδαλλός έχει τραγουδήσει στο σκούρο μπλε
πετώντας ψηλότερα από τα σύννεφα
και το αηδόνι με γλυκό κελάηδισμα
έχει τραγουδήσει ένα τραγούδι στα παιδιά από τους θάμνους.
Λουλούδι, ω Γεωργία μου,
άσε την ειρήνη να βασιλεύει στην πατρίδα μου
και μπορείτε, φίλοι, να κάνετε ξακουστή
την πατρίδα μας με τη μελέτη”.
Πρώτα από όλα να ζητήσω συγνώμη για τη μετάφραση, αφού το ποίημα “Πρωί” γράφηκε στα Γεωργιανά, ενώ το μετέφρασα από τα Αγγλικά. Είναι ένα όμορφο ποίημα, ρομαντικό, το οποίο είχε δημοσιευτεί παλιά. Το είχε γράψει ένας νέος (τότε) ποιητής με το ψευδώνυμο Soselo.
Είναι πιο γνωστός όμως με άλλο ψευδώνυμο: Στάλιν! Ο Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς “ήταν ένας πολλά υποσχόμενος ποιητής”, ένα μεγάλο ταλέντο. Όπως όλα τα παιδιά στη Γεωργία μεγάλωσε με επική ποίηση. Όμως έξυπνος και μελετηρός καθώς ήταν, διάβαζε κι άλλα ποιήματα Γεωργιανών κι αργότερα Ρώσων ποιητών.
Στην Ορθόδοξη Σχολή της Τιφλίδας, όπου εγγράφηκε το 1894, ο Στάλιν διάβασε Γκαίτε και Σαίξπηρ σε μετάφραση, ενώ μπορούσε να απαγγείλει τον Walt Whitman .
Άρχισε επίσης να γράφει ρομαντική ποίηση στα Γεωργιανά. Το 1895, στην ηλικία των 17 ετών, η δουλειά του Jughashvili εντυπωσίασε τον γνωστό ποιητή Ilia Chavchavadze, ο οποίος δημοσίευσε πέντε από τα ποιήματα του στο περιοδικό του, Iveria, με το ψευδώνυμο Soselo.
Ο Στάλιν σταμάτησε να γράφει ποιήματα, αφού ασχολήθηκε με την πολιτική και την Επανάσταση. “Λόγω χρόνου”, είχε πει σε ένα φίλο του. Όμως το 1907 χρησιμοποίησε το κύρος του ως Soselo για να λάβει από έναν θαυμαστή πληροφορίες που χρειαζόταν για μια ληστεία τράπεζας,η οποία έγινε φυσικά για τις ανάγκες του Κόμματος.
Ο Στάλιν δεν δημοσίευσε το έργο του επώνυμα και ποτέ δεν το αναγνώρισε δημόσια. Κι όμως όσοι διάβαζαν τα ποιήματα του ήταν ενθουσιασμένοι με τον νέο και άγνωστο ποιητή.
Κριτικοί υποστήριζαν πως “η ομορφιά τους βασίζονταν στη λεπτότητα και την αγνότητα της γλώσσας”.
Βλέπετε, ένας άνθρωπος έχει πολλές πτυχές. Ο Στάλιν δεν ήταν ποτέ αυτός που μας περιγράφει η Δυτική προπαγάνδα. Με ό,τι καταπιάνονταν, τα κατάφερνε περίφημα.
Πήρε τη Σοβιετική Ένωση στην πιο δύσκολη στιγμή και την μετέτρεψε σε υπερδύναμη. Ίσως γι αυτό αγνόησε κι ο ίδιος τα υπόλοιπα αξιόλογα έργα του.
Την ειρήνη στη Γεωργία αυτός την έληξε με την εισβολή του το 1921
Το 1921, αγαπητέ κύριε Νισύριε, το γεωργιανό επαναστατικό προλεταριάτο με επικεφαλής -όπως πάντα- τους Μπολσεβίκους, και μαζί ο νικηφόρος σοβιετικός Κόκκινος Στρατός τσάκισαν την αστική εξουσία, την εξουσία των αντιδραστικών εκμεταλλευτών και στη Γεωργία -και εγκαθίδρυσαν κι εκεί οριστικά τη Σοβιετική Σοσιαλιστική εξουσία. Ήταν η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων μετά τη μεγάλη Οκτωβριανή επανάσταση σε όλη την πρώην αυτοκρατορία της Ρωσίας, ήταν το επακόλουθο της μεγάλης νίκης του Σοβιετικού Λαού ενάντια στην ξένη ιμπεριαλιστική επέμβαση, την επέμβαση πάνω στην οποία στηρίζε την εξουσία του το αστικό αντιλαϊκό – αντισοβιετικό καθεστώς της Τιφλίδας έως το 1921, με μαϊντανό τους “μενσεβικους” σοσιαλπροδότες.Αυτό λέει η ιστορία ενώ τα υπόλοιπα που εσείς ισχυρίζεστε στο σχόλιό σας δεν έχουν φυσικά ουδεμία σχέση με την ιστορική Φυσικά η διεθνής αντίδραση κάθε μάρκας σκύλιασε με την απώλεια και της Γεωργίας κι όλου του Καυκάσου, αλλά η εργαζόμενη ανθρωπότητα, που πήρε ακόμη μια βαθιά ανάσα, θα θυμάται πάντα με ευγνωμοσύνη τους επαναστάτες ηγέτες, που λευτερωσαν το γεωργιανό λαό από τη σκλαβιά του κεφαλαίου.