*Ακολουθούν κάποιες σκληρές εικόνες

Με την κυβερνητική συρρίκνωση των δαπανών για την υγεία και την περαιτέρω ιδιωτικοποίηση και υποστελέχωση της νοσοκομειακής περίθαλψης, η λειτουργία και η χρηματοδότηση του θεσμού του δημόσιου νοσοκομείου βρίσκεται υπό κατάρρευση, σε ένα ταξικά οργανωμένο κυβερνητικό σχέδιο διάλυσης του Εθνικού Συστήματος Υγείας, σε βάρος των κοινωνικά και οικονομικά καταπιεσμένων.

Οι συνέπειες αυτού μας αφορούν όλους.

Μία από αυτές είναι η μετακίνηση του οικονομικού βάρους προστασίας της υγείας και περίθαλψης από το Δημόσιο στις τσέπες της κοινωνικής βάσης, στις τσέπες μας, μέσω των μηχανισμών της ιδιωτικής υγείας και της περίθαλψης στις ιδιωτικές κλινικές.

Οι κλινικές αυτές, με αντάλλαγμα ένα υψηλό αντίτιμο, υπόσχονται, μεταξύ άλλων, μοντέρνο εξοπλισμό και σύγχρονα συστήματα, υψηλού επιπέδου υπηρεσίες υγείας και περίθαλψης, ποιότητα και ασφάλεια. Αντ’ αυτού, και εν απουσία συνθηκών ελεγχόμενου ανταγωνισμού, οι ιδιωτικές κλινικές, εκμεταλλευόμενες τις δυσλειτουργίες του ΕΣΥ, αυξάνουν τα κέρδη τους ζημιώνοντας κατ’ επανάληψη το δημόσιο χρήμα (με πρόσφατο παράδειγμα το πόρισμα του Συνηγόρου του Πολίτη για το πώς οι ιδιωτικές κλινικές απομυζούν τον ΕΟΠΥΥ, υπερχρεώνοντας ασθενείς από τις ιδιωτικές κλινικές που είναι συμβεβλημένες), συχνά παρέχοντας κακές υπηρεσίες, πολύ κατώτερες των αναγκών και των προσδοκιών.

Ενδεικτική περίπτωση κάκιστης πρακτικής και υγειονομικής παραμέλησης αποτελεί η ιδιωτική κλινική Αγία Ειρήνη στο Αιγάλεω, η οποία μάλιστα έχει βραβευτεί για την κοινωνική ευαισθησία της και κάνει λόγο για «χιλιάδες χαρούμενους ασθενείς» της.

Η κλινική Αγία Ειρήνη, υπό τη γενική διεύθυνση του Παναγιώτη Αδρακτά, πολιτικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, έχει ισοπεδώσει τις έννοιες ‘ποιότητα’ και ‘ασφάλεια’, παραβιάζοντας συστηματικά βασικά πρωτόκολλα ασφάλειας και υγιεινής, τόσο για τους ασθενείς όσο και για τους εργαζόμενους.

Εκτός από το ότι αποθήκη και κουζίνα συστεγάζονται (και άρα τρόφιμα, φάρμακα και κάθε λογής προϊόντα αποθηκεύονται μαζί), στην κλινική υπάρχει μόνο ένα ασανσέρ όπου εκεί μεταφέρονται μολυσματικά , σκουπίδια, τρόφιμα, ασθενείς, νεκροί και, όταν έχει επισκεπτήριο, και οι επισκέπτες. Στο κτίριο, το οποίο είναι γεμάτο κατσαρίδες, δεν πραγματοποιείται κατάλληλη απολύμανση, με αποτέλεσμα οι κατσαρίδες να περπατούν ακόμα και πάνω στους ίδιους τους ασθενείς. Σεντόνια και είδη ιματισμού είναι σκισμένα ενώ η καθαριότητα εντός και πέριξ της κλινικής είναι ανύπαρκτη. Μιας και δεν υπάρχει βασική πρόβλεψη ψυγείου για τους νεκρούς, αφήνονται για ώρες σε πρόχειρο χώρο με αποτέλεσμα να μυρίζουν. Όσο για τους εν ζωή ασθενείς που μεταφέρονται για εξετάσεις ή άλλες επεμβάσεις σε άλλες κλινικές, συχνά τους βρίσκουν υποσιτισμένους και αφυδατωμένους. Όταν δεν περπατούν πάνω τους κατσαρίδες και όταν δεν κινδυνεύουν από μολύνσεις, κινδυνεύουν από την υπερβολική ακτινοβολία του αποσυρμένου από την κυκλοφορία και παράνομου πλέον μηχανήματος ακτινογραφιών.

Αν η ποιότητα σήμερα αποτελεί ένα βασικό κριτήριο κάθε καταναλωτικής, επιχειρηματικής, ατομικής και συλλογικής συμπεριφοράς, τότε η ποιότητα στις υπηρεσίες υγείας είναι ζωτικής σημασίας.

Σε μια ιδιωτική κλινική δε, η ποιότητα είναι τόσο πρακτική όσο και ηθική απαίτηση.

Στην Ελλάδα, δυστυχώς, ο κόσμος της βάσης δεν κινδυνεύει μόνο να φτωχύνει ακόμα περισσότερο κάνοντας χρήση των υπηρεσιών υγείας αλλά και να μολυνθεί, να αρρωστήσει και να ταπεινωθεί.

Σε ένα πλήρως διεφθαρμένο και τιμωρητικό για την κοινωνική βάση κράτος, σε ένα Εθνικό Σύστημα Υγείας που καταρρέει και με τα δημόσια νοσοκομεία να μην έχουν πλέον ούτε τα απαραίτητα, οι ιδιωτικές κλινικές έχουν φέρει μια νέα διάσταση στην μεταχείριση των ασθενών: αυτή του εξευτελισμού.

Έχουμε υποχρέωση να καταγγείλουμε κάθε παραβίαση του δικαιώματος του ασθενή στην αξιοπρέπεια και στη φροντίδα.

Στεκόμαστε δίπλα σε κάθε ασθενή και κάθε εργαζόμενο που αναγκάζεται να νοσηλευτεί ή να εργαστεί σε άθλιες, ανθυγιεινές και επικίνδυνες για την υγεία συνθήκες.

Η ΥΓΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ

ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟ ΑΓΑΘΟ

Δυτικός Τομέας Ρουβίκωνα

Πρώην Εργαζόμενοι/ες