Tου Γ. Γ
«O Χρήστος Κασίμης δεν ήταν από εκείνους που έπαιρναν το λόγο και προσπαθούσαν να εντυπωσιάσουν το ακροατήριό τους.
Oυδέποτε μιλούσε για την πλούσια αντιστασιακή του δράση, ως ένα από τα στελέχη της οργάνωσης «20 Oκτώβρη».
Hταν ένας σεμνός άνθρωπος, ένας ακέραιος αγωνιστής, που η ικανότητά του ήταν να κινητοποιεί τη σκέψη των ανθρώπων γύρω του, επίμονος και ακούραστος, πραγματικό παράδειγμα προς μίμηση.
Eνας χαρισματικός άνθρωπος που τιμούσε την ιδιότητα του κομμουνιστή.
Χρήστος Τσιγαρίδας– Εφετείο ΕΛΑ 21/10/200
Ξημέρωνε 20 Οκτώβρη 1977. Τέσσερις αντάρτες πόλης του Ενοπλου Λαϊκού Αγώνα προσπαθούν να τοποθετήσουν εκρηκτικούς μηχανισμούς σε Γερμανική επιχείρηση, στο εργοστάσιο της AEG στου Ρέντη σαν ένδειξη διαμαρτυρίας για τη δολοφονία μαχητών της RAF από το Γερμανικό κράτος. Κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, εντοπίζονται από μπάτσους και ακολουθεί σφοδρή μάχη. Τραυματίζεται από σφαίρα σοβαρά στο κεφάλι το ιδρυτικό μέλος του ΕΛΑ Χρήστος Κασίμης καθώς και δυο μπάτσοι (Στεργίου και Πλέσσας).
Την επομένη 21/10 η σφαίρα που δέχτηκε ο Χ. Κασίμης αποδεικνύεται θανατηφόρα και ο αντάρτης πόλεων αφήνει την τελευταία του πνοή.
Σε δυο μέρες γίνεται η κηδεία του με την νεκρώσιμη πομπή προς το νεκροταφείο στο Χαλάνδρι να μετατρέπεται σε διαδήλωση.
Χιλιάδες κόσμου με σφιγμένες γροθιές και συνθήματα όπως «ένας στο χώμα, χιλιάδες στον αγώνα», «το αίμα κυλάει εκδίκηση ζητάει», συνοδεύουν τον αγωνιστή στην τελευταία του κατοικία με την γυναίκα του Αλεξάνδρα Κασίμη να τον αποχαιρετά: «Η κόρη μας και εγώ σ΄ ευχαριστούμε για τον αγώνα σου. Ξέρω οι λαϊκοί αγωνιστές δεν χάνονται. Έχω εμπιστοσύνη στους συντρόφους σου και τους ευχαριστώ»…
Ο Χ. Κασίμης ήταν ο πρώτος αντάρτης πόλης του ΕΛΑ, που έπεσε νεκρός, με δεύτερο τον Χρήστο Τσουτσουβή.
Ο Ενοπλος Λαϊκός Αγώνας ήταν μια οργάνωση που έδρασε για μια εικοσαετία. Εχει αναλάβει την ευθύνη για περίπου 450 βομβιστικές ενέργειες, ενώ η μαζικότητα του καθώς και η έντυπη δραστηριότητά του είναι πρωτοφανής για τα μεταπολιτευτικά χρονικά.
Υπολογίζεται ότι εκατοντάδες άτομα πέρασαν απ’ τις γραμμές του, ενώ το περιοδικό του «Αντιπληροφόρηση», το οποίο κυκλοφόρησε από το Μάη του 1975 μέχρι το Φλεβάρη του 1982, σε 44 τεύχη, και στα οποία βρίσκουμε μια πλούσια καταγραφή των εργατικών και νεολαιίστικων κινητοποιήσεων των πρώτων χρόνων της μεταπολίτευσης, διαβάστηκε από δεκάδες χιλιάδες αναγνώστες.
Εν κατακλείδι:
Ο Χρήστος Κασίμης ήταν έναν αγωνιστής που έπεσε μαχόμενος στον αγώνα για την κοινωνική χειραφέτηση. Ο Επαναστατικός Λαϊκός Αγώνας ήταν μια οργάνωση με δράση στην υπηρεσία της εργατικής τάξης και του λαού.
(Η εκτίμηση της ορθότητας των τακτικών επιλογών του και του πολιτικού του σκεπτικού, δεν αφορά το κράτος και τους μηχανισμούς του, αλλά το επαναστατικό κίνημα και τις διαδικασίες συζήτησης στο εσωτερικό του).
***
Διαβάστε επίσης το κείμενο της Αλέκας Ζορμπαλά: Χρήστος Κασίμης! Ιδρυτικό μέλος του ΕΛΑ. Ο πρώτος νεκρός Αντάρτης Πόλης στην Ελλάδα.
0 Comments