Μια ανάρτηση που είχαμε κάνει στις 1/08/2024 την τιτλοφορούσαμε: “Ο Αρειος Πάγος κήρυξε αθώο τον Αριστείδη Φλώρο της Energa για όλες τις κατηγορίες που του είχαν αποδοθεί. Τώρα αυτός απειλεί με προσφυγή στα πολιτικά και ποινικά Δικαστήρια το ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ”. Προφανώς εμείς δεν περιμέναμε καμιά δικαστική απόφαση αν θα διαγράφαμε ή όχι τις 24 αναρτήσεις που έχουμε κάνει και αφορούν την υπόθεση Φλώρου. Ο δικηγόρος που εκπροσωπούσε τον Φλώρο μας απειλούσε ότι αν δεν διαγράφαμε τα κείμενα που έλεγε, ο εντολέας του “θα προσέφευγε στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα ή/ και στα πολιτικά και ποινικά Δικαστήρια για την προστασία της προσωπικότητάς του και την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης του”.

Εμείς στην απάντησή μας το είχαμε κάνει καθαρό: “ΟΠΟΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ ΔΕΝ ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ. Είμαστε κομμουνιστές και παίρνουμε την ευθύνη των όσων γράφουμε“

Τώρα από δημοσίευμα του Documento μαθαίνουμε ότι έπεσε στο κενό η απαίτηση του επιχειρηματία Αριστείδη Φλώρου, να εξαφανιστούν όλα τα δημοσιεύματα που αφορούσαν σκάνδαλο της Energa και τη δικαστική πορεία που ακολούθησε, με το επιχείρημα ότι ο ίδιος τελικά αθωώθηκε από τις κατηγορίες που τον βάραιναν. Το αίτημα προσωρινής διαταγής ώστε να διαγραφούν τα δημοσιεύματα μέχρι να εκδικαστεί η αγωγή που απέστειλε η πλευρά Φλώρου προς το Documento και αλλά ΜΜΕ, εξετάστηκε από τον Πρόεδρο του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ο οποίος το απέρριψε.

Το δημοσίευμα συμπληρώνει ότι πρόκειται για μια πρώτη νίκη της δημοσιογραφίας απέναντι στην προσπάθεια ενός ισχυρού παράγοντα να «διαγράψει» όσα συνέβησαν, επικαλούμενος τη μετέπειτα αθώωσή του. Φυσικά και δεν συμφωνούμε με αυτή την λογική. Δηλαδή αν ήταν διαφορετική η δικαστική απόφαση θα έπρεπε οι υπεύθυνοι των ιστοσελίδων να διαγράψουν ότι τους ζητούσαν.

Και εδώ έχει την σημασία του να θυμίσουμε ένα γεγονός που συνέβη στις 13 Δεκέμβρη του 1990, με πρωτοβουλία του γεννήτορα του σημερινού πρωθυπουργού.

Η τότε κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη -στην εποχή του δεν υπήρχαν τα Πέτσινα πακέτα- χρησιμοποιεί τον βούρδουλα για να φιμώσει τον τύπο της αντιπολίτευσης. Ψηφίζει τον νόμο 1916/1990, ο οποίος απαγορεύει την δημοσιοποίηση προκηρύξεων της 17 Νοέμβρη, προβλέποντας βαριές ποινές για τους παραβάτες, συντάκτες και διοικητικά στελέχη εφημερίδων.

Λίγες μέρες μετά την ψήφιση του νόμου, στα μέσα του Δεκέμβρη, εφτά εφημερίδες δεν υπακούουν στον κυβερνητικό φετφά και δημοσιεύουν προκήρυξη της “17 Νοέμβρη” με την οποίαν η οργάνωση αναλάμβανε την ευθύνη για την επίθεση με ρουκέτες στα γραφεία της ΕΟΚ, στην Αθήνα. 

Επικαλούμενος τον νόμο Μητσοτάκη, εισαγγελέας ασκεί ποινική δίωξη κατά των διευθυντών των εφημερίδων που δημοσίευσαν την προκήρυξη  ασκήθηκε ποινική δίωξη, στις 7 Ιουνίου 1991, κατά επτά εκδοτών και διευθυντών εφημερίδων, που δημοσίευσαν την εν λόγω προκήρυξη. Ετσι συλλαμβάνονται οι δημοσιογράφοι: Σεραφείμ Φυντανίδης (Ελευθεροτυπία), Χρήστος Θεοχαράτος (Έθνος), Δημήτρης Μαρούδας (Νίκη), Κώστας Κοντοπάνος (Αυριανή), Κώστας Γερονικολός (Δημοκρατικός Λόγος), Σπύρος Καρατζαφέρης (48 Ώρες) και Κώστας Παπαϊωάννου (Ποντίκι) και μεταφέρθηκαν με κλούβα στο κτήριο της Υποδιεύθυνσης Μεταγωγών Αθηνών για να περάσουν τη νύχτα.

Η γνωστοποίηση της είδηση δημιουργεί μια αυθόρμητη λαϊκή κινητοποίηση με τον κόσμο που θέλησε να συμπαρασταθεί στους καταδικασθέντες να κλείνει και τα δύο ρεύματα της Εθνικής Οδού.  προκαλώντας κυκλοφοριακό χάος.

Οι κατηγορούμενοι οδηγούνται στο δικαστήριο το οποίο τους επιβάλει ποινές φυλάκισης από 5 έως και 10 μήνες. Οι καταδικασθέντες δεν ασκούν έφεση και καταγγέλλουν παρεμβάσεις του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στη δικαιοσύνη και αντιλήψεις του παρελθόντος, 

Οδηγούνται στην φυλακή, γεγονός που πυροδότησε ένα πρωτοφανές κύμα αλληλεγγύης, με προσωπικότητες στην Ελλάδα και το εξωτερικό να καταγγέλλουν την φίμωση του Τύπου, κάτι που έκαναν επίσης Ελληνικές και διεθνής οργανώσεις του Τύπου 

Τελικά οι εκδότες – δημοσιογράφοι μένουν 13 μέρες στην φυλακή αφού οι ποινές τους εξαγοράστηκαν από τις Ενώσεις Ιδιοκτητών και Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών. 

Θέλουμε να πούμε δηλαδή ότι είναι αστείο να εμφανίζεται ενθουσιασμένη η εφημερίδα του Κώστα Βαξεβάνη και να κάνει λόγω για “Νίκη της δημοσιογραφίας απέναντι στην απόπειρα «σβησίματος» της ιστορίας”, για μια υπόθεση η οποία και μόνο που οδηγήθηκε στο ακροατήριο είναι σκάνδαλο!