Πηγή: Θανάσης Καραμπάτσος – Documento

Αφού ευχηθούμε σε όλες τις γυναίκες να παραμείνουν δυνατές και καλύτερες από μας λόγω της ημέρας, να δώσουμε μια ιδιαίτερα θερμή ευχή στις μανάδες των Τεμπών που κουβαλούν τον σταυρό του μαρτυρίου να αποζητούν δικαιοσύνη σε ένα σύστημα που έχει στραφεί εναντίον τους επειδή του ζητάνε να αλλάξει, να γίνει ανθρώπινο και δίκαιο.

Αποτελούν το φως στις πιο σκοτεινές στιγμές που περνά η μπαζωμένη από διαφθορά χώρα.

Κίνησαν μπροστά και τις ακολουθούν εκατομμύρια. Γιατί έχουν δίκιο. Και όλοι είναι με το μέρος τους.

Αποτελούν τον οδηγό για να αλλάξουμε επιτέλους. Σηκωθήκαμε από τον καναπέ. Να τα βάλουμε με τον Λεβιάθαν της «αριστείας» που κατατρώει τα παιδιά μας, την αξιοκρατία και τα όνειρά τους και τα δικά μας.

Η τριήμερη συζήτηση για την πρόταση δυσπιστίας φανέρωσε πολλά τα οποία για μας ήταν δεδομένα, αλλά για πολλούς δεν ήταν ευδιάκριτα. 

Κατ’ αρχάς το θράσος να δηλώνουν ο πρωθυπουργός και τα κυβερνητικά στελέχη ότι κατεβήκαμε στον δρόμο για να προχωρήσουν σε περισσότερες «μεταρρυθμίσεις». Όπως αυτές που έφεραν ακριβότερο ρεύμα, πλήθυναν τους πλειστηριασμούς ακόμη και εναντίον του νόμου Κατσέλη ή που κατεδάφισαν το ΕΣΥ και έφεραν αντισυνταγματικά ιδιωτικά ΑΕΙ τα οποία και προικοδοτούν με το αζημίωτο.

Μίλησαν για αξιολόγηση αυτοί που έβαλαν Σερραίους στον ΟΣΕ, Καλαματιανούς στο Μουσείο Ακρόπολης. Μέσα σε έναν μήνα αξιολόγησαν: Διώχνουν καθηγήτρια με υπουργική απόφαση και αντίθετα στην αρνητική απόφαση του πειθαρχικού συμβουλίου επειδή έκανε απεργία εναντίον αυτού του είδους αξιολόγησης. Λίγες μέρες πριν όμως επανήλθε στην αστυνομία, δόξη και τιμή, ο καταδικασμένος για μαστροπεία αστυνομικός στην υπόθεση της Ηλιούπολης.

Σαν να κυβερνά μια μαφία. Με εντολές ηθικής εξόντωσης και επιβράβευσης των «παλικαριών». Να εκτοξεύει σαν την Καμόρα απειλές και να πιέζει από τις πρώτες στιγμές στα Τέμπη να υπογράψουν αξιωματικοί της Πυροσβεστικής έκθεση αυτοψίας την οποία δεν έκαναν επειδή οι ίδιοι ανώτεροι που τους απειλούσαν πειθαρχικά δεν τους το επέτρεψαν και τους έδιωξαν από τον χώρο του εγκλήματος. 

Αυτό το σύστημα τρίζει. Και πέφτει ο εκπρόσωπός του, ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ούτε στο εξωτερικό ούτε στο εσωτερικό μπορεί να σταθεί. Απομονωμένος, οχυρώθηκε πίσω από μια πλειοψηφία που άρπαξε σε άλλη πολιτική στιγμή και καθιστά συνένοχη ολόκληρη την κοινοβουλευτική ομάδα του. Βιάστηκε να διαγράψει τον Αντώνη Σαμαρά και ο πρώην πρωθυπουργός πλέον βρέθηκε απέναντι στο κοινό της «γαλάζιας» παράταξης προσφέροντάς του πολιτική πλατφόρμα διεξόδου. Αρκετά τραμπική εν πολλοίς, σαφώς, ωστόσο έχει ανιχνεύσει την εποχή και τις διαθέσεις.

Ο Μητσοτάκης κινδυνεύει να μείνει χωρίς ψηφοφόρους. Μάλλον να απομείνει με το ακροκεντρώο φανατικό κοινό του. Ή να εξαναγκαστεί να πέσει λόγω του διεθνούς περιβάλλοντος που ευνοεί πολύ την Τουρκία. Η Ελλάδα πουθενά.