Σαν σήμερα στις 8/4/1973 πεθαίνει ο Ισπανός κομμουνιστής ζωγράφος Πάμπλο Πικάσο,  δημιουργός της περίφημης  «Γκουέρνικα», (εμβληματικός πίνακας καταγγελίας για τα εγκλήματα κατά του λαού του στον ισπανικό εμφύλιο), αλλά και πολλών άλλων πινάκων ζωγραφικής ανάμεσα στους οποίους το περιστέρι της ειρήνης και το σκίτσο του Νίκου Μπελογιάννη.

Επίσης ο Πικάσο εκτός από ζωγράφος,υπήρξε χαράκτης, γλύπτης και δραματουργός. Υπολογίζεται  ότι σε όλη την καλλιτεχνική του πορεία δημιούργησε περίπου 20.000 έργα κάθε μορφής.

Στις 16 Φλεβάρη του 1948 ο “Ριζοσπάστης” αναδημοσιεύει στην πρώτη του σελίδα την συνέντευξη που έδωσε ο Π. Πικάσσο, σε αμερικανική Επιθεώρηση όπου και διαβάζουμε:

 “Η προσχώρησή μου στο Κομμουνιστικό Κόμμα είναι η λογική συνέπεια όλης μου της ζωής, όλου μου του έργου γιατί, είμαι υπερήφανος γι’ αυτό, δεν πήρα ποτέ τη ζωγραφική σαν διασκέδαση ή ψυχαγωγία. Θέλησα με το σχέδιο και το χρώμα, αυτά ήταν το όπλα μου, να μπω όσο μπορούσα πιο μέσα στην ανθρώπινη ψυxή, πιο βαθιά στη γνώση του κόσμου που μας λυτρώνει κάθε μέρα και περισσότερο. Προσπάθησα με το δικό μου τρόπο να εκφράσω αυτό που νόμιζα πιο αληθινό, πιο δίκιο, πιο υψηλό, κι όλοι οι μεγάλοι καλλιτέχνες ξέρουν καλά πως αυτό είναι και το πιο ωραίο.

… Ναι, τώρα ξέρω πως αγωνίστηκα με τη ζωγραφική μου πάντα σαν αληθινός επαναστάτης, κατάλαβα όμως ταυτόχρονα πως αυτό μόνο δε φτάνει. Τα τελευταία τούτα χρόνια της τρομερής καταπιέσεως μου δείξανε πως είχα την υποχρέωση να πολεμήσω όχι μόνο για την τέχνη μου μα με ολόκληρο το είναι μου.

Και τότε πήγα προς το Κομμουνιστικό Κόμμα χωρίς τον παραμικρό δισταγμό, γιατί στο βάθος ήμουνα πάντα μαζί του. Ο Ελυάρ, ο Αραγκόν, ο Κασσού, ο Φουζερόν, όλοι μου οι φίλοι το ξέρουν καλά, κι αν ως τα τώρα δεν είχα προχωρήσει επίσημα, αυτό οφείλονταν σε ένα είδος “αφέλειας” γιατί νόμιζα πως το έργο μου κι η καρδιά μου που ήτανε μαζί του φτάνανε. Μέσα μου όμως πάντα αυτό ήταν το Κ ό μ μ α μου”.

Πολύ περισσότερα διαβάστε στην ανάρτηση που τιτλοφορείται: Πάμπλο Πικάσο: «Η προσχώρησή μου στο Κομμουνιστικό Κόμμα είναι η λογική συνέπεια όλης μου της ζωής»

***

Tης Αλέκας Ζορμπαλά

Οι δεσποινίδες της Αβινιόν!

Στιγμές δημιουργίας της Guernica!

Ένας από τους μεγαλύτερους ζωγράφους όλων των εποχών

Που το όνομά του είναι γνωστό σε κάθε γωνιά της γης

Και έγινε γνωστός με το όνομα της μάνας του (Πικάσο)

Με ένα έργο “ακατάληπτο” για τους πολλούς, που συγκλονίζει όλους.

Το τρομερό παιδί της Μάλαγα!

Υπέροχος, Μοναδικός, Αντιφατικός

Επαναστάτης της Τέχνης, Κομμουνιστής της ζωής.
“…Ναι, τώρα ξέρω πως αγωνίστηκα με τη ζωγραφική μου πάντα σαν αληθινός επαναστάτης, κατάλαβα όμως ταυτόχρονα πως αυτό μόνο δε φτάνει. Τα τελευταία τούτα χρόνια της τρομερής καταπίεσης μου δείξανε πως είχα την υποχρέωση να πολεμήσω όχι μόνο με την τέχνη μου μα με ολόκληρο το είναι μου.
Έτσι έγινα κομμουνιστής”

Τον τιμάμε πάντα!