2022 σαν σήμερα… Στο χωριό Κοίλα της Αλεξανδρούπολης, ο Χριστός ξανασταυρώθηκε … Πρόσφυγας, 21χρονος, τούτη τη φορά.
Μόνος ανέβηκε τον Γολγοθά του, μόνος του μάτωσε, μόνος άφησε την τελευταία του πνοή στα σκαλιά μιας εκκλησίας.
“Υποθερμία” η τυπική εκδοχή του θανάτου. “Υπανθρωπία” η πραγματική.
Σ’ ένα κόσμο γεμάτο σύνορα και φράχτες του μυαλού, που η αξία της ανθρώπινης ζωής μετριέται πρωτίστως με το χρήμα, και επιπροσθέτως με το χρώμα του δέρματος, την εθνικότητα και τη θρησκεία, εμείς το ξέρουμε καλά. Τούτοι οι θάνατοι είναι εγκλήματα και δολοφονίες από υπανθρώπους. ..
Υπανθρώπους εξουσιαστές, που πολέμους κάνουν, και νόμους βγάζουν και διατάγματα για να εξοντώσουν τους αδύναμους. Μα και υπανθρώπους υπηκόους, “νοικοκυραίους” κυρ-Παντελήδες που δεκανίκια των εξουσιαστών γίνονται, για να χορτάσουν τη δική τους μαυροψυχιά, και τα ποταπά τους ένστικτα.
“Ευσεβείς Χριστιανοί”, που όσο πιο μικρή η ψυχή τους είναι, τόσο πιο μεγάλα τα σταυροκοπήματα τους, κι οι γιορτασμοί της Ανάστασης, Αυτού που τη ζωή του έδωσε για την Αλληλεγγύη.
Αναπαύσου πιά ειρηνικά αδερφέ μας, συ που μόνο πολέμους γνώρισες στη λιγόχρονη ζωή σου. Θα σε θυμόμαστε, κι ας μην σε συναντήσαμε, αγωνιζόμενοι για την δική μας Ανάσταση, όπου του κόσμου ”οι πόρτες θ΄ ανοίγουν το βράδυ / τη λάμπα θα κρατούμε ψηλά/ να βλέπουν της γης οι θλιμμένοι/ να ‘ρχονται ΄να βρουν συντροφιά”.
0 Comments