Του Κώστα Βαξεβάνη – Documento
Το σύνθημα του Τσε «να κάνουµε ένα, δύο, τρία, πολλά Βιετνάµ» (από το οποίο προέκυψε αργότερα στα καθ’ ηµάς και η παραλλαγή «ένα, δύο, τρία, πολλά Πολυτεχνεία»), µέσα από το οποίο η Αριστερά διεθνώς οραµατιζόταν κατά τη δεκαετία του 1960 τη λύση για τις αδικίες, στην Ελλάδα σήµερα έχει εκφυλιστεί στο «χρειαζόµαστε έναν, δύο, τρεις, πολλούς Μπίστηδες». Το «Μπίστης» βέβαια δεν αφορά το πρόσωπο αυτό καθαυτό, αλλά τον συµβολισµό του. Η µετά το 2019 Αριστερά προσπαθεί να συναθροίσει τις προσωπικότητες εκείνες που έχουν βιοµηχανική και διαχρονική παραγωγή θεωριών περί του κέντρου και των συµµαχιών για να πιστοποιήσει ότι υπάρχει. Το να δρα κιόλας δεν κρίνεται απαραίτητο.
Αυτοί οι σύγχρονοι κλασικοί των συµµαχιών που θεωρούν ότι έχουν το κατάλληλο ερώτηµα για κάθε λύση (και όχι το αντίστροφο) προκειµένου να φαντασιώνονται τον δικό τους σηµαντικό ρόλο αποδεικνύονται ικανοί µόνο για τη διαίρεση (του κόµµατός τους τουλάχιστον) και για καµία άθροιση. Το αποτελεσµατικό άθροισµα στην πολιτική άλλωστε δεν προκύπτει από την τεχνητή συνεύρεση γυρολόγων ούτε από ανακύκλωση αποτυχηµένων που θέλουν σώνει και καλά να καταγράψουν την ανθεκτικότητά τους στην αποδοκιµασία και την έλλειψη ντροπής.
Ολοι µπορούν να µαζέψουν έντεκα παίκτες για να φτιάξουν µια οµάδα ποδοσφαίρου, αλλά το βασικό ζητούµενο είναι το πρωτάθληµα. Εκτός αν ο µάνατζερ κάνει οµάδα για να ροκανίσει επιδοτήσεις ή να ξεπλύνει χρήµα. Οπότε, για να επιστρέψουµε στην πολιτική, το ζητούµενο δεν είναι το άθροισµα των παικτών, αλλά ο στόχος.
Αν πιστέψουµε τις πληροφορίες που διαρρέονται τελευταία, τρία ινστιτούτα που σχετίζονται µε την Αριστερά (Ινστιτούτο Τσίπρα, Ινστιτούτο ΕΝΑ του ∆ραγασάκη και το Eteron του εκδότη Μάρη) θα προχωρήσουν σε εντυπωσιακή εκδήλωση, µέσα από την οποία θα πιστοποιηθεί η ανάγκη να υπάρξει µια εναλλακτική λύση. Καταρχάς να διευκρινίσουµε ότι η µόδα να ονοµάζονται ινστιτούτα αντί για σωµατεία σχετίζεται µε την ανάγκη να δηλωθεί η ανωτερότητα του σκοπού και να χρηµατοδοτηθεί το «έργο» από διαφηµίσεις και χορηγούς.
Στην εκδήλωση λοιπόν του ή των ινστιτούτων θα διατυπωθούν ανάγκες, στόχοι και προοπτικές για έναν άλλον κοµµατικό φορέα. Πρακτικά, όλοι αυτοί που πρόσφατα διαλύθηκαν εις τα εξ ων συνετέθησαν θα εφεύρουν ξανά την ενότητα και αναµφίβολα θα εγγυηθούν τη σωτηρία. Ολα αυτά θα µπορούσε να τα πάρει κάποιος σοβαρά αν προέκυπταν ως αποτέλεσµα κάποιας δράσης και ενεργών προβληµατισµών για όσα συµβαίνουν στην κοινωνία. Αντιθέτως, η προσπάθεια που γίνεται είναι για να εµφανιστεί η παντελής απουσία από την πολιτική δράση ως διάλειµµα αναστοχασµού και έκθεσης στη σωφροσύνη. Κάτι σαν την ηλιοθεραπεία που κάνεις για να είσαι ανθεκτικός στα µικρόβια και στους ιούς τον χειµώνα.
Ενώ ο κόσµος καίγεται (δυστυχώς και κυριολεκτικά) η εγχώρια Αριστερά παράγει ένα σχεδόν µεταφυσικό µοτίβο για να ανέβει στο βάθρο των ευγενών προθέσεων και των καλών σκοπών. Σε αυτό το βάθρο δεν θα καλείται να κριθεί επί πρακτικών θεµάτων. Ενα κοµµάτι της, δε, δεν θεωρεί τον εαυτό της ως αντιπολιτευτικό κοµµάτι στην καταστροφική πολιτική του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά τον εχθρεύεται, µε την έννοια ότι κατέχει την εξουσία που έπρεπε να έχουν οι δικοί της πρωταγωνιστές.
Αυτού του είδους η αντιπαλότητα µε τον Μητσοτάκη, η οποία χάνει κάθε πολιτικό στοιχείο και καταλήγει σε παζάρι µε παράγοντες για να πειστούν ότι υπάρχει διάδοχος και αντιΜητσοτάκης, οδήγησε τον ΣΥΡΙΖΑ στην καταστροφή και αποθέωσε τον τακτικισµό.
Το 2019 η επιχειρηµατική ελίτ και οι µιντιάρχες ανέβασαν τον Μητσοτάκη στην εξουσία. Την παραµονή του όµως εγγυήθηκε µετά το 2019 ο ΣΥΡΙΖΑ, που αποδείχτηκε κόµµα συσχετισµών, τακτικισµών και εσωτερικών καύσεων, αδύναµο και να υπερασπιστεί τη διακυβέρνησή του και να κάνει αντιπολίτευση. ∆εν µπόρεσε καν να εγγυηθεί την απρόσκοπτη λειτουργία των τίµιων της ∆ικαιοσύνης ώστε να οδηγηθούν στη φυλακή οι υπεύθυνοι για το τεράστιο σκάνδαλο της Novartis. Αντιθέτως, κινδύνευσαν να πάνε φυλακή οι εισαγγελείς και οι δηµοσιογράφοι που το αποκάλυψαν. ∆ικαστές και εισαγγελείς που περίµεναν ότι η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα πετύχει την κάθαρση στη ∆ικαιοσύνη διαπίστωσαν ότι η ηγεσία του υπουργείου επί των ηµερών του όχι µόνο τους άφησε βορά στο σύστηµα της διαφθοράς, αλλά έφτιαξε ποινικούς κώδικες για να εξυπηρετήσει ισχυρούς. Η υπόθεση της σεξουαλικής εκµετάλλευσης ανηλίκων από τον Νίκο Γεωργιάδη (είχε καταδικαστεί πρωτόδικα) οδηγήθηκε σε παραγραφή λόγω της αλλαγής δύο λέξεων στον Ποινικό Κώδικα.
Το µεγάλο σκάνδαλο µε τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τις επιδοτήσεις µε πλαστά στοιχεία που ερευνά η Ευρωπαία Εισαγγελέας (έχει πολλές αποκαλύψεις το σηµερινό φύλλο του Documento) «πάτησε» και στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ προτού δοµηθεί αριστοτεχνικά από τη Ν∆ και τον Αυγενάκη.
Για όλα αυτά και για πολλά ακόµη η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δεν έκανε ούτε αποτίµηση ούτε αυτοκριτική. ∆εν είπε (και µάλλον δεν ήθελε να καταλάβει) γιατί ενώ έχασε το 2019 µε ποσοστό 32%, µε το αντιΣΥΡΙΖΑ µέτωπο σε πλήρη έξαρση, στη συνέχεια οδηγήθηκε στη συντριβή παρά την αντιλαϊκή/αντικοινωνική πολιτική Μητσοτάκη.
Μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο εξελίχθηκαν δύο εσωκοµµατικές σφαγές στον ΣΥΡΙΖΑ, που απέδειξαν ότι ο χώρος δεν είναι προσανατολισµένος στην κοινωνία, αλλά στην ωραιοποιηµένη και ιδεολογικοποιηµένη βολική αυταπάτη. Η ίδια αυταπάτη που παράγεται εσωτερικά διαχέεται και στην εξωτερική πολιτική δράση ως όραµα. Στην πραγµατικότητα πρόκειται για πηχτή ανικανότητα και εσχάτως και για αγωνία πολιτικής επιβίωσης.
Στην εξέλιξη που έχει η υπόθεση των Τεµπών στη Βουλή µε τις προανακριτικές, ο ΣΥΡΙΖΑ αδυνατεί να διατυπώσει ξεκάθαρη πρόταση για παραποµπές κατηγορούµενων πολιτικών προσώπων µε βάση την πολιτική και νοµική πραγµατικότητα, αλλά επιχειρεί να στριµώξει το ΠΑΣΟΚ σε σχέση µε τη δική του πρόταση. Η συνδικαλιστική αντίληψη για την πολιτική είναι σήµα κατατεθέν στον ΣΥΡΙΖΑ και τον οδηγεί στον γκρεµό.
Η ενασχόλησή του είναι και πάλι εσωτερική. Φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη. Φοβάται ο Φάµελλος µην επιστρέψει ο Τσίπρας και τον εκπαραθυρώσει, ενώ όλοι οι άλλοι φοβούνται κατά καιρούς και φοβίζουν ο ένας τον άλλον.
Οσο συνεχίζεται η διακυβέρνηση Μητσοτάκη ο ΣΥΡΙΖΑ και οι «Μπίστηδες» που αγωνιούν να αθροιστούν ως κάτι σηµαντικό µοιάζουν όλο και περισσότερο µε τους life coaches που υπόσχονται αντιµετώπιση της καθηµερινότητας µε καλή διάθεση, θετική ενέργεια και αγιουρβέδα. Οι σαµάνοι του ΣΥΡΙΖΑ σπρώχνουν όλη τη θετική τους ενέργεια για να επιτευχθεί η ένωση των προοδευτικών δυνάµεων που θα αντιµετωπίσει τον Μητσοτάκη. Ακούγεται ότι έχει πάει στο εξωτερικό και ο αρχισαµάνος για να εκπαιδευτεί και να µπορέσει να επέµβει στο διαλυµένο σώµα της Αριστεράς για να το σώσει. Οχι, δεν εκπαιδεύεται στις πρώτες βοήθειες αλλά στον βελονισµό, γιατί δεν είναι εποχή να γεµίζει κάποιος αίµατα. Είναι µια άποψη που συµµερίζεται κυρίως ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
“Το 2019 η επιχειρηµατική ελίτ και οι µιντιάρχες ανέβασαν τον Μητσοτάκη στην εξουσία. Την παραµονή του όµως εγγυήθηκε µετά το 2019 ο ΣΥΡΙΖΑ, που αποδείχτηκε κόµµα συσχετισµών, τακτικισµών και εσωτερικών καύσεων, αδύναµο και να υπερασπιστεί τη διακυβέρνησή του και να κάνει αντιπολίτευση.” Αυτά γράφει ο κ. Βαξεβάνης για να στηλιτεύσει την κατάντια του διαλυμένου πλέον ΣΥΡΙΖΑ. Όμως, με τα σωστά μας τώρα κύριε Βαξεβάνη: Ποια διακυβερνησή του, π’ ανάθεμά τον, να μπορέσει να υπερασπιστεί ο ΣΥΡΙΖΑ κι ο Τσίπρας κι όλοι οι υπόλοιποι του διαλυμένου θιάσου σκιών; Τι να υπερασπιστούν; Τη χυδαία εξαπάτηση του λαού εκ μέρους τους το Γενάρη του 2015, για να πάρουν την κυβέρνηση; Το βάφτισμα των κοράκων της τρόικας σε “θεσμούς” το Φλεβάρη του 2015; Το καραγκιοζιλίκι των δήθεν διαπραγματεύσεων μέχρι χρεοκοπίας της φτωχολογιάς το διάστημα Φλεβάρη – Ιούνη του 2015; Τον τρόπο με τον οποίο έθεσαν το ερώτημα στο ναρκοθετημένο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου του 2015; Τη μετατροπή του λαϊκού Όχι στα μνημόνια και στην τρόικα του 62% της 5ης Ιουλίου (γιατί αυτό είχε ψηφίσει ο λαός άσχετα από το καραγκιόζικο ερώτημα του Τσίπρα) σε ένα σκέτο “ναι σε όλα” κι “ό,τι διατάξετε, αφεντικά” της επόμενης κιόλας ημέρας σε αγαστή σύμπνοια με τα δεξιά καθάρματα υπό την αιγίδα του Φαυλόπουλου στο Προεδρικό; Την υπογραφή του τρίτου και χειρότερου μνημονίου που έδεσε χειροπόδαρα την Ελλάδα στις απαιτήσεις των ιμπεριαλιστών για τα επόμενα 100 χρόνια, που υπέγραψαν οι ΣΥΡΙΖΑίοι τον Αύγουστο του 2015; Την άθλια κι απόλυτα αντεργατική και αντιλαϊκή πολιτική που εφάρμοσαν αδίστακτα σαν κυβέρνηση τοποτηρητών πλέον των τροϊκανών στο διάστημα Σεπτέμβρης 2015-Ιούνιος 2019;Το πετσόκομμα των μισθών από το επιτελείο των Τσακαλώτου και Δραγασάκη; Την απογύμνωση όλων των δημόσιων υπηρεσιών από προσωπικό; Τα εγκλήματα στη Μάνδρα και στο Μάτι εξαιτίας της μνημονιακής διάλυσης του κρατικού μηχανισμού;Το πετσόκομμα των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων από εκείνο το τρισάθλιο υποκείμενο που έμεινε στην Ιστορία σαν Κ(ατουροκ)ατρούγκαλος ο Ψαλιδοχέρης; Την απατεωνιά που γίνηκε προπαγάνδα ευκαιρίας, ότι δήθεν τα μνημόνια τελείωσαν το 2019, ενώ έχουν ισχύ όλες τους οι διατάξεις; Την παράδοση της εξωτερικής πολιτικής και της προμήθειας των εξοπλισμών κατά απόλυτη προτεραιότητα στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό; Τους γλοιώδεις λακέδικους επαίνους του
…σιχαμένου για τον τόσο διαβολικά καλό θείο Ντόναλντ Τράμπ; Τη στρατιωτική συμμαχία με το σιωνιστικό- φασιστικό Ισραήλ που ακόμα και σήμερα την υπερασπίζονται με νύχια και με δόντια όλα τα ακατονόμαστα υπολείμματα του διαλυμένου καταστήματος; (Η πιο πρόσφατη περίπτωση είναι εκείνου του άλλου σιχαμένου, που κυκλοφορεί ακόμα στην πιάτσα χωρίς να αισχύνεται με το επίθετο …”Ζαχαριάδης”, βρωμίζοντας με όσα λέει και κάνει ένα ιστορικό όνομα που εντελώς κατά σύμπτωση έτυχε να το έχει στα χαρτιά αυτός ο ανεκδιήγητος γλειφτης των σιωνιστών χασάπηδων, ο πλέον ανάξιος στην Ελλάδα για να φέρει ένα τέτοιο όνομα… Άκου”Ζαχαριάδης”. Να αλλάξεις όνομα τώρα, το ακούς, ελεεινέ και τρισάθλιε υπερασπιστή της στρατηγικής σχέσης των Ρωμιών κομπραδόρων με το σιωνισμό;) Ή μήπως να υπερασπιστούν το καραγκιοζιλίκι των Πρεσπών που σκάρωσαν τα αμερικάνικα αυτά πιόνια της Αθήνας κατ’εντολήν του Τράμπ σε συνεργασία με το αντίστοιχο πιόνι των Σκοπίων,για να παραδοθεί κι ο γειτονικός αδελφός λαός της τέως Γιουγκοσλαβικής Μακεδονίας στο γελαδομάντρι του ΝΑΤΟ, την ίδια ακριβώς ώρα που άρχιζε η μετατροπή της Ελλάδας σε μία ενιαία στρατιωτική και ναυτική βάση των ΗΠΑ; Τί διάολο λοιπόν να υπερασπιστούν από όλα αυτά, κύριε Βαξεβάνη; Όλα αυτά ήταν η πάγια πολιτική της μαύρης της μαυρίλας και δυστυχίας της χώρας μας. Αυτή ήταν η βάση κι η προϋπόθεση για την επικράτηση κι επέλαση του χουντιΚούλη τον Ιούλιο του 2019 και τη μετατροπή του σε μαύρο καθεστώς χωρίς ουσιαστικό αντίπαλο μεταξύ των αστικών κομμάτων σήμερα.Η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ τον ανέδειξε τον ακατονόμαστο, όχι οι μιντιάρχες! Αν υπήρχε πραγματικά αριστερή πολιτική και διακυβέρνηση από το ΣΥΡΙΖΑ, δεν θα είχε μπει οριστική ταφόπλακα στους μιντιάρχες καυστξ δεξιά; Ποιος άφησε αυτά τα τέρατα να αλωνιζουν ενώ παρίστανε τον αριστερό πρωθυπουργό; Όχι εγώ κι εσύ, πάντως, κύριε Βαξεβάνη. Τι σκατά αντιπολίτευση να έκανε επομένως στο χουντιΚούλη ο σιχαμένος ο αρχιγλίτσας του ΣΥΡΙΖΑ στο διάστημα 2019-2023 όταν είχε εφαρμόσει επί τέσσερα χρόνια ο ίδιος και μάλιστα ατόφια την ίδια οικονομική και εξωτερική πολιτική, ενώ είχε άφησει άθικτο τον κρατικό μηχανισμό που και επί ΣΥΡΙΖΑ τον κατείχε το ίδιο πάντα καραδεξιό σκυλολόι; Ο νυν προαλειφόμενος για νεκρανάσταση (ή μάλλον για …βρικολάκιασμα) πολιτικός απατεώνας ήταν ήδη καμένο χαρτί και ξοφλημενο γραμμάτιο από τότε που έχασε την κυβερνητική εξουσία, προ εξαετίας. Άχρηστος εκ φύσεως για κάθε μορφής φιλολαϊκή αντιπολίτευση, υπήρξε ουσιαστικά το κυριότερο πολιτικό στήριγμα της επέλασης των χουντοθατσερικών σκυλιών στην πλέον ορίτζιναλ έκδοχή τους. Το αποτέλεσμα ήταν αυτό που όλοι ξέρουμε κι αυτό που άξιζε στην πολιτική του γλίτσα: η πλήρης διάλυση του δικού του χρεοκοπημένου πλέον καταστήματος. Πόσο γελοία λοιπόν ηχούν τώρα όλα αυτά που ευαγγελίζονται, χθες ο Μπίστης και σήμερα κι ο …Καρακούσης του “Βήματος” για μια επιβλητική επιστροφή του σιχαμένου γλίτσα στην … ενεργό δράση με αρχηγικό προφίλ για να ενώσει τάχα μου όλα τα πικραμένα και εκτός νυμφώνος ανεκδιήγητα παρόμοια υποκείμενα! Όλη δηλαδή τη δυστυχισμένη … φάρα των (καραδεξιών ως το μεδούλι) σοσιαλ- απατεώνων που παριστάνουν αναίσχυντα τους δήθεν …προοδευτικούς, για να συνεχίσουν, όταν παραστεί ανάγκη για το σύστημα, την ίδια τη σημερινή καραδεξιά πολιτική και την εξυπηρέτηση των ίδιων κατάμαυρων συμφερόντων!! Λοιπόν εν τέλει θα πρέπει να συμφωνήσουμε, κύριε Βαξεβάνη στο εξής: με την οσονούπω νέα αρχηγική εμφάνιση του προ ημερών επισκέπτου ομιλητού του Χάρβαρντ και με τις μεγαλεπίβολες διακηρύξεις του για την εκ νέου ένωση όλων των Μπίστηδων, Φάμελων, Κατρούγκαλων, της σάρας, της μάρας και του λοιπού κακου συναπαντήματος υπό την… λεοντή του ίδιου και με υπόσχεση πως θα φέρει εκτός των άλλων και την πολυπόθητη… ειρήνη κι ενότητα στις δύο όχθες του Ατλαντικού που σκυλοτρώγονται (βλέπε το σημερινό άρθρο του Καρακούση), θα γελάσει μέχρι και το παρδαλό κατσίκι, ενώ τη νέα θεατρική σεζόν οι επιθεωρήσεις με θέμα τη μεγάλη επιστροφή του …γλίτσμαν θα σπάσουν τα ταμεία!!!