Ηταν σαν σήμερα, 28 Μάη του 1997 όταν η Ε.Ο 17 Νοέμβρη εκτελεί στην οδό Φίλωνος στον Πειραιά, τον εφοπλιστή Κώστα Περατικό. Στην προκήρυξη που δημοσιοποιεί και δημοσιεύεται στην “Ελευθεροτυπία”  αιτιολογεί αναλυτικά στο σκεπτικό γ’ αυτή την δράση της. 

Δεν υπάρχει λόγος να αναφερθούμε στο χρονικό αυτής της εκτέλεσης, αξίζει όμως να παραθέσουμε σε ένα απόσπασμα της τοποθέτηση που έκανε ο Δημήτρης Κουφοντίνας κατά την εκδίκαση του Εφετείου της 17 Νοέμβρη, μετά την μαρτυρική κατάθεση του πατρός του εκτελεσμένου Περατικού, Μιχάλη.

 Δ. Κουφοντίνας: Ο όμιλος Περατικού παρέλαβε τα Ναυπηγεία Ελευσίνας, από τα μεγαλύτερα ναυπηγεία της χώρας, καθαρά όπως λέμε από χρέη. Δηλαδή, κάποιες δεκάδες δισεκατομμύρια που ήτανε χρέη φορτώθηκαν στις πλάτες του ελληνικού λαού και τα πήραν καθαρά, ολοκάθαρα. Τα χρήματα που πραγματικά δόθηκαν -και ουδέποτε αμφισβητήθηκε αυτό ακόμα και σήμερα- ειπώθηκε για την ακρίβεια των πληροφοριών που είχε η οργάνωση, ήταν δύο δισεκατομμύρια η προκαταβολή για τα ναυπηγεία που άξιζαν πολύ πολλαπλάσιο ποσό, είχαν πολύ μεγαλύτερη αξία. Αυτά τα δύο δισεκατομμύρια ούτε καν βγήκαν από τις τσέπες των ιδιοκτητών του ομίλου, αφού έγιναν με δάνεια τα οποία ήταν τα γνωστά θαλασσοδάνεια. Σε όλο το διάστημα που είχε τα ναυπηγεία ο όμιλος Περατικού δεν έβαλε δραχμή από την τσέπη του, δεν έγινε καμία επένδυση εκσυγχρονισμού, το μόνο που έκανε ήταν να απαιτεί συνεχώς επιχορηγήσεις, επιδοτήσεις από το κράτος είτε από την Ευρωπαϊκή Ενωση, να απαιτεί συνεχώς θαλασσοδάνεια και να φορτώνει χρέη. Δεν υπήρχε κανείς που να είχε σχέση με τα ναυπηγεία στον οποίο να μη χρωστάει ο όμιλος Περατικού. Προμηθευτές, Φορείς, Οργανισμοί, Τράπεζες, λήστεψε τους εργαζόμενους μηνκαταβάλλοντας τις εισφορές…

Λήστεψε τους εργαζόμενους μη καταβάλλοντας τις εισφορές στο ΙΚΑ και στο ΤΕΑΜ, στο Ταμείο Μετάλλου, το οποίο παραδέχθηκε και ο κύριος Περατικός στην πρώτη δίκη. Ο ίδιος το ομολόγησε αυτό, ότι φεύγοντας άφησε δεκάδες δισεκατομμύρια χρέη παντού. Ο ίδιος είπε ότι έγιναν 120 δίκες από Οργανισμούς και ανθρώπους που προσπαθούσαν μάταια να πάρουν τα χρήματά τους. Και στο τέλος, όταν έφτασε η ώρα να πληρώσει την πρώτη δόση των χρημάτων που έπρεπε να δοθούν, την παραμονή ακριβώς έκλεισε το ναυπηγείο. Ολα αυτά οδήγησαν κι έναν πολύ ήπιο -και δε θα μπορούσα να τον χαρακτηρίσω σε καμία περίπτωση εχθρό των βιομηχάνων και των εφοπλιστών- τον τότε πρωθυπουργό Σημίτη και πρώην υπουργό Βιομηχανίας, να χαρακτηρίσει -διαβάζω την «Ελευθεροτυπία» στις 7/11/1997, όπου χαρακτήρισε τον Περατικό “εκβιαστή” ενώ φωτογράφιζε τον ίδιο ως “ανίκανο επιχειρηματία με διαχειριστική ανεπάρκεια και πιθανώς έλλειψη κεφαλαίων”. Αυτά τα είπε ο Σημίτης. 

Επειδή πολλά ακούστηκαν για ληστεία, εγώ θα πω ότι αυτό συνιστά μία από τις μεγαλύτερες ληστείες του ίδιου του ελληνικού λαού, γιατί φεύγοντας φόρτωσε δεκάδες δισεκατομμύρια χρέη στον ελληνικό λαό, ληστεία των εργαζομένων γιατί δεν κατέβαλε ουδέποτε εισφορές στο ΤΕΑΜ, στο Ταμείο Μετάλλου, και στο ΙΚΑ. Αυτοί οι πατριώτες, που κρατάνε τα πλοία τους σε ξένες σημαίες, όταν απλώς με το να βάλουν ελληνική σημαία θα πληρώσουν φορολογία λιγότερο από ενός περίπτερου, αυτοί οι οπαδοί της ελεύθερης αγοράς, που βασίζονται στη ληστεία και στο πλιάτσικο της δημόσιας περιουσίας, που ζητάνε συνεχώς επιχορηγήσεις και επενδύσεις, που ζητάνε συνεχώς χρηματοδοτήσεις από το κράτος, έρχονται εδώ και μας μιλάνε και μας κάνουν τους πατριώτες. Δεν πρόκειται παρά γι’ αυτό που η οργάνωση είχε ονομάσει “λούμπεν μεγαλοαστική τάξη”.