Σήμερα η Καθημερινή της Κυριακής, δημοσιεύει άρθρο με τον βαρύγδουπο τίτλο: “Ναι, είναι γενοκτονία. Μπορώ να την αναγνωρίσω όταν τη βλέπω.”
Και έτσι, με μια φαινομενική παραδοχή, κατοχυρώνει το δικαίωμα να συνεχίσει να κρατά ίσες αποστάσεις από σφαγέα και θύμα, να εξισώνει καταπιεστή και καταπιεσμένο, να αποστρέφεται τους “υπερβολικούς” που κινητοποιούνται.
Μια γραμμή “ανθρωπιστικής αποδοχής” της σφαγής, που δεν ενοχλεί ούτε την κυβέρνηση Μητσοτάκη ούτε την πρεσβεία του Ισραήλ. Το να “παραδέχεσαι” ότι βλέπεις γενοκτονία, αλλά να αποκηρύσσεις τα κινήματα αλληλεγγύης, να σιωπάς απέναντι στην παλαιστινιακή αντίσταση και να ζητάς “ηρεμία”, δεν σε κάνει ηθικό παρατηρητή. Σε κάνει ηθικά υπεύθυνο συνεργό.
“Η γραμμή δόθηκε από το σημερινό φύλλο της Καθημερινής: μπορείς ΚΑΙ να θεωρείς ότι το Ισραήλ κάνει γενοκτονία στη Γάζα ΚΑΙ να αξιολογείς τις αντιδράσεις στη γενοκτονία ως “αντισημιτισμό.
Η μετάφραση ολόκληρου του άρθρου του Omer Bartov σε δύο σελίδες ρεφάρεται με τα άρθρα γνώμης που επαναλαμβάνουν τη γνωστή συκοφαντία.
Όχι, αγαπητά μου ξυπνοπούλια.
Άπαξ και συνομολογήσεις τη γενοκτονία, δεν υπάρχουν “ίσες αποστάσεις”. Αυτός εξάλλου είναι και ο ορισμός της. Άπαξ και παραδεχθείς το Απόλυτο Έγκλημα και μάλιστα εν τω γίγνεσθαι, το μόνο ερώτημα που οφείλεις να απαντήσεις είναι: Εσύ τι έκανες σήμερα για να το σταματήσεις;
Και το να σφυράς αδιάφορα ή να δηλώνεις την αισθητική σου ενόχληση με όσους κινητοποιούνται, επαναλαμβάνοντας στην πραγματικότητα τη γραμμή της πρεσβείας του Ισραήλ, σε οδηγεί στον ηθικό απόπατο.
Εκεί είστε. Η ιστορία θα είναι αδυσώπητη”.
Η γραμμή που “δόθηκε” δεν αφορά μόνο τη ρητορική. Αφορά και την εξωτερική πολιτική της χώρας:
➤ Κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με το Ισραήλ.
➤ Συνεργασία Μossad–ΕΥΠ.
➤ Αποκήρυξη κάθε διεθνούς προσπάθειας καταδίκης του Ισραήλ.
➤Καταστολή διαδηλώσεων και φιλοπαλαιστινιακής δράσης στην Ελλάδα.
Η Ελλάδα είναι στην πλευρά του θύτη. Και τα ΜΜΕ, με “ισορροπημένα” άρθρα σαν αυτό, φροντίζουν να νομιμοποιούν αυτή τη στάση.
Αφήστε μια απάντηση