Πηγή: Μιχάλη Μητσού – ΝΕΑ

Η ωμή βία που ασκεί το Ισραήλ στη Γάζα, με αποτέλεσμα να έχουν χάσει την ζωή τους τουλάχιστον 60.000 Παλαιστίνιοι από την αρχή του πολέμου, αλλά κυρίως η χρησιμοποίηση της πείνας ως εργαλείου για την καθυπόταξη του πληθυσμού, με αποτέλεσμα ολόκληρη η περιοχή να κινδυνεύει άμεσα από λιμό, έχουν προκαλέσει οργή στις Βρυζέλλες, σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, ακόμα και στην Ουάσιγκτον.

Η Κομισιόν μιλάει για επιδείνωση της ανθρωπιστικής κατάστασης σε πρωτοφανές επίπεδο, με τα παιδιά και τους ευάλωτους να βρίσκονται σε ιδιαιτέρως δραματική κατάσταση. Η Γαλλία ανακοίνωσε την αναγνώριση της Παλαιστίνης, η Βρετανία, ο Καναδάς και η Αυστραλία δηλώνουν έτοιμες να ακολουθήσουν, ενώ ο Τραμπ λέει πως τα παιδιά της Γάζας που βλέπει στην τηλεόραση “μοιάζουν πολύ πεινασμένα”.

Μόνο στην Ελλάδα έχει αναχθεί από την κυβέρνηση ο αντισημιτισμός σε σοβαρότερο ζήτημα από τη λιμοκτονία. Μόνο στην Ελλάδα ακούμε τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να αναφέρεται στα σκελετωμένα παιδιά λες και είναι θύματα μιας φυσικής καταστροφής. Μόνο στην Ελλάδα βλέπουμε τον υπουργό Δικαιοσύνης να κατηγορεί τα κόμματα της αντιπολίτευσης ότι προσπαθούν, μαζί με “γελοίες περιθωριακές ομάδες”, να δυναμιτίσουν προς όφελος της Τουρκίας την στρατηγική συμμαχία της Ελλάδας με το Ισραήλ. Ποιο είναι το επόμενο βήμα, να παραπεμφθούν σε δίκη οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί των επεισοδίων στη Σύρο, τη Ρόδο ή την Κρήτη με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας;

Το ερώτημα εδώ δεν είναι μερικές δεκάδες άτομα έχουν ή όχι δικαίωμα να διαδηλώνουν κατά της αποβίβασης ισραηλινών τουριστών στα ελληνικά λιμάνια. Δεν είναι ούτε αν όσοι συλλαμβάνονται για τις πράξεις αυτές πρέπει να δικαστούν με βάση τις διατάξεις του αντιρατσιστικού νόμου, ο οποίος είναι τόσο ευρύς ώστε να μπορεί να ερμηνευτεί ανάλογα με τα συμφέροντα του καθενός. Το ερώτημα είναι πως γίνεται να ακούγονται τόσο ακραία πράγματα στη Βουλή από ένα μέλος της κυβέρνησης, που μάλιστα δεν έχει ακροδεξιό αλλά προοδευτικό παρελθόν.

Υπάρχουν εξηγήσεις. Ο Γιώργος Φλωρίδης ήθελε να προκαλέσει τεχνητή ένταση για να απομακρύνει την συζήτηση από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. ‘Η ήθελε να παίξει το χαρτί του εθνικοπατριωτισμού επειδή γνωρίζει ότι κανείς δεν βγήκε ποτέ ζημιωμένος από μια τέτοια τακτική. και πάλι: είναι αβάσταχτο να εκτοξεύεται κάθε τόσο και με τέτοια ευκολία σε αυτή τη χώρα η κατηγορία του ανθελληνισμού εναντίον όποιου προχτές υποστήριζε τη Συμφωνία των Πρεσπών, αντιδρούσε χθες για τις επαναπροωθήσεις των προσφύγων ή εξεγείρεται σήμερα για τον εξαναγκασμό δύο εκατομμυρίων ανθρώπων να πεθάνουν είτε από πυραύλους είτε από την πείνα.