ή αλλιώς: Ένας Παρθενώνας, μια προσευχή και λίγη γραμματεία για το δρόμο

Στην Ελλάδα του 2025, που ζει την τεχνητή νοημοσύνη, την κοινωνική αποσύνθεση και τα ελλείμματα στην Παιδεία, υπάρχει ακόμα ένα σημείο ελπίδας: Η Ευγενία Μανωλίδου δήλωσε με στόμφο ότι «τα Αρχαία Ελληνικά είναι η γλώσσα του μέλλοντος».

Όχι, δεν πρόκειται για αλληγορία ή για κάποιο καλλιτεχνικό σχήμα. Μιλάμε κυριολεκτικά.
Στο μέλλον, λοιπόν, το ChatGPT θα μιλά Δωρικά. Τα αυτόνομα οχήματα θα δίνουν σήματα σε Αττική σύνταξη. Τα ρομπότ θα απαγγέλλουν Όμηρο στο drive-thru.

Η φράση της δεν είναι απλώς ένα στιγμιαίο ατόπημα ή υπερβολή. Είναι η λογική κατάληξη μιας ιδεολογίας που χρόνια τώρα πλασάρεται από την Ελληνική Αγωγή, το ιδιωτικό “εκπαιδευτήριο” που λειτουργεί με ευλογίες του κράτους και του Υπουργείου Παιδείας. Εκεί όπου τα παιδιά διαβάζουν Σοφοκλή σε σκύλους και ψιθυρίζουν Ησίοδο στο αυτί του κανίς, ενόσω οι γονείς τους πληρώνουν δίδακτρα για να αισθανθούν εθνικά υπερήφανοι.

Η δήλωση περί αρχαίας “γλώσσας του μέλλοντος” δεν είναι μόνο παραλογισμός, είναι επικίνδυνος αναχρονισμός ντυμένος με φιλολογική χλαμύδα. Είναι η φαντασίωση μιας τάξης που θέλει να νιώθει ανώτερη, όχι επειδή δημιουργεί, αλλά επειδή κληρονόμησε.

Το μέλλον δεν το χτίζεις με τρίτο ενικό απαρέμφατο και προστακτική Ενεστώτα. Το χτίζεις με κριτική σκέψη, ελευθερία γνώμης και επιστημονική παιδεία, όλα αυτά που η συγκεκριμένη ιδεολογία αποφεύγει όπως ο Επίκουρος τη μεταφυσική.

Η ίδια κυρία, ας μην ξεχνάμε, μας προέτρεψε πριν λίγο καιρό να «προσευχηθούμε όλοι μαζί για να βρέξει», διότι — όπως μας διαβεβαίωσε — η επιστήμη αναγνωρίζει πλέον τη δύναμη της συλλογικής προσευχής. Εδώ η κ. Μανωλίδου δεν μας αιφνιδίασε.
Οσοι στα παιδικά μας χρόνια διαβάζαμε το περιοδικό “Μικρός Σερίφης”, ήδη το γνωρίζαμε. Οπως το ήξεραν και στην Αμερική οι φυλές των Ινδιάνων, Σιούμ Απάτσι, Τσερόκι, κ.α που υπήρχαν τότε.
Σύμφωνα με τα τότε αναγνώσματά μας οι μάγοι των φυλών πρωτοστατούσαν στον “χορό της βροχής” απευθύνοντας προσευχή στον θεό τους τον Μανιτού, να ανοίξει τους κρουνούς του ουρανού, και αυτός αμέσως υλοποιούσε την επιθυμία τους. Αυτό είναι κόλπα ζόρικα που έκαναν οι Ινδιάνοι, και σήμερα τα επιβεβαιώνει και η “επιστήμη” της Ευγενίας …

Κι έτσι, από τη φυσική επιστρέψαμε στην μεταφυσική. Από τον Λουκάκο στον Λουκιανό. Και από τη λογική… στην πίστη.

Δεν θα μπορούσε να λησμονήσουμε και τη περίφημη δήλωση της κ. Μανωλίδου, πως ο Παρθενώνας «είναι εκεί εκατομμύρια χρόνια». Αδιάψευστο επιχείρημα: η Ακρόπολη ως γεωλογικός σχηματισμός. Ή μήπως εξωγήινος δίαυλος ενέργειας, αν κρίνουμε από το εξώφυλλο με τους “Διαστημάνθρωπους και Ιπτάμενους Δίσκους στην Ελλάδα” που κυκλοφορεί στις ίδιες σφαίρες του φαντασιακού;