Γράφει ο mitsos175

Σαν σήμερα το 1945 οι Αμερικανοί  ρίχνουν την δεύτερη ατομική βόμβα στο Ναγκασάκι. Την  ίδια μέρα ο Κόκκινος Στρατός βάζει σ’ εφαρμογή το δυσκολότερο και τελειότερο σχέδιο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, που θα οδηγήσει στη συντριβή του Ιαπωνικού στρατού μέσα σε ελάχιστες μέρες.
Η “Αυγουστιάτικη θύελλα”  τρομοκρατεί όχι μόνο τους Ιάπωνες Ιμπεριαλιστές αλλά και τους  Αμερικάνους “συμμάχους”. Η Ιαπωνία περίμενε την έκβαση της μάχης στη Μαντζουρία, για να παραδοθεί τελικά χωρίς όρους.

Με αφορμή την καταστροφή που προκαλεί ο πόλεμος να πω δυο λόγια.

Η Ελλάδα είχε την ατυχία να μην μπορέσει ποτέ να απαλλαγεί από τους προδότες, τους συνεργάτες  των Γερμανών. Αν και δεν χτυπήθηκε από ατομικές βόμβες, η καταστροφή που προκάλεσαν οι  απόγονοι των γερμανοτσολιάδων ήταν τρομακτική.
Ήδη στον πόλεμο και την Κατοχή οι υποδομές και η  Οικονομία  είχαν  διαλυθεί εντελώς. Το πλιάτσικο που έκανε όλα αυτά τα χρόνια η  Δεξιά φαίνεται στο αποτέλεσμα.

Ιαπωνία και Γερμανία έμαθαν το μάθημα τους. Αν και πολλοί εγκληματίες πολέμου κρύφτηκαν στα  αστικά κόμματα, οι χώρες αυτές κατάλαβαν πως το βούτυρο είναι πολύ καλύτερη επένδυση από τα κανόνια.
Το κούρεμα του Γερμανικού χρέους ήταν από τους λόγους ανάπτυξης. Ο κυριότερος ήταν το σταμάτημα της κούρσας των εξοπλισμών.
Όλα αυτά τα χρόνια ξοδέψαμε τεράστια ποσά για όπλα, που όμως δε μας βοήθησαν όταν χρειάστηκε. Ακόμα και σήμερα έχουμε από τις  υψηλότερες  αμυντικές δαπάνες. Χωρίς καθόλου υποδομές!
Ακόμα και μετά τις πρόσφατες απανωτές χρεοκοπίες επιμένουν κάποιοι να  στερηθούμε τα ψίχουλα  που απέμειναν, για να πάρουμε πανάκριβα όπλα.

Κι ας έχει αποφασιστεί από πριν η συνεκμετάλλευση του Αιγαίου. Ας έχουμε αποδεχτεί μειωμένη κυριαρχία στα νησιά – τη θέση της Τουρκίας! Η οποία θα πανηγύριζε έξαλα για την Συμφωνία μας με την Αίγυπτο (όπως έκανε με την Ιταλία), αν δεν μπλέκονταν η Συμφωνία της με τη Λιβύη.

Πολλά κράτη μετά το Β’ Π.Π. κατάλαβαν πως οι ανταγωνισμοί των εξοπλισμών οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε πόλεμο και καταστροφή.
Ο Σοβιετικός ύμνος των ασυρματιστών έχει ένα στίχο που λέει: “δεν θέλουμε να πατήσουμε ξένη γη, αλλά δεν θα δώσουμε ούτε ίντσα από τη δική μας”.

Ας κοιτάξουμε τη ρημαγμένη Οικονομία μας, κι ας  αφήσουμε  τους  Μεγαλοϊδεατισμούς, που ποτέ δε μας βρήκαν σε καλό.