Στις 14 Αυγούστου 1994, σε ένα ξενοδοχείο του Χαρτούμ στο Σουδάν, οι μυστικές υπηρεσίες της Γαλλίας, με τη συνεργασία των σουδανικών αρχών, συνέλαβαν έναν από τους πιο διαβόητους καταζητούμενους του πλανήτη: τον Ίλιτς Ραμίρες Σάντσες, γνωστό ως «Κάρλος το Τσακάλι».
Ο Κάρλος γεννήθηκε το 1949 στη Βενεζουέλα. Από νεαρή ηλικία επηρεάστηκε από επαναστατικές ιδέες, ενώ το όνομά του «Ίλιτς» ήταν φόρος τιμής στον Λένιν. Σπουδάζοντας στη Μόσχα, ήρθε σε επαφή με αριστερές και παναραβικές οργανώσεις, και σταδιακά εντάχθηκε στον κόσμο των ένοπλων οργανώσεων.
Η δράση του απλώθηκε από τη Μέση Ανατολή μέχρι την Ευρώπη. Υπήρξε μέλος και συνεργάτης του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP) και απέκτησε διεθνή φήμη το 1975 με την τολμηρή επίθεση στα κεντρικά του ΟΠΕΚ στη Βιέννη, όπου πήρε δεκάδες ομήρους – μια ενέργεια που έμεινε στην ιστορία για την επιχειρησιακή της ακρίβεια αλλά και την πολιτική της στόχευση.
Στη διάρκεια των επόμενων δύο δεκαετιών, ο Κάρλος συνδέθηκε με επιθέσεις, απαγωγές, και βομβιστικές ενέργειες που χαρακτηρίστηκαν «τρομοκρατικές» από τα κράτη-στόχους, ενώ ο ίδιος τις παρουσίαζε ως μέρος ενός διεθνούς επαναστατικού αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό.
Η καταδίωξή του έγινε σχεδόν μυθική: τον κυνηγούσαν οι μισές μυστικές υπηρεσίες του κόσμου – CIA, KGB, DGSE, Μοσάντ.
Τελικά, το 1994, μετά από χρόνια περιπλάνησης μεταξύ Συρίας, Λιβύης και Σουδάν, η τύχη του άλλαξε. Οι σουδανικές αρχές, υπό διεθνή πίεση, τον παρέδωσαν στους Γάλλους. Εκτοτε κρατείται σε γαλλικές φυλακές, εκτίοντας τρεις ποινές ισόβιας κάθειρξης για δολοφονίες και βομβιστικές επιθέσεις.
Η ιστορία του «Κάρλος το Τσακάλι» παραμένει ένα περίπλοκο μωσαϊκό ιδεολογίας, μυστικών αποστολών, βίας και πολιτικής, που αντανακλά τον ψυχροπολεμικό κόσμο των δεκαετιών ’70 και ’80. Για άλλους είναι αδίστακτος τρομοκράτης, για άλλους επαναστάτης που έζησε και έδρασε στα άκρα. Το βέβαιο είναι ότι η ζωή του δεν υπήρξε ποτέ «συνηθισμένη».
Διαβάστε επίσης:
0 Comments