Με πολύ λύπη πληροφορηθήκαμε ότι ο Ευτύχης Μπιτσάκης, ένας πανεπιστημιακός δάσκαλος, φιλόσοφος και αντιστασιακός, «έφυγε» σήμερα σε ηλικία 98 ετών.
Η πορεία και το έργο
Γεννήθηκε στο χωριό Κάδρος της Κρήτης (24 Αυγούστου 1927). Σπούδασε Χημεία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Φιλοσοφία, καθώς και Θεωρητική Φυσική στο Παρίσι. Είναι διδάκτορας Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Paris VIII και κατέχει ανάλογο διδακτορικό στη Φιλοσοφία των Επιστημών από τη Γαλλία.
Δίδαξε Μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Paris XI (Orsay) και Φιλοσοφία των Επιστημών στο Paris VIII.
Το 1976 επέστρεψε στην Ελλάδα και εργάστηκε ως κύριος ερευνητής στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. Το 1981 εξελέγη τακτικός καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, ενώ δίδαξε και στο Φυσικό Τμήμα της Φιλοσοφίας των Φυσικών Θεωριών.
Πρωτοστάτησε στη δημιουργία του σεμιναρίου «Θεμέλια των Επιστημών» (1977–1982) στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, και διοργάνωσε πλήθος εθνικών και διεθνών συνεδρίων. Ίδρυσε το περιοδικό Σύγχρονα Θέματα, συμμετείχε στην ομάδα της Διαλεκτικής και ήταν εκδότης του θεωρητικού περιοδικού Ουτοπία από το 1992.
Από μαθητής συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση με την ΕΠΟΝ. Κατά τον Εμφύλιο φυλακίστηκε για την πολιτική του δράση.
Τότε που επεκράτησαν η χούντα και η καταστολή εναντίον της δημοκρατίας, εκείνος βρισκόταν στο Παρίσι και συμμετείχε ενεργά στο αντιδικτατορικό κίνημα των Ελλήνων στην Ευρώπη. Ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ.
Τελευταίες ημέρες νοσηλευόταν στο νοσοκομείο Αλεξάνδρα. Η είδηση του θανάτου του ανακοινώθηκε από την «Κομμουνιστική Απελευθέρωση». «Έφυγε σήμερα 19/8/2025», αναφέρεται χαρακτηριστικά.
Ο Ευτύχης Μπιτσάκης ήταν ζωντανός κρίκος της ελληνικής διανόησης.
Διακρινόταν από ευρύτητα επιστημονικού και φιλοσοφικού στοχασμού, από τη φυσική στη θεωρία της γνώσης, ουσιαστική πίστη στην ιστορική μνήμη: από τον αγώνα της κατοχής και του εμφυλίου, ως τον αντιδικτατορικό αγώνα και συνοχή λόγου και σκέψης, μέσα από ακαδημαϊκό έργο, συνεδριακό και εκδοτικό – με Σύγχρονα Θέματα και Ουτοπία.
Ήταν μια σπάνια φωνή, ένας φιλόσοφος ενεργός, με κοινωνική και πολιτική αυτογνωσία. Σε αυτή την εποχή ξεδιάντροπης αριστεροφοβίας και νεοπλουτισμού, υπήρξε φάρος κόσμου και ενσυναίσθησης.
Σ’ ευχαριστούμε, Καθηγητά, για όσα μας πρόσφερες όλα αυτά τα χρόνια.
Η φωνή σου, η γνώση σου και ο αγώνας σου δεν θα χαθούν.
Θα παραμείνεις στην ιστορία και στο καθήκον μας — «ταχτική μνήμη και ταξική αξιοπρέπεια».
Η πολιτική του κηδεία θα γίνει στη γενέτειρά του Κρήτη
0 Comments