

Η Νέα Δημοκρατία στη βίλα των «ηθικών πανικών» — και τα «διαμάντια» από τα πρακτικά
Μια από τις πιο θετικές τομές της πρώτης διακυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου ήταν το γκρέμισμα του τότε ταλιμπανικού οικογενειακού δικαίου. Με υπουργό Δικαιοσύνης τον Γεώργιο-Αλέξανδρο Μαγκάκη, η κυβέρνηση προχώρησε στην αποποινικοποίηση της μοιχείας.
Σαν σήμερα, 20 Αυγούστου 1982 (ΦΕΚ Α’ 97/20-8-1982), καταργήθηκε η διάταξη του Ποινικού Κώδικα που ποινικοποιούσε τη μοιχεία. Όλες οι σχηματισμένες δικογραφίες αρχειοθετήθηκαν και οι καταδικαστικές αποφάσεις διαγράφηκαν από τα ποινικά μητρώα. Υπέρ ψήφισαν ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ. Η τότε Ν.Δ. αντέδρασε λυσσαλέα, αφήνοντας στα πρακτικά μερικά ανεπανάληπτα «μαργαριτάρια».
«Διαμάντια» από τα πρακτικά της Βουλής
«Η τιμωρία της μοιχείας αποτελεί στη χώρα μας παράδοση τριών και πλέον χιλιάδων ετών. Η κατάργησή της θα κλονίσει τον θεσμό του γάμου… Αν θελήσει κανένας να τοποθετήσει τον εαυτό του στη θέση του θύματος μιας μοιχείας, τότε θα καταλάβει ποια πρέπει να είναι η θέσις του έναντι αυτού του αδικήματος.»
— Ν. Κατσαρός (εισηγητής Ν.Δ.)
«Γιατί να μην πούμε την αλήθεια; Η τάσις η οποία εκδηλούται εις τον τομέα των σχέσεων μεταξύ ανδρός και γυναικός… ευρίσκεται μέσα εις τη σκέψιν διά να μην είπω εις την συνείδησιν του λαού μας. Αν καταργηθεί η διάταξις, όλες αυτές οι τάσεις θα αποδεσμευτούν…»
— Γ. Σταμάτης
«Αφού θα μπορεί να κάνει ο ένας εις τον άλλον τα γλυκά μάτια… τότε θα αρχίσει ο καβγάς και τότε θα αρχίσει η αποθεμελίωση, το ξήλωμα της κοινωνίας.»
— Ισ. Λαυρεντίδης
Την ώρα που η δεξιά ηθικολογούσε και έβλεπε «κοινωνική αποσύνθεση» πίσω από την ελευθερία δύο ενηλίκων, η πραγματικότητα έγραφε αλλιώς: αποσύνδεση της ποινικής καταστολής από την ιδιωτική ζωή, περιορισμός του στιγματισμού (κυρίως σε βάρος των γυναικών) και ένα βήμα προς τον εκσυγχρονισμό του οικογενειακού δικαίου.
Σαράντα και πλέον χρόνια μετά, κάθε τέτοια προοδευτική τομή εξακολουθεί να προκαλεί ανατριχίλες στους επαγγελματίες «ηθικούς παντογνώστες». Πολύ περισσότερο σήμερα, που το θεοκρατικό/ακροδεξιό κήρυγμα του Νατσιού έχει ξαναβρεί μικρόφωνο στη Βουλή.
Υ.Γ. Τότε φώναζαν ότι «θα ξηλωθεί η κοινωνία». Αυτό που πραγματικά ξηλώθηκε ήταν ένα αναχρονιστικό, γυναικοκτόνο πλαίσιο. Και καλώς ξηλώθηκε.

0 Comments