Σαν σήμερα 2 Σεπτέμβρη 1945 το  Βιετνάμ  ανακηρύσσεται  Λαοκρατική Δημοκρατία, με πρώτο Πρόεδρο τον  κομμουνιστή ηγέτη Χο Τσι Μινχ. 

Επίσης ήταν 2 Σεπτέμβρη  του  1969  όταν άφησε την τελευταία του πνοή αυτός ο  ηγέτης  του  βιετναμέζικου Κ.Κ. και της Λαϊκής Δημοκρατίας του Βιετνάμ.

Υπήρξε μια από τις πιο λαμπρές μορφές στην ιστορία του διεθνούς  επαναστατικού κινήματος. Γεννημένος το 1890, έγινε ναυτεργάτης και εργαζόμενος σε διάφορες δουλειές στο Παρίσι, σε μια εποχή που η πατρίδα του βρισκόταν υπό την κατοχή των γάλλων αποικιοκρατών, συνδέθηκε με το Κ.Κ. Γαλλίας.

Επιστρέφοντας στο Βιετνάμ, συμμετείχε στον αγώνα κατά των Ιαπώνων εισβολέων  και  αναδείχθηκε στην ηγεσία του Κ.Κ. Ινδοκίνας και κατόπιν του Κ.Κ. Βιετνάμ.
Το 1945 πρωτοστάτησε στη συγκρότηση του ένοπλου κινήματος  των  Βιετμίνχ, για την απελευθέρωση από τη γαλλική αποικιοκρατία.

Μετά την ήττα των Γάλλων αποικιοκρατών, το 1954, αναδείχθηκε  ηγέτης της Λαϊκής Δημοκρατίας του Βιετνάμ, που περιλάμβανε το βόρειο τμήμα της χώρας.
Η ενεργητική υποστήριξη του αντάρτικου των Βιετκόνγκ στο υπό  αμερικάνικο έλεγχο Νότιο Βιετνάμ, είχε ως συνέπεια την απροκάλυπτη αμερικανική παρέμβαση και τη γενίκευση του πολέμου με άγριους βομβαρδισμούς των πόλεων και των χωριών του Βόρειου Βιετνάμ.

Κρατώντας ισορροπίες μεταξύ ΕΣΣΔ και Κίνας, μετά τη ρήξη των σχέσεών τους, ο Χο Τσι Μινχ ήταν σαφώς τοποθετημένος κατά της σοβιετικής πολιτικής της ειρηνικής συνύπαρξης με τον ιμπεριαλισμό.
Η νίκη του βιετναμικού λαού ήρθε λίγα χρόνια μετά τον  θάνατο  του  μεγάλου επαναστάτη ηγέτη του.

***

 “Mπορεί να διαβάσεις 1000 βιβλία για τις θεωρίες,  αλλά αν δεν μάθεις να εφαρμόζεις αυτές τις θεωρίες στην ζωή δεν είσαι παρά ένα ράφι με βιβλία”

Χο Τσι Μινχ. 

  ________________________

Γράφει ο mitsos175

Χο Τσι Μινχ! Ο άνθρωπος που έγινε θρύλος. Μαζί με το Μαρξ, το Λένιν, το Στάλιν, τον Τσε, τον Φιντέλ Κάστρο και όλους όσους ελευθέρωσαν τους καταπιεσμένους.

Η κατάσταση στο Βιετνάμ μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν όπως σε όλες τις αποικίες. Οι διεφθαρμένοι ιμπεριαλιστές και τα ντόπια τσιράκια τους εκμεταλλεύονταν με το χειρότερο τρόπο το λαό, ο οποίος δεν είχε κανένα δικαίωμα.

Ο Χο Τσι Μινχ ξεκίνησε κι αυτός, όπως ο Κάστρο, με λίγους, ελάχιστους αποφασισμένους Κομμουνιστές. Όλοι ήρωες που δεν περιμέναν να ωριμάσουν οι συνθήκες, αλλά δημιούργησαν οι ίδιοι τις ευκαιρίες.

Δεν έγινε την επόμενη μέρα, όμως οι λίγες δεκάδες, έγιναν εκατοντάδες, έπειτα χιλιάδες, εκατομμύρια, που ξεσηκώθηκαν ενάντια στις πιθανότητες. Τι ελπίδα είχαν θεωρητικά απέναντι σε μια ισχυρή στρατιωτική δύναμη όπως η Γαλλία και κυρίως απέναντι στη μεγαλύτερη δύναμη που γνώρισε ποτέ ο κόσμος, τις ΗΠΑ.

Κι όμως νίκησαν! Γιατί ο θείος Χο τόλμησε να πει ΟΧΙ στους ισχυρούς αφεντάδες. Δεν έβγαλε έρπη από τις διαπραγματεύσεις, ούτε τα γύρισε στα δύσκολα. Αγωνίστηκε, έδωσε το παράδειγμα, και το θαύμα έγινε. Βέβαια αυτός ήταν γνήσιος κομμουνιστής, όχι στα λόγια, αλλά στα έργα. Γι αυτό κι ο κόσμος, όχι μόνο στην πατρίδα του, τον λάτρεψε.

Κανείς τύραννος δεν είναι ανίκητος. Τίποτα δεν είναι πιο ισχυρό από ένα λαό που θέλει να απελευθερωθεί. Ο Χο Τσι Μινχ έδωσε ελπίδα στο λαό και σε αντίθεση με τους ρεφορμιστές έκανε την ελπίδα πραγματικότητα, γιατί δε συμβιβάστηκε, δεν υποχώρησε από τις θέσεις του. Φυσικά έπαιξε ρόλο και η ηγετική ικανότητα η εκμετάλλευση των λαθών του εχθρού, οι τακτικές, κοκ. Ο θείος Χο δε χαρίστηκε στους προδότες.

Δεν ήταν καθόλου εύκολος ο θρίαμβος, χρειάστηκαν αγώνες, θυσίες, αλλά η νίκη του Βιετνάμ απέναντι σε δυο υπερδυνάμεις έγινε πραγματικότητα. Έτσι πραγματοποιούνται οι ευχές και τα όνειρα.