Του Γ.Γ
Η Γαλλία βράζει. Ο λαός ξεσηκώθηκε ενάντια στην κυβέρνηση του Μακρόν, που με το νέο «πρόγραμμα λιτότητας» καταργεί αργίες, παγώνει συντάξεις, κόβει δαπάνες για την υγεία και φορτώνει στον λαό το κόστος της κρίσης, ενώ οι βιομήχανοι και οι τραπεζίτες θησαυρίζουν.
Οι δρόμοι του Παρισιού, της Μασσαλίας, της Λιόν γέμισαν οδοφράγματα. Δεκάδες χιλιάδες εργάτες, νέοι, φοιτητές, νοσοκόμοι, δάσκαλοι βγήκαν στο δρόμο με ένα μήνυμα: δεν θα υποταχτούμε, δεν θα γονατίσουμε.
Η εξουσία απάντησε με 80.000 πάνοπλους μπάτσους, εκατοντάδες συλλήψεις, βία και δακρυγόνα. Αυτό είναι το μόνο που έχουν να προσφέρουν: καταστολή και φόβο.
Όμως ας μην έχουμε αυταπάτες. Η οργή από μόνη της δεν αρκεί. Χωρίς επιτελικό σχέδιο, χωρίς ενιαία καθοδήγηση, τα αυθόρμητα ξεσπάσματα αφομοιώνονται, πνίγονται, εξουδετερώνονται. Το σύστημα ξέρει να περιμένει μέχρι να κουραστεί ο λαός.
Ο δρόμος για πραγματικά αποτελέσματα είναι ένας: οργάνωση – ενότητα – πολιτικός στόχος. Να μην αφήσουμε την οργή να μείνει φωτοβολίδα. Να γίνει δύναμη ανατροπής.
Η Γαλλία δείχνει ότι οι λαοί έχουν τη δύναμη να μπλοκάρουν τα πάντα. Το ζήτημα είναι να πάνε μέχρι τέλους.
0 Comments