Του Γ.Γ.

Δεν θα κουραστούμε να το επαναλαμβάνουμε. Η “Δικαιοσύνη” δεν είναι τυφλή – είναι ταξική, πολιτική και εκδικητική. Είναι ένα εργαλείο στα χέρια της εξουσίας για να προστατεύει τους «δικούς της» και να συντρίβει όσους τολμούν να σηκώσουν κεφάλι.

Δύο παραδείγματα, φρέσκα-φρέσκα από σήμερα, αρκούν για να γκρεμίσουν κάθε αυταπάτη περί «ανεξάρτητης δικαιοσύνης».

Από τη μία, ο Δημήτρης Λιγνάδης, ο «εθνικός μας ηθοποιός», πρωτόδικα καταδικασμένος σε 12 χρόνια κάθειρξη για δύο βιασμούς ανήλικων αγοριών. Ένα έγκλημα που σόκαρε την κοινωνία, που αποκάλυψε το σάπιο υπόστρωμα του θεάτρου και της εξουσίας. Κι όμως, σήμερα, 10 Νοέμβρη 2025, η δίκη του σε δεύτερο βαθμό αναβλήθηκε για τέταρτη φορά – αυτή τη φορά για τις 5 Ιουνίου 2026, μετά από αίτημα του ίδιου του κατηγορούμενου. Τέσσερις αναβολές!

Ένα χρόνο και τέσσερις μήνες μετά την πρωτόδικη καταδίκη, ο Λιγνάδης κυκλοφορεί ελεύθερος, με εγγύηση 30.000 ευρώ και απαγόρευση εξόδου. Προφυλακίστηκε συνολικά μόλις 17 μήνες (503 ημέρες), από τις 26 Φλεβάρη 2021 μέχρι τις 14 Ιούλη 2022. Και μετά; Ελεύθερος να ζει τη ζωή του, να περιμένει την επόμενη αναβολή, να ελπίζει σε παραγραφή ή σε «ευνοϊκές» δικαστικές συνθέσεις.

Από την άλλη, ο Νίκος Ρωμανός, ένα παιδί 31 χρόνων σήμερα, που μεγάλωσε μέσα στους αγώνες, φίλος του Αλέξη Γρηγορόπουλου, που είδε τον φίλο του να δολοφονείται από αστυνομικό στα 15 του.

Κατηγορείται για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, βασισμένο σε ένα μερικό δακτυλικό αποτύπωμα σε πλαστική σακούλα – ένα κινητό αντικείμενο που μπορεί να βρεθεί οπουδήποτε.

Προφυλακίστηκε στις 22 Νοέμβρη 2024. Μέχρι σήμερα, σχεδόν ένας χρόνος φυλακή (356 ημέρες). Και μόλις πριν δύο μέρες, στις 8 Νοεμβρίου 2025, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών απέρριψε την εισαγγελική πρόταση για κατ’ οίκον περιορισμό και παράτεινε την προφυλάκιση για άλλους 6 μήνες. Σύνολο; Τουλάχιστον 18 μήνες – περισσότεροι από τον Λιγνάδη – μέχρι τον Μάιο 2026.

Και αν η ανάκριση τραβήξει; Μπορεί και παραπάνω. Με πρόσχημα ένα αποτύπωνα βρίσκεται φυλακισμένος για τις πολιτικές του πεποιθήσεις. Γιατί είναι «επικίνδυνος για τη δημόσια τάξη», λένε.

Σύγκριση που καίει: Ο βιαστής ανηλίκων, φίλος της εξουσίας, πρώην διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου, -και σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες καθηγητής φωνητικής στον Μητσοτάκη– με 17 μήνες προφυλάκιση και αναβολές επί αναβολών. Το παιδί του αγώνα, με 18+ μήνες για ένα υποτιθέμενο αποτύπωμα.

Και οι πολιτικοί; Οι υπεύθυνοι για τα Τέμπη, όπου 57 άνθρωποι κάηκαν ζωντανοί εξαιτίας της ιδιωτικοποίησης, της διαφθοράς και της κρατικής αμέλειας; Κανένας φυλακή, ούτε για μία ώρα. Το ίδιο και για το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου εκατομμύρια ευρώ αγροτικών επιδοτήσεων έγιναν βορά σε ημετέρους.

Έρευνες, εξεταστικές, λόγια… και τίποτα. Η Δικαιοσύνη «δεν βρίσκει ποινικές ευθύνες». Γιατί; Γιατί είναι δική τους. Αυτή είναι η Ελλάδα της ΝΔ και του συστήματος: Δικαιοσύνη για τους λίγους, εκδίκηση για τους πολλούς.

Όταν είσαι «δικός τους» – ηθοποιός, πολιτικός, μεγαλοεπιχειρηματίας – οι αναβολές πέφτουν βροχή, οι εγγυήσεις είναι ψίχουλα, η ελευθερία σου είναι δεδομένη. Όταν είσαι αναρχικός, αριστερός, αγωνιστής – ένα αποτύπωμα αρκεί για να σε θάψουν ζωντανό.

Η Επιτροπή Αλληλεγγύης στον Νίκο Ρωμανό μιλάει για πολιτική απόφαση, εκδικητική δικαιοσύνη. Έχουν δίκιο. Ο Ρωμανός δεν είναι εγκληματίας – είναι πολιτικός κρατούμενος.

Και ο Λιγνάδης; Είναι το σύμβολο της ατιμωρησίας των ισχυρών. Η “εικόνα” της ταξικής δικαιοσύνης.