Ο πρύτανης της καταστολής, του αυταρχισμού και της λογοκρισίας, το άθλιο μισογυνικό πανεπιστημιακό υποκείμενο “σκυλί της κυβέρνησης και των ιδιωτών” που ονομάζεται Ιωάννης Χατζηγεωργίου σήμερα έδωσε στην δημοσιότητα μια ανακοίνωση για την αναβολή πειθαρχικών ακροάσεων φοιτητών στις 15 Δεκεμβρίου 2025, με πρόσχημα «λόγους ανωτέρας βίας».

Η ανακοίνωση που υπογράφει ο Χατζηγεωργίου είναι πολιτικό μανιφέστο αυταρχισμού, άλλη μία απόδειξη ότι το πανεπιστήμιο υπό την διοίκησή του μετατρέπεται μεθοδικά σε χώρο καταστολής, επιτήρησης και φίμωσης.

Η «ανωτέρα βία» δεν ήταν κάποια θεομηνία. Ήταν η παρουσία φοιτητών και φοιτητριών που τόλμησαν να διαμαρτυρηθούν ενάντια στις πειθαρχικές διώξεις, στις μηνύσεις, στην αστυνομία μέσα στις σχολές. Με άλλα λόγια: η διοίκηση ομολογεί ότι δεν μπορεί να επιβάλει την πειθαρχία όταν υπάρχει αντίσταση και καταφεύγει στην “βοήθεια” κατασταλτικών μηχανισμών και μέτρων.

Πειθαρχικά για να «τελειώνουμε» με τους απείθαρχους

Οι πειθαρχικές ακροάσεις αφορούν φοιτητές που συμμετείχαν σε καταλήψεις και συλλογικούς αγώνες. Όχι σε «εγκληματίες», αλλά σε ανθρώπους που υπερασπίζονται το δικαίωμα να αγωνίζονται μέσα στο πανεπιστήμιο. Με βάση τον ν. 4957/2022, η πρυτανική αρχή έχει μετατραπεί σε μικρό εισαγγελέα, με τη δυνατότητα να απειλεί με αναστολές, διαγραφές και αποκλεισμό από τις σπουδές.

Αυτός ο νόμος δεν είναι «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση». Είναι εργαλείο εκκαθάρισης. Στοχεύει να σπάσει τις συλλογικότητες, να τρομοκρατήσει, να επιβάλει σιωπή. Και η διοίκηση του ΕΜΠ τον εφαρμόζει με ζήλο, λειτουργώντας ως μακρύ χέρι της κυβέρνησης μέσα στο πανεπιστήμιο.

Πανεπιστήμιο-στρατώνας, πρύτανης-διοικητής

Η επίκληση της «αμεροληψίας» και της «ασφάλειας» προκαλεί κυνικό γέλιο. Ποια αμεροληψία, όταν η ίδια η Πρυτανεία έχει καταφύγει σε μηνύσεις και έχει καλέσει την αστυνομία; Ποια ασφάλεια, όταν οι φοιτητές αντιμετωπίζονται ως εσωτερικός εχθρός;

Το πρόβλημα δεν είναι οι συγκεντρώσεις. Το πρόβλημα για τη διοίκηση είναι ότι δεν μπορεί να επιβάλει σιωπηλά ένα καθεστώς φόβου. Ότι οι πειθαρχικές διώξεις δεν περνάνε «τεχνικά», αλλά συναντούν αντίσταση και πολιτικό κόστος.

Αυταρχισμός με ακαδημαϊκή υπογραφή

Ο πρύτανης του ΕΜΠ έχει επιλέξει στρατόπεδο. Όχι αυτό της ακαδημαϊκής ελευθερίας, όχι αυτό της πανεπιστημιακής κοινότητας, αλλά αυτό της πειθαρχίας, της καταστολής και της κυβερνητικής γραμμής. Το πανεπιστήμιο αντιμετωπίζεται ως επιχείρηση που πρέπει να «λειτουργεί», και οι φοιτητές ως πρόβλημα που πρέπει να «διαχειριστεί».

Αυτό δεν είναι διοίκηση. Είναι αυταρχισμός με γραβάτα.

Η αναβολή είναι αποτέλεσμα αγώνα – όχι «ανωτέρας βίας»

Η αναβολή των ακροάσεων δεν έγινε επειδή «δεν μπορούσαν να διασφαλιστούν οι συνθήκες». Έγινε επειδή υπήρξε κινητοποίηση. Επειδή υπήρξε συλλογική παρουσία. Επειδή η καταστολή δεν εφαρμόζεται πάντα ομαλά όταν συναντά αντίσταση.

Και αυτό είναι το μόνο αισιόδοξο στοιχείο της υπόθεσης: ότι τίποτα δεν τελειώνει αν δεν το αποδεχτούμε.

Το πανεπιστήμιο δεν θα γίνει στρατώνας χωρίς σύγκρουση.
Και οι φοιτητές δεν θα γίνουν πειθαρχημένοι υπάλληλοι χωρίς αγώνα.