Του Γ.Γ.

Σαν σήμερα, λέγεται ότι γεννήθηκε ο ιδρυτής της Χριστιανικής θρησκείας.

Αν υποθέσουμε όμως ότι ζούσε σήμερα ο Χριστός και μάλιστα στην Ελλάδα, πώς θα γιόρταζε τα γενέθλιά του;

Μήπως θα χρησιμοποιούσε το μαστίγιο του, όπως έκανε σύμφωνα με την μυθολογία, να διώξει από το ναό τους εμπόρους, για να απομακρύνει από την κυβέρνηση αυτά τα εξουσιαστικά καθάρματα που είναι υπεύθυνα –με τις πράξεις και τις παραλήψεις τους– για χιλιάδες θανάτους από την πανδημία και για την οικονομική ανέχεια που μαστίζει χιλιάδες συμπολίτες μας;

Είμαστε σίγουροι ότι ο “δικός” μας Χριστός δεν θα γιόρταζε τα γενέθλιά του λαμβάνοντας μέρος στις φιέστες του Μητσοτάκη, αλλά θα στεκόταν δίπλα στις οικογένειες χιλιάδων ανθρώπων της τάξης μας που ο βίος τους έγινε αβίωτος.

Και αυτό είναι κάτι που το βλέπουμε και στα δικά τους επίσημα στοιχεία. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα δεδομένα της Eurostat (2024), η Ελλάδα έχει το υψηλότερο ποσοστό υποκειμενικής φτώχειας σε όλη την ΕΕ: το 66,8% των Ελλήνων δηλώνει ότι αντιμετωπίζει δυσκολίες ή μεγάλες δυσκολίες να τα βγάλει πέρα οικονομικά μέχρι το τέλος του μήνα – σχεδόν τετραπλάσιο από τον μέσο όρο της ΕΕ (17,4%) και διπλάσιο από τη δεύτερη χώρα (Βουλγαρία 37,4%).

Επιπλέον, το 26,9% του πληθυσμού (περίπου 2,8 εκατομμύρια άνθρωποι) βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού – τρίτη χειρότερη θέση στην ΕΕ, μετά τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία.

Το 14% των Ελλήνων ζει σε συνθήκες σοβαρής υλικής και κοινωνικής στέρησης (τρίτη χειρότερη θέση στην ΕΕ), ενώ τα νοικοκυριά μας ξοδεύουν κατά μέσο όρο το 35% του διαθέσιμου εισοδήματός τους σε στέγαση και λογαριασμούς (έναντι 20% του μέσου όρου ΕΕ).

Τα πραγματικά εισοδήματα των ελληνικών νοικοκυριών είναι τα χαμηλότερα στην ΕΕ μετά τη Βουλγαρία, και από το 2004 μέχρι το 2024 μειώθηκαν κατά 5% (ενώ ο μέσος όρος ΕΕ αυξήθηκε κατά 22%).

Ο πρωθυπουργός των καρτέλ και της αισχροκέρδειας δεν βύθισε απλώς την οικονομία στον πάτο της Ευρώπης – την κρατάει εκεί, δημιουργώντας μαζική φτώχεια που πλήττει την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα.

Χρόνια πολλά, αγωνιστικά, και με ευχάριστες εκπλήξεις, σε όλα τα συντρόφια με τα οποία αγωνιζόμαστε στο ίσιο ταξικό μετερίζι.