Του Γ.Γ

Αχ, αυτή η ιερή οργή των θρησκόληπτων! Με την αποτέφρωση του Γιώργου Παπαδάκη –ενός “καλού χριστιανού” που δήλωνε “σιγά μη με φάνε τα σκουλήκια”– ξέσπασε πάλι το γνωστό τροπάριο: “Βεβήλωση του σώματος”, “αντίθεση στην ανάσταση”, “παγανιστικές ρίζες”.

Λες και ο Θεός τους, αυτός ο παντοδύναμος CEO του σύμπαντος, δεν μπορεί να αναστήσει μια χούφτα στάχτες!

Αλλά πίσω από τα δογματικά κηρύγματα και τα σταυροκοπήματα, κρύβεται η ωμή αλήθεια του καπιταλισμού: τα μπακίρια, ρε γαμώτο! Τα λεφτά που ρέουν σαν μάννα εξ ουρανού από την “βαριά βιομηχανία του θανάτου”.

Ασυναίσθητα μου ήρθε στο μυαλό ένας μακαρίτης ακροδεξιός εκδότης -είχε κατηγορηθεί και για εκβιασμούς δεσποτάδων- που έλεγε στην παρέα του όπως γράφτηκε: “Εμείς είμαστε πρώτα χριστέμποροι, μετά στομαχόφρονες και τέλος εθνικόφρονες”; Ε, αυτό ακριβώς!

Η Εκκλησία, αυτός ο μεγαλοεπιχειρηματίας με ράσα, βλέπει την καύση ως απειλή για το μονοπώλιό της. Γιατί; Μα επειδή η ταφή δεν είναι απλά “παράδοση” – είναι ένα ολόκληρο σύστημα εκμετάλλευσης, όπου ο θάνατος γίνεται χρυσωρυχείο για παπάδες, γραφεία τελετών και δήμους. Κεριά που καίγονται ασταμάτητα στα μνήματα, δωρεές “υπέρ αναπαύσεως” που γεμίζουν τα παγκάρια, μνημόσυνα κάθε 40 μέρες, χρόνο, τριετία – και κάθε φορά “ευχαριστώ” στον ιερέα με φακελάκι. Συντήρηση τάφων, δικαιώματα χώρου στα κοιμητήρια… Ένα ατελείωτο κύκλωμα όπου ο λαός, ο εργαζόμενος που ψωμολυσσάει ζωντανός, πληρώνει και νεκρός για να “αναπαυθεί” η ψυχή του!

Και η καύση; Τέφρα στη θάλασσα, διασπορά στον άνεμο – τέλος η αρπαγή! Δεν υπάρχει τάφος για να πας κερί, δεν υπάρχει μνημόσυνο για να βγάλει ο παπάς το μεροκάματο.

Ο Αντώνης Αλακιώτης, πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Αποτέφρωσης, το λέει ξεκάθαρα εδώ και χρόνια: “Η Εκκλησία χάνει έσοδα από κηδείες και μνημόσυνα”. Ακόμα και ξένα ΜΜΕ, σαν τον Guardian, το ψιθυρίζουν: πίσω από τη “θεολογία” κρύβονται εμπορικά συμφέροντα.

Αλλά εδώ, στην Ελλάδα του Μητσοτάκη και των εφοπλιστών, η Εκκλησία είναι μέρος του συστήματος – υπάλληλος των πλουτοκρατών, που κρατάει τον λαό κοιμισμένο με παραμύθια περί “ναού του Αγίου Πνεύματος” ενώ οι ίδιοι μετράνε χρυσάφι.

Πάρτε τον Παπαδάκη: Ένας mainstream παρουσιαστής, “χριστιανός” κατά δήλωση, που επέλεξε την αποτέφρωση για να μην τον φάνε τα σκουλήκια. Και η Εκκλησία; Αρνείται εξόδιο ακολουθία, μνημόσυνα – σαν τιμωρία! Λες και ο Θεός τους χρειάζεται άδεια από την Ιερά Σύνοδο για να κρίνει ψυχές.

Αλλά η αλήθεια είναι βαθιά κόκκινη: Η θρησκεία είναι το όπιο του λαού, όπως έλεγε ο Μαρξ. Κρατάει τους εργάτες υποταγμένους, τους κάνει να πληρώνουν για “σωτηρία” ενώ οι πλουτοκράτες λεηλατούν. Και η καύση είναι μια μικρή ρωγμή σε αυτό το σύστημα – μια επιλογή ελευθερίας από την εκμετάλλευση του θανάτου.

Φυσικά, η Εκκλησία θα κραυγάζει για “παγανισμό” και “βεβήλωση”. Αλλά εμείς ξέρουμε: Όσο φανερώνεται η γνώση (και η ταξική συνείδηση), τόσο εξαφανίζεται η θρησκεία, όπως έγραφε σε ένα πρόσφατο άρθρο του και ο σύντροφος mitsos175.

Δεν είναι τυχαίο που άλλα χριστιανικά δόγματα –Καθολικοί, Προτεστάντες– επιτρέπουν την καύση εδώ και δεκαετίες. Εκεί, ο καπιταλισμός έχει προσαρμοστεί, αλλά εδώ στην Ελλάδα, η Εκκλησία κρατάει γερά το μονοπώλιό της, σαν καλός υπάλληλος των αφεντικών.

Στο καθεστώς Μητσοτάκη, βλέπετε ακόμα και ο θάνατος είναι business.