Τα ύστερα του κόσμου, που θα έγραφε και ο Νίκος Καζαντζάκης. Δεν φτάνει που κατόρθωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να ξεπεράσουν τα σύνορα της χώρας μας οι ψευτοτσαμπουκάδες που έκανε με αποδέκτη δημοσιογράφο, έρχεται τώρα και ο Πάσχος της φιλοκυβερνητικής “Καθημερινής” να περάσει πριονοκορδέλα ολόκληρη την κυβέρνηση με αφορμή την απρεπή, προκλητική συμπεριφορά του αξιωματούχου της, Μαρινάκη.

Μας γράφει λοιπόν σήμερα ο Πάσχος Μανδραβέλης στην εφημερίδα του Φαλήρου:

Ενώ όλοι έχουμε την αίσθηση πως στο Μαξίμου γεννούν και τα κοκόρια, στην κυβέρνηση επικρατεί ένας περίεργος εκνευρισμός. Δεν μπορεί να εξηγηθεί αλλιώς η πρωτοφανής επίθεση του κυβερνητικού εκπροσώπου σε δημοσιογράφο την ώρα της ενημέρωσης των πολιτικών συντακτών, οι απειλές για μηνύσεις, κάτι παράλογα πράγματα περί «παραποίησης των δεδομένων» και περί άγνωστου πατρός κι έκτασης όρια που οι δημοσιογράφοι οφείλουν να τηρούν.

Λόγω χώρου, είναι αδύνατον να μεταφερθεί ο διάλογος μεταξύ του κ. Παύλου Μαρινάκη και του κ. Χρίστου Αβραμίδη (860 λέξεις), αλλά βρίσκεται διαδικτυακώς σ’ αυτή την διεύθυνση.

Αυτό που είναι προφανές είναι ο εκνευρισμός, ο οποίος μάλλον οφείλεται στο ότι η κυβέρνηση συνελήφθη (για μια ακόμη φορά) ψευδόμενη σχετικώς με το τραγικό δυστύχημα στη Χίο.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε ότι «η δουλειά του Λιμενικού είναι να προστατεύει τα σύνορά μας και να αποτρέπει, με βάση τα όσα προβλέπει ο νόμος και χωρίς να θέτει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, με δική του ευθύνη, την παράνομη είσοδο στη χώρα μας, ανθρώπων οι οποίοι δεν έχουν το σχετικό δικαίωμα. (…) Η δική μας οπτική είναι ότι τα σύνορα υπάρχουν, ειδικά τα θαλάσσια σύνορα, η αυτονόητη οπτική, θα έλεγα εγώ, και πρέπει να φυλάσσονται».

Σωστά! Τα σύνορα υπάρχουν και ο νόμος προβλέπει αποτροπή όσων προσπαθούν παρανόμως να τα διασχίσουν. Μόνο που στην προκειμένη περίπτωση η βάρκα βούλιαξε ένα μίλι ανοιχτά της Χίου. Επειδή δεν πιστεύουμε τους συνωμοσιολόγους, που λένε ότι «ο Μητσοτάκης και ο Γεραπετρίτης τα έδωσαν όλα στον Ερντογάν», είμαστε σίγουροι ότι τα χωρικά μας ύδατα παραμένουν στα έξι μίλια.

Από μαρτυρίες, φωτογραφίες και, πρωτίστως, από την κοινή λογική προκύπτει ότι δεν στέκει το «πόρισμα» που βιάστηκε να εκδώσει, ελάχιστες ώρες μετά το δυστύχημα, ο αναρμόδιος κ. Αθανάσιος Πλεύρης. Βεβαίως θα περιμένουμε να δούμε και το κανονικό πόρισμα –εμείς και όλος ο κόσμος, επειδή όπως έλεγαν και οι Αμερικανοί φοιτητές τη δεκαετία του ’60 «the whole world is watching»– αλλά φοβόμαστε ότι οδεύουμε προς νέα Τέμπη, όταν η επικοινωνιακή διαχείριση του δυστυχήματος στοίχισε στην κυβέρνηση περισσότερο από το δυστύχημα αυτό καθαυτό.

Οπως γράφαμε και τις προάλλες «οι μικρές ανοησίες –όπως το μπάζωμα για προεκλογικούς λόγους– φτιάχνουν τις μεγάλες θεωρίες συνωμοσίας. Και το πρόβλημα τώρα είναι ότι το ακροατήριο δεν είναι μόνον ελληνικό» («Καθημερινή», 7.2.2026).

Τώρα δεν θα έχουμε ξυλολια, αλλά όπου κι αν δίνει συνεντεύξεις ο πρωθυπουργός, όλοι θα τον ρωτούν τι έγινε στη Χίο.

Και αυτός δεν θα μπορεί να ξεφύγει ωρυόμενος, όπως έκανε ο κ. Μαρινάκης.

__________________________

Και από την εφημερίδα “Δημοκρατία” αλλά αυτό το δημοσίευμα δεν προκαλεί έκπληξη γνωρίζοντας τον πολιτικό προσανατολισμό των εντύπων του συγκροτήματος ΜΜΕ του Φιλιππάκη:

Παύλος Μαρινάκης: Ο κήρυκας του μίσους απειλεί δημοσιογράφο

Ο χούλιγκαν της ΟΝΝΕΔ, που ονειρευόταν… φονικά, τώρα ονειρεύεται μηνύσεις, δείχνοντας με τη στάση του πως δικαίως η Ελλάδα του Κυριάκου είναι στη θέση 107 της παγκόσμιας κατάταξης για την ελευθερία του Τύπου

Ο Παύλος Μαρινάκης είναι ένας παρεξηγημένος άνθρωπος. Από προχθές δέχεται πολύ σκληρή κριτική για την επίθεσή του σε δημοσιογράφο. Ομως πολλοί ξεχνούν ότι μόλις πριν από λίγα χρόνια ο σημερινός κυβερνητικός εκπρόσωπος και υφυπουργός Παρά τω Πρωθυπουργώ έγραφε στο twitter πως θα «καθάριζε» πολιτικούς με τα ίδια του τα χέρια.

Από τον Βασίλη Γαλούπη

«Τσίπρα, αν ζούσαμε στον Εμφύλιο, από μένα θα πήγαινες» αναρτούσε το 2012, στέλνοντας το μήνυμα ατόφιου μίσους στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το να απειλεί ο Μαρινάκης εν έτει 2026 με απλές… μηνύσεις έναν δημοσιογράφο είναι πρόοδος. Για τα μυαλά που κουβαλάει, αυτό θεωρείται πολιτισμός. Αν βρισκόμασταν στο 2012, τότε ο δημοσιογράφος Χρήστος Αβραμίδης ίσως να έβλεπε το άγριο πρόσωπο του πρώην ΔΑΠίτη με τίποτα… κονσερβοκούτια. Σήμερα ο «τυχερός» συνάδελφος «γλιτώνει» με την εκλεπτυσμένη απειλή του κυβερνητικού εκπροσώπου για δικαστήρια. Διότι ποιος έχει το δικαίωμα να ερωτά τον Μαρινάκη για τα κακώς κείμενα της κυβέρνησής του;

Αν ήταν μισθοδοτούμενος απ’ αυτό το τσίρκο της «Ομάδας Αλήθειας» ο Αβραμίδης, θα τον τιμούσε ο Μαρινάκης. Ως γνήσιος χούλιγκαν της ΟΝΝΕΔ , ο… υφυπουργός Παρά τω Πρωθυπουργώ δεν θα είχε πρόβλημα να αντιμετωπίζει με επιείκεια τον συγκεκριμένο δημοσιογράφο. Ομως όποιος δεν είναι λακές αυτού του ανέκδοτου της «Ομάδας Αλήθειας» κι όλων των παρακλαδιών του σε διάφορα μετερίζια της… ενημέρωσης, είναι εχθρός του Μητσοτάκη, του Μαρινάκη και όλης αυτής της κουστωδίας της συγκάλυψης των Τεμπών, των υποκλοπών, των ΟΠΕΚΕΠΕδων.

Αντί να… εκτιμηθεί η πρόοδος που έχει κάνει σαν ιδιοσυγκρασία και νοοτροπία ο Μαρινάκης σ’ αυτά τα 13 χρόνια, του γίνεται μια πολύ σκληρή κριτική. Οταν από τις φαλτσέτες περνάς στο κοστούμι και στις μηνύσεις, τότε έχεις εξελιχθεί αδιαμφισβήτητα σαν πολιτικό ον. Εχεις ξεφύγει από τις ωμότητες και δρας θεσμικά, με γραβάτα πια. Αν μη τι άλλο, τα έχεις βρει με τον εαυτό σου. Από τον Εμφύλιο και τα φονικά, έχεις διαβεί το κατώφλι των εχθροπραξιών και βρίσκεσαι στα δικαστικά έδρανα.

Ο Χρήστος Αβραμίδης στο εξής οφείλει να σέβεται τον χρόνο και τα νεύρα του Παύλου Μαρινάκη και να μην τον ταλαιπωρεί με άσκοπες ερωτήσεις. Αν, άλλωστε, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ήθελε να λέει αλήθειες και να σέβεται την ελευθερία του Τύπου, δεν θα ήταν η Ελλάδα του Κυριάκου στη θέση 107 της παγκόσμιας κατάταξης. Θα ήταν 1η. Για να είναι στην 107η, πάει να πει ότι οι ερωτήσεις φέρνουν και φυλακίσεις καμιά φορά. Τα ίδια δεν κάνει και ο «γείτονας» Ερντογάν;

Ο Παύλος Μαρινάκης ουδέποτε ζήτησε συγγνώμη για εκείνο το εξευτελιστικό -για τον ίδιο- tweet του 2012. Δεν το θεώρησε απαραίτητο. Ούτε βέβαια κανένας εισαγγελέας ασχολήθηκε μαζί του, όπως θα έπρεπε. Ο ίδιος ο άνθρωπος, όμως, κουνά το δάχτυλο τώρα κάνοντας τον ιεροκήρυκα. Και παίζοντας έναν ρόλο που, πάντως, του ταιριάζει. Του εκπροσώπου μιας κυβέρνησης εθισμένης να απειλεί, να λέει ψέματα, να συγκαλύπτει, να απαξιώνει. Ακόμα και συγγενείς θυμάτων, όπως στα Τέμπη.

Ούτε τώρα ο Μαρινάκης ζήτησε συγγνώμη, επειδή τόλμησε να φοβερίσει τον δημοσιογράφο. Δεν έχει την ανάγκη να το κάνει. Δεν λογοδοτεί σε κανέναν, εξάλλου. Και σε μια χώρα που η Δικαιοσύνη είναι τυφλή, σε βαθμό που να μη βλέπει τα αυτονόητα σε σκάνδαλα ή υποθέσεις ζωής και θανάτου, το να σε φοβερίζει ένας τόσο στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού, «θα σε πάω στα δικαστήρια», δεν είναι μια απλή νομική μάχη επί ίσοις όροις. Διότι ίσοι όροι δεν υφίστανται.

Ο Αβραμίδης, για καλό και για κακό, θα είναι χρήσιμο να κουβαλά στο εξής αυτοβούλως ένα φίμωτρο και τις χειροπέδες μαζί του, για παν ενδεχόμενο, την επόμενη φορά που θα θέλει να ρωτήσει κάτι «δύσκολο» τον κυβερνητικό εκπρόσωπο. Αν δεν έχει καταλάβει ο κάθε ρεπόρτερ σε ποια ακριβώς χέρια βρίσκεται η εξουσία, είναι ώρα να το κατανοήσουν όλοι πια. Είναι στα χέρια αυτουνού που «αν ζούσαμε στον Εμφύλιο, από μένα θα πήγαινες».

«Να ξέρετε ότι υπάρχουν και όρια, κύριε Αβραμίδη, τα οποία πολλές φορές τα έχετε ξεπεράσει. Και επειδή πέραν όλων των άλλων έχω και τη νομική ιδιότητα, σας παρακαλώ πολύ να προσέχετε, γιατί κάποια στιγμή θα αναγκαστώ και εγώ να κινηθώ νομικά. Να είστε πολύ προσεκτικός, δεν έχετε τον λόγο, έτσι; Και δεν θα σπιλώνετε ούτε πρόσωπα ούτε κανέναν. Αρκετά με την ασυλία σας. Δεν έχετε τον λόγο…».

Κι όταν είπε κάτι ο δημοσιογράφος για τα περί απειλών, ο χούλιγκαν του διαδικτύου του 2012 απάντησε: «Καμία απειλή. Δεν υπάρχει, κύριέ μου, δεν έχετε τον λόγο, δεν υπάρχει νόμιμη απειλή. Οταν κάποιος λέει σε κάποιον άλλον κάτι που δεν είπε, αυτό είναι παράνομο. Απειλή με νόμιμα μέσα δεν υφίσταται, να το ξέρετε αυτό (…) Δεν έχετε τον λόγο. Δεν θα μπορείτε να πείτε τίποτε άλλο για το θέμα αυτό. Σε περίπτωση που δεν ανακαλέσετε αυτό το οποίο είπα, θα εξετάσω και εγώ τα μέσα τα οποία έχω, γιατί κάπως πρέπει να προστατευτώ από τις λαθροχειρίες σας».

Είπε κι άλλα ο Μαρινάκης για να ισοπεδώσει τον «αντίπαλο». Τον έπνιγε το δίκιο και ήθελε να πει τόσα, ώστε να μην αφήσει τον δημοσιογράφο να ξανακοιμηθεί ήσυχος. Διότι όταν ο υφυπουργός Παρά τω Πρωθυπουργώ μιας κυβέρνησης πανίσχυρης και δίχως αντιπολίτευση, που έχει υποσκάψει όλους τους θεσμούς για να τους ελέγξει, φτάνει να πει «να είστε πολύ προσεκτικός», τότε όλοι αντιλαμβάνονται τι μήνυμα θέλει να περάσει. Και στον Αβραμίδη και στον κάθε εκπρόσωπο του Τύπου που σκέφτεται να κάνει κάποια ερώτηση. Διότι ερώτηση και Μητσοτάκης δεν συμβαδίζουν. Απαγορεύεται.