Με αφορμή το δημοσίευμα του in.gr με τίτλο «ΕΡΓΑΝΗ: Μειώθηκε o πραγματικός μέσος μισθός – Όνειρο απατηλό τα 1500 ευρώ μικτά», η πραγματικότητα πίσω από τους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς αποκαλύπτεται ξανά: άλλο οι λογιστικές αυξήσεις στα χαρτιά και άλλο η ζωή του εργαζόμενου.

Η κυβέρνηση μιλά για αύξηση του μέσου μισθού κατά 20 ευρώ μικτά το 2025. Όμως τα στοιχεία του ΠΣ ΕΡΓΑΝΗ, όπως αναλύονται από το ΕΝΑ, (Ινστιτούτο για την Έρευνα και την Κοινωνική Αλλαγή) δείχνουν ότι ο πραγματικός μέσος μισθός μειώθηκε. Δηλαδή, η αγοραστική δύναμη του εργαζόμενου υποχώρησε, παρά τη «βελτίωση» στους ονομαστικούς δείκτες.

Ονομαστικός vs Πραγματικός μισθός: Η μεγάλη διαφορά

Η κυβέρνηση επιλέγει να προβάλλει τον ονομαστικό μέσο μισθό. Όμως αυτό που μετρά για την εργατική οικογένεια είναι ο πραγματικός μισθός, δηλαδή τι μπορεί να αγοράσει με αυτά τα χρήματα.

Όταν ο πληθωρισμός παραμένει υψηλός σε βασικά είδη (τρόφιμα, ενέργεια, ενοίκια), η φορολογία και οι έμμεσοι φόροι παραμένουν στα ύψη, και οι ελαστικές μορφές εργασίας διευρύνονται, τότε μια «αύξηση» 20 ευρώ μικτά μετατρέπεται σε πραγματική μείωση εισοδήματος.

Τα 1500 ευρώ μικτά: Σύνθημα χωρίς αντίκρισμα

Η κυβερνητική υπόσχεση για μέσο μισθό 1500 ευρώ μικτά παρουσιάζεται ως στρατηγικός στόχος. Όμως ο μέσος όρος επηρεάζεται από υψηλότερους μισθούς σε συγκεκριμένους κλάδους. Η πλειοψηφία των εργαζομένων αμείβεται σημαντικά χαμηλότερα ενώ η μερική απασχόληση και οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου πιέζουν προς τα κάτω τις συνολικές αποδοχές.

Στην πράξη, το «1500άρι» λειτουργεί περισσότερο ως επικοινωνιακό αφήγημα παρά ως ρεαλιστική προοπτική για τον μέσο εργαζόμενο.

Η δομή της αγοράς εργασίας παραμένει προβληματική

Τα δεδομένα δείχνουν επέκταση ευέλικτων μορφών εργασίας, συγκράτηση μισθολογικού κόστους ως βασική «ανταγωνιστική» στρατηγική, ανισότητες μεταξύ πλήρους και μερικής απασχόλησης.

Αυτή η κατεύθυνση δεν είναι συγκυριακή· είναι στρατηγική επιλογή. Το μοντέλο ανάπτυξης που βασίζεται σε χαμηλό εργατικό κόστος δεν μπορεί να γεννήσει ουσιαστική βελτίωση στο βιοτικό επίπεδο.

Η πραγματικότητα για τον εργαζόμενο

Ο εργαζόμενος δεν μετράει ποσοστά. Μετράει το σούπερ μάρκετ, το ενοίκιο, τον λογαριασμό ρεύματος, και το τι μένει στο τέλος του μήνα.

Και εκεί, τα 20 ευρώ μικτά εξαφανίζονται πριν καν εμφανιστούν.

Το πραγματικό ερώτημα

Το ζήτημα δεν είναι αν ο μέσος μισθός αυξήθηκε ονομαστικά κατά 20 ευρώ. Το ερώτημα είναι:

• ➤ Ποιος καρπώνεται όποια ανάπτυξη;
• ➤ Γιατί η παραγωγικότητα και τα κέρδη δεν μεταφράζονται σε ουσιαστικές αυξήσεις;
• ➤ Πόσο ακόμη θα βαφτίζεται «επιτυχία» η στασιμότητα;

Η συζήτηση για τους μισθούς δεν μπορεί να εξαντλείται σε στατιστικές ακροβασίες. Χρειάζεται πολιτική σύγκρουση για πραγματικές αυξήσεις, συλλογικές συμβάσεις και προστασία της αγοραστικής δύναμης.

Γιατί στο τέλος, η οικονομία δεν κρίνεται από τα δελτία τύπου — αλλά από το αν ο εργαζόμενος μπορεί να ζήσει με αξιοπρέπεια.