Γράφει ο Συνεργάτης

Μια Συνειδητή Στρατηγική Πόλωσης

Σε έναν κόσμο όπου η πολιτική πόλωση έχει γίνει το καύσιμο των mainstream media, ο Γιάννης Πρετεντέρης παραμένει ένας από τους πιο σταθερούς “πολεμιστές” κατά της Άκρας Αριστεράς. Από τις στήλες του “Βήματος” και των “Νέων” συνεχίζει να “βομβαρδίζει” με κείμενα που, όπως θα δούμε, δεν είναι απλές “βλακείες”, αλλά συνειδητές επιλογές για να πωρώσουν ένα συγκεκριμένο ακροατήριο και να σπρώξουν τη συζήτηση προς τον ολικό παραλογισμό.

Ας γυρίσουμε πίσω στο 2009. Στις 22 Φλεβάρη εκείνης της χρονιάς, στο “Βήμα της Κυριακής”, ο Πρετεντέρης έγραφε ένα κείμενο που έγινε viral. Εκεί, ως άλλος Χούβερ του FBI, “αποκάλυπτε” ότι “τα γκαζάκια και οι μολότοφ, οι απειλές και οι ύβρεις στο διαδίκτυο, οι ξυλοδαρμοί, οι κουκούλες, οι σιδερογροθιές των αμφιθεάτρων, τα καλάσνικοφ του ‘Επαναστατικού Αγώνα’, εντάσσονται ‘στο ίδιο επιχειρησιακό σχέδιο’, που σκοπό έχει ‘να παρασύρει τη χώρα σε μια ένοπλη αναμέτρηση’ για να ‘επιβάλει δια της βίας στην ελληνική κοινωνία μια συγκεκριμένη αντίληψη'”.

Αυτή η ρητορική δεν ήταν τυχαία: ερχόταν σε μια εποχή κοινωνικών αναταραχών, μετά τον Δεκέμβρη του 2008, και στόχευε να ταυτίσει κάθε μορφή διαμαρτυρίας με τρομοκρατία, βάζοντας στο ίδιο τσουβάλι φοιτητικές και λαϊκές κινητοποιήσεις με ένοπλες ομάδες

Πέρασαν 17 χρόνια, και ο Πρετεντέρης δεν έχει αλλάξει νότα. Στις 19 Φέβάρη 2026, στο άρθρο του “Καρκίνωμα” στο “Βήμα” χαρακτηρίζει την Άκρα Αριστερά ως “καρκίνωμα της δημοκρατίας”. Αφορμή; Μια δολοφονία ακροδεξιού διαδηλωτή στη Γαλλία από ακροαριστερούς. “Ετσι είναι η Ακρα Αριστερά. Ενα καρκίνωμα της δημοκρατίας”, γράφει, προσθέτοντας ότι “θα μπορούσαμε να πούμε το ίδιο και για την Ακρα Δεξιά, αλλά στην προκειμένη περίπτωση δολοφόνοι είναι οι ακροαριστεροί”.

Και δεν σταματά εκεί: Μόλις πέντε μέρες αργότερα, σήμερα δηλαδή, 24 Φλεβάρη 2026, στο άρθρο “Κανόνες” στα “ΝΕΑ, επαναλαμβάνει ότι «Ομάδες φανατισμένων ακροαριστερών καταπατούν τους νόμους και τους κανόνες της δημοκρατίας.  Θέλουν να επιβάλλουν την παρουσία τους παρά την θέλησή μας. Μη γελιέστε. Είναι το πρώτο βήμα για να αμφισβητήσουν την ίδια την δημοκρατία … Εχω θυμίσει ότι αυτή ήταν η τακτική των “μελαχιτώνων” του Μουσουλίνι και ακολούθησαν οι ναζιστές στη Γερμανία».

Αυτή η συνέχεια δεν είναι σύμπτωση. Ο Πρετεντέρης δεν είναι βλάκας – είναι πτυχιούχος Οικονομικών, με μεταπτυχιακά στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο και τις Πολιτικές Επιστήμες. Γνωρίζει καλά ότι τέτοιες υπερβολικές γενικεύσεις αγνοούν την ιστορική πραγματικότητα: η βία της Ακρας Αριστεράς, συνήθως περιορίζεται σε συμβολικές μορφές αντιβίας σε κινητοποιήσεις-διαδηλώσεις. Καμιά σχέση με την νόμιμη κρατική βία που έχει αφήσει πίσω της νεκρούς και ανάπηρους για την οποία ο Πρετεντέρης δεν έχει κανένα πρόβλημα. Αλλά επιλέγει αυτόν τον τόνο, ελπίζοντας να πωρώσει αναγνώστες που ήδη φοβούνται τα “άκρα” – ένα κοινό κεντροδεξιό, φιλελεύθερο, που βλέπει την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά ως υπαρξιακή απειλή.

Οι αναγνώστες του ΔΟΜ δεν είναι αφελείς: πολλοί είναι μορφωμένοι, ενημερωμένοι. Παρόλα αυτά, ο Πρετεντέρης τους “βομβαρδίζει” με τέτοια κείμενα, γνωρίζοντας ότι η πόλωση πουλάει. Σε μια εποχή όπου τα media ζουν από το outrage, τέτοια άρθρα δημιουργούν debates, shares και, τελικά, πιστούς οπαδούς που ακολουθούν τον “κατήφορο” προς πιο σκληρές θέσεις – “νόμος και τάξη” χωρίς ερωτήματα. Και αυτό είναι το ουσιαστικό θέμα. Δεν πρόκειται για αφέλεια, του αρθρογράφου του ΔΟΜ αλλά για στρατηγική.

Ο Πρετεντέρης, ως στέλεχος του “Βήματος” και σχολιαστής στο MEGA, χρησιμοποιεί τη θέση του για να ενισχύει μια αφήγηση που εξυπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα – αυτά που βλέπουν την Ακρα Αριστερά ως “καρκίνωμα”, ενώ αγνοούν τα πραγματικά καρκινώματα της κοινωνίας: ανισότητες, διαφθορά, καταστολή.

Από το 2009 μέχρι το 2026, το μοτίβο παραμένει ίδιο, μόνο οι αφορμές αλλάζουν. Από την πλευρά μας συνεχίζουμε να αποδομούμε, να αντιστέκομαστε, και να αποκαλύπτουμε τον παραλογισμό.