Στις Βρυξέλλες ανησυχούν για το τι θα γίνουν τα όπλα όταν τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία. Όψιμη ανησυχία. Γιατί η ιστορία έχει ήδη απαντήσει.
Τριάντα χρόνια μετά τη Γιουγκοσλαβία, όπλα εκείνης της σύγκρουσης συνεχίζουν να εντοπίζονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα «υπολείμματα» ενός πολέμου στα Βαλκάνια τροφοδοτούν ακόμα εγκληματικά δίκτυα. Κι όμως, η Ε.Ε. σήμερα διοχετεύει μαζικά στρατιωτικό εξοπλισμό σε μια νέα, μεγάλης κλίμακας σύγκρουση, κάνοντας πως δεν γνωρίζει τις συνέπειες.
Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της “Καθημερινής”:
➤ 1.300 νεκροί κάθε χρόνο στην Ε.Ε. από ένοπλη βία.
➤ 620.000 χαμένα ή κλεμμένα πυροβόλα όπλα.
➤ 35 εκατομμύρια παράνομα όπλα σε χέρια ιδιωτών.
➤ 60% των εγκληματικών δικτύων χρησιμοποιούν τη βία ως βασικό εργαλείο.
Αυτά σε καιρό «ειρήνης».
Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι τα όπλα που σήμερα καταλήγουν στο ουκρανικό μέτωπο δεν θα βρεθούν αύριο σε ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις, σε χέρια μαφιών, ακροδεξιών ταγμάτων ή παραστρατιωτικών ομάδων. Κι όμως, η στρατιωτικοποίηση βαφτίζεται «ασφάλεια» και η πολεμική βιομηχανία «ανάπτυξη».
Το πρόβλημα δεν είναι τεχνικό. Είναι πολιτικό.
Όσο η Ε.Ε. επενδύει στον πόλεμο, θα θερίζει τη βία.
Και τα όπλα – όπως έχει αποδειχθεί – δεν σιωπούν ποτέ πραγματικά.
0 Comments