
Του Γ.Γ.
Ηταν σαν σήμερα, 30 Απρίλη του 2018 όταν έφευγε απ’ την ζωή ο δημιουργός του λεγόμενου «αυριανισμού», ο Γιώργος Κουρής. Υπήρξε ένας επιχειρηματίας, εκδότης και δημοσιογράφος, ένα πρόσωπο που έπαιξε σημαντικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις της χώρας μας για αρκετά χρόνια.
Εισαγωγικά:
«Ελεύθερος Τύπος» 1η Ιούνη του 1985: «Φοροφυγάδες, πλαστογράφοι, πολιτικοί τυχοδιώκτες. Αυτοί είναι οι Κουρήδες της ¨Αυριανής¨».
«Ριζοσπάστης» 29 Μάη 1985: «Οι αδελφοί Κουρή είναι γνωστοί στον τόπο τους. Την Κεφαλλονιά. Εκεί βγάζουν από χρόνια την εφημερίδα ¨Φωνή της Κεφαλλονιάς και Ιθάκης¨. Ήταν εκείνα τα χρόνια της χούντας και της Δεξιάς που οι Κουρήδες ονόμαζαν τον Α. Παπανδρέου ¨Ανδρέσωφ¨. Ήταν τα χρόνια (1961) που έγραφαν άρθρα που υμνούσαν τον Μεταξά. Ήταν τα χρόνια (1965-1967) που έβριζαν χυδαία τον Γ. Παπανδρέου».
Πιο καυστικός απ’ όλους ο Βαγγέλας Γιαννόπουλος όταν ήρθε σε αντιπαράθεση τότε που ήταν πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου, με τον Κουρή, έκανε δήλωση (26 Αυγούστου 1980) που ανάμεσα στα άλλα χαρακτήριζε τον Κουρή σαν: «ένα πολιτικώς προδότη της Δημοκρατίας, προσκυνημένο της δικτατορίας, στην περίοδο της οποίας θησαύρισε και δημοσιογραφικώς έναν εκβιαστή και υβριστή και εμπορικώς ένα λωποδύτη της ελεεινής μορφής της εμπορικής πιάτσας με ακάλυπτες επιταγές, με εκβιασμούς και με λαθροχειρίες, οφειλέτη του δημοσίου χρήματος και εκμεταλλευτή του ιδρώτα των εργαζομένων στην επιχείρησή του».
Απ’ ότι ξέρουμε ο Κουρής δεν έχει καθίσει στο σκαμνί του κατηγορουμένου με την κατηγορία του εκβιαστή. Γνωρίζουμε όμως ότι το «δεξί του χέρι», και ο «άνθρωπος για τις σοβαρές δουλειές», όπως είχε δηλώσει ο ίδιος, Γιάννης Παπαγιάννης, είχε εμπλοκή σε κύκλωμα εκβιαστών δημοσιογράφων που αποκαλύφθηκε.
Ξέρουμε επίσης ότι όταν ο μακαρίτης ακροδεξιός δημοσιογράφος –εκδότης Μιχαλόπουλος βρέθηκε κατηγορούμενος για εκβιασμούς ο καλύτερος συμπαραστάτης του ήταν ο Κουρής, μέσω της «Αυριανής».
Εδώ για τους νεώτερους αναγνώστες μας να θυμίσουμε ότι με όχημα τις φυλλάδες «Ελεύθερη Ωρα» και «Νέοι άνθρωποι», –ο «τιμημένος» με το «δημοσιογραφικό Βραβείο Μπότση» για να μην ξεχνιόμαστε για το επίπεδο της ελληνικής δημοσιογραφίας-, Γρηγόρης Μιχαλόπουλος, έχοντας στα χέρια του το αρχείο του Ρουφογάλη -επικεφαλής της ΚΥΠ επί Απριλιανής δικτατορίας- που περιελάμβανε τα άπλυτα κάποιων καπιταλιστών και δεσποτάδων.
Ηταν όμως άπληστος ο ακροδεξιός εκδότης και εκεί την πάτησε. Αφού εξάντλησε όλα τα περιθώρια εκβιασμών με την ΚΥΠατζίδικη λίστα, επέλεξε να στήσει άλλη παρακινδυνευμένη φάμπρικά. Παρουσιαζόταν ότι είχε σχέση με την Ε.Ο 17 Νοέμβρη και εκβίαζε μεγαλοκαπιταλιστές να του δώσουν τεράστια ποσά για να τους διαγράψει από τις υποτιθέμενες λίστες υποψήφιων θυμάτων της 17 Ν.
Αυτό τον οδήγησε σε ποινή κάθειρξης 18 ετών, χωρίς αναστολή, για απόπειρα εκβιασμού σε βάρος του επιχειρηματία Θεόδωρου Αγγελόπουλου και για εκβίαση κατ’ εξακολούθηση σε βάρος του επιχειρηματία Γιάννη Λάτση).
Όταν, λοιπόν, έρχεται στην δημοσιότητα η δραστηριότητα του Μιχαλόπουλου, παρουσιάζεται η «Αυριανή» να γράφει:
«Μια απλή ερώτηση, σε όλο αυτό το σκυλολόι των μεγαλοδημοσιογράφων και των ψευτοαναλυτών που βγαίνουν κάθε μέρα στα κανάλια και τα παράθυρα και μας λένε ότι έχουν… σηκωθεί οι τρίχες της κεφαλής τους οι παλιοψεύτες επειδή ένας εκδότης –λες και όλοι οι εκδότες συμπεριλαμβανομένου και του δικού μας- είναι αγγελουδάκια και υποδείγματα ήθους και εντιμότητας.
Ειλικρινά πιστεύουν ότι ο Μιχαλόπουλος είναι ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ από όλο αυτόν τον ΕΣΜΟ, που τα τελευταία 30 χρόνια ΛΗΣΤΕΥΕΙ τον ιδρώτα του ελληνικού λαού με τα δημόσια έργα και τις κρατικές προμήθειες; …
Πόσα μπορεί να βάλει στην τσέπη του ένας φουκαράς δημοσιογράφος από εκβιασμούς κύριε εισαγγελέα; Πέντε, δέκα πενήντα, εκατό εκατομμύρια το πολύ.
Μα είναι..λεφτά αυτά κύριε εισαγγελέα όταν οι ΜΙΖΕΣ και οι ΚΟΜΠΙΝΕΣ στα δημόσια έργα αναφέρονται σε ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ και μάλιστα ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΑ κάθε χρόνο, ενώ ο κάθε καλαμαράς Μιχαλόπουλος μπορεί να εκβιάζει 2-3 ανθρώπους κάθε 5 ή 10 χρόνια, τις περισσότερες φορές ανεπιτυχώς;».
Εδώ πια τί να πεις; Το ανυπόγραφο κείμενο της “Αυριανής” – που πιθανόν το έχει γράψει ο Γ. Κουρής- τα λέει όλα.
Αυτό επίσης που δεν πρέπει να προσπεράσουμε είναι τα όσα είπε ο δημοσιογράφος και συνεταίρος του εκλιπόντα Νίκος Χατζηνικολάου στην ραδιοφωνική του εκπομπή:
“Ο εκδότης Γιώργος Κουρής έφυγε σήμερα νωρίς το πρωί.(…) Παρά τον εκρηκτικό χαρακτήρα του και.. παρότι είχαμε διαφωνίες δεν μου επέβαλε ποτέ τι θα πω και τι θα γράψω. Ήταν ένας εκδότης και ένας δημοσιογράφος μιας άλλης γενιάς, που την ελευθεροτυπία, την ελεύθερη άποψη, την σεβόταν όσο τίποτε άλλο. Αυτό του το πιστώνω. Κι αυτό ήταν σπάνιας ποιότητας“.
Είναι από τις περιπτώσεις που οι λέξεις χάνουν το νόημα τους.
Εμείς πάντως κατανοούμε απόλυτα αυτή την τοποθέτηση του Χατζηνικολάου, για δυο λόγους. Ηταν ο άνθρωπος που τον δίδαξε πώς θα έχει τα σωστά τσαμπασλίκια με το γκουβέρνο -και αυτές τις διδαχές τις αφομοίωσε απόλυτα- και δεύτερον γιατί ο Γιώργος Κουρής υπήρξε ο μεγάλος του ευεργέτης. Και δεν το ισχυριζόμαστε αυθαίρετα αυτό. Μας το είπε ο ίδιος ο Γ. Κουρής όταν κατέθετε στην επιτροπή της βουλής που εξέταζε την χρηματοδότηση πολιτικών κομμάτων και ΜΜΕ από τις τράπεζες,
Σύμφωνα με τα λεγόμενα του μακαρίτη ο σημερινός ιδιοκτήτης του Real Group όσο καιρό εργαζόταν στο Alter αμειβόταν με 100.000 ευρώ τον μήνα και μάλιστα παίρνοντας «μαύρα» λεφτά αφού το ποσό αυτό δεν παρουσιαζόταν σε καμιά κατάσταση μισθοδοσίας του τηλεοπτικού σταθμού.
Ο Κουρής δεν τον κατονόμασε «επειδή είναι συνέταιρος» του, αλλά με τα λεγόμενα του τον φωτογράφησε ολοφάνερα. (Την εποχή αυτή υπήρχαν 14 μισθοί. Το λες δηλαδή και «θαύμα» να τσεπώνεις τον χρόνο 1.400.000 ευρώ).

0 Comments