7 Μάρτη 1942: Πεθαίνει η αναρχική αγωνίστρια του εργατικού κινήματος Λούσι Πάρσονς

Mar 7, 2026 | Ημερολόγιο | 0 comments

Στις 7 Μάρτη 1942 πεθαίνει στο Σικάγο η Lucy Parsons, μια από τις πιο μαχητικές μορφές του επαναστατικού εργατικού κινήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες. Για πάνω από μισό αιώνα στάθηκε ακούραστη αγωνίστρια ενάντια στον καπιταλισμό, τον κρατικό αυταρχισμό και την κοινωνική εκμετάλλευση, αφιερώνοντας τη ζωή της στην υπόθεση της απελευθέρωσης της εργατικής τάξης.

Η ζωή της Λούσι Πάρσονς συμπυκνώνει την ιστορία μιας εποχής όπου οι εργάτες δεν ζητούσαν απλώς μεταρρυθμίσεις, αλλά διεκδικούσαν έναν κόσμο χωρίς αφεντικά και εκμεταλλευτές. Γεννημένη περίπου το 1853 στο Τέξας – πιθανότατα από οικογένεια σκλάβων – γνώρισε από νωρίς τον ρατσισμό, την καταπίεση και τη φτώχεια που χαρακτήριζαν τον αμερικανικό καπιταλισμό μετά τον εμφύλιο πόλεμο.

Μαζί με τον σύντροφό της, τον αναρχικό αγωνιστή Albert Parsons, εγκαταστάθηκε στο Σικάγο, μια πόλη που αποτελούσε τότε ένα από τα σημαντικότερα κέντρα του ανερχόμενου εργατικού κινήματος.

Το κίνημα για το οκτάωρο και το Χέιμαρκετ

Στη δεκαετία του 1880 το εργατικό κίνημα στις ΗΠΑ βρισκόταν σε έκρηξη. Οι εργάτες διεκδικούσαν το στοιχειώδες δικαίωμα στο οκτάωρο, απέναντι σε εργάσιμες ημέρες που έφταναν τις 12 και 14 ώρες.

Η κορύφωση αυτών των αγώνων ήρθε με τα γεγονότα του Haymarket Affair στο Σικάγο τον Μάη του 1886. Μετά από αιματηρή καταστολή απεργών και μια μυστηριώδη έκρηξη βόμβας, το κράτος και το κεφάλαιο βρήκαν την ευκαιρία να εξαπολύσουν ένα πρωτοφανές κύμα διώξεων ενάντια στο επαναστατικό εργατικό κίνημα.

Ο Άλμπερτ Πάρσονς και άλλοι αναρχικοί ηγέτες οδηγήθηκαν σε μια δίκη-παρωδία. Παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχαν αποδείξεις εναντίον τους, πέντε από αυτούς εκτελέστηκαν το 1887, μετατρεπόμενοι στους θρυλικούς «μάρτυρες του Χέιμαρκετ».

Η Λούσι Πάρσονς στάθηκε στην πρώτη γραμμή της διεθνούς εκστρατείας αλληλεγγύης. Μετά την εκτέλεση του συντρόφου της δεν υποχώρησε. Αντίθετα, μετατράπηκε σε μία από τις πιο γνωστές και αφοσιωμένες φωνές της επαναστατικής εργατικής πάλης.

«Πιο επικίνδυνη από χίλιους ταραξίες»

Η δράση της Λούσι Πάρσονς προκάλεσε τον πανικό των αρχών. Η αστυνομία του Σικάγου την χαρακτήριζε «πιο επικίνδυνη από χίλιους ταραξίες», γιατί μπορούσε να εμπνέει τους εργάτες να οργανώνονται και να αμφισβητούν την εξουσία των αφεντικών.

Περιόδευσε σε ολόκληρες τις Ηνωμένες Πολιτείες μιλώντας σε συγκεντρώσεις εργατών, ανέργων και μεταναστών. Υπερασπίστηκε τους απεργούς, κατήγγειλε την αστυνομική βία και υπενθύμιζε συνεχώς ότι ο καπιταλισμός δεν μεταρρυθμίζεται — ανατρέπεται.

Το 1905 συμμετείχε στην ίδρυση της επαναστατικής εργατικής οργάνωσης Industrial Workers of the World (IWW), που επιδίωκε να οργανώσει όλους τους εργάτες σε μια ενιαία ταξική δύναμη ενάντια στο κεφάλαιο.

Για την Πάρσονς, η απελευθέρωση των εργατών δεν θα ερχόταν από το κοινοβούλιο, αλλά από την ίδια τη δύναμη της οργανωμένης εργατικής τάξης.

Μια ζωή αφιερωμένη στην επανάσταση

Μέχρι τα βαθιά της γεράματα παρέμεινε ενεργή στους κοινωνικούς αγώνες. Συμμετείχε σε κινητοποιήσεις ανέργων, υπεράσπιση πολιτικών κρατουμένων και εργατικές διαμαρτυρίες.

Στις 7 Μάρτη 1942 πέθανε σε πυρκαγιά στο σπίτι της στο Σικάγο.

Ακόμη και τότε, το κράτος δεν έπαψε να φοβάται τη σκιά της: η αστυνομία κατέσχεσε τα βιβλία και τα προσωπικά της αρχεία από το σπίτι της, σε μια προσπάθεια να ελέγξει τη διάδοση των ιδεών της.

Η ιστορία γράφεται από τους αγώνες των καταπιεσμένων

Η Λούσι Πάρσονς υπήρξε σύμβολο μιας εποχής όπου οι εργάτες συγκρούονταν ανοιχτά με το κράτος και το κεφάλαιο. Από τους αγώνες για το οκτάωρο μέχρι τις μεγάλες απεργίες και τις εξεγέρσεις της εργατικής τάξης, η παρουσία της σφράγισε μια ολόκληρη περίοδο κοινωνικών αναταράξεων.

Η ίδια συνήθιζε να λέει:

«Μην περιμένετε τίποτα από τους πλούσιους και τους κυβερνήτες. Ό,τι κερδίζει η εργατική τάξη, το κερδίζει με τον δικό της αγώνα».

Σήμερα, σε μια εποχή όπου η εκμετάλλευση και οι κοινωνικές ανισότητες παραμένουν βαθιά ριζωμένες, η μορφή της Λούσι Πάρσονς θυμίζει ότι καμία κοινωνική κατάκτηση δεν χαρίστηκε από τα πάνω. Όλες γεννήθηκαν μέσα από συγκρούσεις, θυσίες και συλλογικούς αγώνες.

Και γι’ αυτό η μνήμη της παραμένει ζωντανή σε κάθε μάχη ενάντια στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

18 Απρίλη 1944: Ο ΕΛΑΣ Καισαριανής ματαιώνει τα σχέδια των ταγματασφαλιτών για να εγκατασταθούν στην πόλη – Το αστικό κράτος, μετά την απελευθέρωση “ανταμείβει” των αρχηγό των ταγματασφαλιτών Ι. Πλυτζανόπουλο προάγοντάς τον σε υποστράτηγο του κυβερνητικού στρατού.

Σαν σήμερα, το 1944, η ηρωική ανταρτομάνα Καισαριανή  δίνει ένα καλό μάθημα στα  γερμανοντυμένα καθάρματα  του  Πλυτζανόπουλου, που είχαν πρόθεση να εγκατασταθούν στο κέντρο της πόλης, σε μια προσπάθεια των  ταγματασφαλιτών  να  ανακόψουν το συνεχώς διογκούμενο ...

Αφιέρωμα στον μεγάλο Ρουμάνο συγγραφέα Παναΐτ Ιστράτι που πέθανε σαν σήμερα το 1935

Συμπληρώθηκαν σήμερα 90 χρόνια από την ημέρα που ο Παναΐτ Ιστράτι άφησε την τελευταία του πνοή. (18/04/1935). Αναφερόμαστε στον σπουδαίο αυτό Ρουμάνο. ελληνικής καταγωγής, (Παναγής Βαλσάμης το πραγματικό του όνομα), που στις μέρες μας, αν και έχει λίγο-πολύ σβηστεί...

Σαν σήμερα, 18/04/1932, η Ελλάδα κηρύσσει χρεοστάσιο.

Παραθέτουμε ένα άρθρο που δίνει μια ιστορική καταγραφή της κατάστασης τότε, από τη (συντηρητική βέβαια) οπτική γωνία της “Καθημερινής”: Tα κρίσιμα χρόνια 1928-1932 H ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1928-1932 δεν μπορεί να εξετασθεί ανεξάρτητα από τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές...

«Αρραβώνας με τη ζωή και τον θάνατο», ένα συγκλονιστικό βιβλίο

Του Γιώργη Γιαννακέλλη Με πολύ χαρά κρατάω στα χέρια μου το βιβλίο που μόλις κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Τσουκάτου, του συντρόφου και αδελφικού φίλου, Σεϊτ Αλντογάν με τίτλο «Αρραβώνας με τη ζωή και τον θάνατο». Εξυπακούεται ότι για αυτό το βιωματικό πόνημα του...

Ημέρα Παλαιστινίων Κρατουμένων: Μία μέρα για εκείνους που «σαπίζουν» στις φυλακές του Ισραήλ, χωρίς δικαιοσύνη

Η φετινή επέτειος επισκιάζεται από τον νέο νόμο περί θανατικής ποινής του Ισραήλ, ο οποίος αφορά αποκλειστικά Παλαιστινίους που έχουν καταδικαστεί για θανατηφόρες επιθέσεις. Πηγή: Σιμόνη Σωτηρέλη Παπαδοπούλου - in.gr Κάθε χρόνο, στις 17 Απριλίου, γιορτάζεται η Ημέρα...

Η γυάλα

Πηγή: Τζίνα Μοσχολιού - ΝΕΑ Επτά χρόνια πια στο τιμόνι της χώρας, το μοτίβο είναι τόσο επαναλαμβανόμενο που καταντάει θλιβερά προβλέψιμο. Αν κάποιοι ακόμα πιστεύουν ότι οι εξωφρενικές κυβερνητικές δηλώσεις που ακούμε εσχάτως είναι προϊόν εκνευρισμού, απλές...

Σαν σήμερα, 17 Απρίλη 1945: Οι Ναζί δολοφονούν την 24χρονη ηρωίδα της Ολλανδικής Αντίστασης Γιανέτιε «Χάνι» Σχαφτ – Το «Κορίτσι με τα Κόκκινα Μαλλιά» που δεν λύγισε ποτέ

Στις 17 Απρίλη 1945, μόλις τρεις εβδομάδες πριν από την απελευθέρωση της Ολλανδίας από τον φασιστικό ζυγό, οι Ναζί και οι Ολλανδοί συνεργάτες τους εκτέλεσαν την Γιανέτιε Γιόχαννα Σχαφτ – τη θρυλική «Χάνι», το «Κορίτσι με τα Κόκκινα Μαλλιά». Ήταν μόλις 24 χρονών. Δεν...

Δίκη Αμπελοκήπων – Απολογία Ρωμανού: «Ποινικοποιείται μια σακούλα, πρέπει να αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας»

«Θα ήταν πιο ειλικρινές να μου έλεγαν "κάτσε φυλακή γιατί δεν σε γουστάρουμε". Τώρα βρίσκομαι σε μια καφκική κατάσταση», υποστήριξε ο Νίκος Ρωμανός • Χειροκροτήματα και συγκίνηση κατά την απολογία του. Πηγή: ΕφΣυν Συνεχίζεται με την απολογία του Νίκου Ρωμανού η δίκη...

Νέα ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ενάντια στις Συνδικαλιστικές διώξεις και Απολύσεις

Κυριακή 19 Απρίλη, 5μμ, Πάντειο Έναν χρόνο μετά την επιβολή δυνητικής αργίας στην αγωνίστρια εκπαιδευτικό Χρύσα Χοτζόγλου — την πρώτη περίπτωση μετά τη χούντα που συνδικαλιστική δράση αντιμετωπίζεται ως «επικίνδυνη» για το δημόσιο σχολείο— η επίθεση κλιμακώνεται με...

Θέλουν ν’ αγιάσω αλλά…

Γράφει ο mitsos175 Καλλιόπη, δε σε πιστεύω. Άλλωστε είδα την ομιλία, μια χαρά τα είπε. «Ναι, αλλά έκανε δηλώσεις μετά. Κοίτα στο διαδίκτυο, αλλά πρώτα τα χάπια σου για την πίεση». Μη λες άλλα! Για να δω… «Δεν θα πω τίποτα άλλο, γιατί καταλαβαίνω τι πάει να πει να...

Επιλεγμένα Video