Στις 7 Μάρτη 1942 πεθαίνει στο Σικάγο η Lucy Parsons, μια από τις πιο μαχητικές μορφές του επαναστατικού εργατικού κινήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες. Για πάνω από μισό αιώνα στάθηκε ακούραστη αγωνίστρια ενάντια στον καπιταλισμό, τον κρατικό αυταρχισμό και την κοινωνική εκμετάλλευση, αφιερώνοντας τη ζωή της στην υπόθεση της απελευθέρωσης της εργατικής τάξης.
Η ζωή της Λούσι Πάρσονς συμπυκνώνει την ιστορία μιας εποχής όπου οι εργάτες δεν ζητούσαν απλώς μεταρρυθμίσεις, αλλά διεκδικούσαν έναν κόσμο χωρίς αφεντικά και εκμεταλλευτές. Γεννημένη περίπου το 1853 στο Τέξας – πιθανότατα από οικογένεια σκλάβων – γνώρισε από νωρίς τον ρατσισμό, την καταπίεση και τη φτώχεια που χαρακτήριζαν τον αμερικανικό καπιταλισμό μετά τον εμφύλιο πόλεμο.
Μαζί με τον σύντροφό της, τον αναρχικό αγωνιστή Albert Parsons, εγκαταστάθηκε στο Σικάγο, μια πόλη που αποτελούσε τότε ένα από τα σημαντικότερα κέντρα του ανερχόμενου εργατικού κινήματος.
Το κίνημα για το οκτάωρο και το Χέιμαρκετ
Στη δεκαετία του 1880 το εργατικό κίνημα στις ΗΠΑ βρισκόταν σε έκρηξη. Οι εργάτες διεκδικούσαν το στοιχειώδες δικαίωμα στο οκτάωρο, απέναντι σε εργάσιμες ημέρες που έφταναν τις 12 και 14 ώρες.
Η κορύφωση αυτών των αγώνων ήρθε με τα γεγονότα του Haymarket Affair στο Σικάγο τον Μάη του 1886. Μετά από αιματηρή καταστολή απεργών και μια μυστηριώδη έκρηξη βόμβας, το κράτος και το κεφάλαιο βρήκαν την ευκαιρία να εξαπολύσουν ένα πρωτοφανές κύμα διώξεων ενάντια στο επαναστατικό εργατικό κίνημα.
Ο Άλμπερτ Πάρσονς και άλλοι αναρχικοί ηγέτες οδηγήθηκαν σε μια δίκη-παρωδία. Παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχαν αποδείξεις εναντίον τους, πέντε από αυτούς εκτελέστηκαν το 1887, μετατρεπόμενοι στους θρυλικούς «μάρτυρες του Χέιμαρκετ».
Η Λούσι Πάρσονς στάθηκε στην πρώτη γραμμή της διεθνούς εκστρατείας αλληλεγγύης. Μετά την εκτέλεση του συντρόφου της δεν υποχώρησε. Αντίθετα, μετατράπηκε σε μία από τις πιο γνωστές και αφοσιωμένες φωνές της επαναστατικής εργατικής πάλης.
«Πιο επικίνδυνη από χίλιους ταραξίες»
Η δράση της Λούσι Πάρσονς προκάλεσε τον πανικό των αρχών. Η αστυνομία του Σικάγου την χαρακτήριζε «πιο επικίνδυνη από χίλιους ταραξίες», γιατί μπορούσε να εμπνέει τους εργάτες να οργανώνονται και να αμφισβητούν την εξουσία των αφεντικών.
Περιόδευσε σε ολόκληρες τις Ηνωμένες Πολιτείες μιλώντας σε συγκεντρώσεις εργατών, ανέργων και μεταναστών. Υπερασπίστηκε τους απεργούς, κατήγγειλε την αστυνομική βία και υπενθύμιζε συνεχώς ότι ο καπιταλισμός δεν μεταρρυθμίζεται — ανατρέπεται.
Το 1905 συμμετείχε στην ίδρυση της επαναστατικής εργατικής οργάνωσης Industrial Workers of the World (IWW), που επιδίωκε να οργανώσει όλους τους εργάτες σε μια ενιαία ταξική δύναμη ενάντια στο κεφάλαιο.
Για την Πάρσονς, η απελευθέρωση των εργατών δεν θα ερχόταν από το κοινοβούλιο, αλλά από την ίδια τη δύναμη της οργανωμένης εργατικής τάξης.
Μια ζωή αφιερωμένη στην επανάσταση
Μέχρι τα βαθιά της γεράματα παρέμεινε ενεργή στους κοινωνικούς αγώνες. Συμμετείχε σε κινητοποιήσεις ανέργων, υπεράσπιση πολιτικών κρατουμένων και εργατικές διαμαρτυρίες.
Στις 7 Μάρτη 1942 πέθανε σε πυρκαγιά στο σπίτι της στο Σικάγο.
Ακόμη και τότε, το κράτος δεν έπαψε να φοβάται τη σκιά της: η αστυνομία κατέσχεσε τα βιβλία και τα προσωπικά της αρχεία από το σπίτι της, σε μια προσπάθεια να ελέγξει τη διάδοση των ιδεών της.
Η ιστορία γράφεται από τους αγώνες των καταπιεσμένων
Η Λούσι Πάρσονς υπήρξε σύμβολο μιας εποχής όπου οι εργάτες συγκρούονταν ανοιχτά με το κράτος και το κεφάλαιο. Από τους αγώνες για το οκτάωρο μέχρι τις μεγάλες απεργίες και τις εξεγέρσεις της εργατικής τάξης, η παρουσία της σφράγισε μια ολόκληρη περίοδο κοινωνικών αναταράξεων.
Η ίδια συνήθιζε να λέει:
«Μην περιμένετε τίποτα από τους πλούσιους και τους κυβερνήτες. Ό,τι κερδίζει η εργατική τάξη, το κερδίζει με τον δικό της αγώνα».
Σήμερα, σε μια εποχή όπου η εκμετάλλευση και οι κοινωνικές ανισότητες παραμένουν βαθιά ριζωμένες, η μορφή της Λούσι Πάρσονς θυμίζει ότι καμία κοινωνική κατάκτηση δεν χαρίστηκε από τα πάνω. Όλες γεννήθηκαν μέσα από συγκρούσεις, θυσίες και συλλογικούς αγώνες.
Και γι’ αυτό η μνήμη της παραμένει ζωντανή σε κάθε μάχη ενάντια στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Αφήστε μια απάντηση