7 Μάρτη 1942: Πεθαίνει η αναρχική αγωνίστρια του εργατικού κινήματος Λούσι Πάρσονς

Mar 7, 2026 | Ημερολόγιο | 0 comments

Στις 7 Μάρτη 1942 πεθαίνει στο Σικάγο η Lucy Parsons, μια από τις πιο μαχητικές μορφές του επαναστατικού εργατικού κινήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες. Για πάνω από μισό αιώνα στάθηκε ακούραστη αγωνίστρια ενάντια στον καπιταλισμό, τον κρατικό αυταρχισμό και την κοινωνική εκμετάλλευση, αφιερώνοντας τη ζωή της στην υπόθεση της απελευθέρωσης της εργατικής τάξης.

Η ζωή της Λούσι Πάρσονς συμπυκνώνει την ιστορία μιας εποχής όπου οι εργάτες δεν ζητούσαν απλώς μεταρρυθμίσεις, αλλά διεκδικούσαν έναν κόσμο χωρίς αφεντικά και εκμεταλλευτές. Γεννημένη περίπου το 1853 στο Τέξας – πιθανότατα από οικογένεια σκλάβων – γνώρισε από νωρίς τον ρατσισμό, την καταπίεση και τη φτώχεια που χαρακτήριζαν τον αμερικανικό καπιταλισμό μετά τον εμφύλιο πόλεμο.

Μαζί με τον σύντροφό της, τον αναρχικό αγωνιστή Albert Parsons, εγκαταστάθηκε στο Σικάγο, μια πόλη που αποτελούσε τότε ένα από τα σημαντικότερα κέντρα του ανερχόμενου εργατικού κινήματος.

Το κίνημα για το οκτάωρο και το Χέιμαρκετ

Στη δεκαετία του 1880 το εργατικό κίνημα στις ΗΠΑ βρισκόταν σε έκρηξη. Οι εργάτες διεκδικούσαν το στοιχειώδες δικαίωμα στο οκτάωρο, απέναντι σε εργάσιμες ημέρες που έφταναν τις 12 και 14 ώρες.

Η κορύφωση αυτών των αγώνων ήρθε με τα γεγονότα του Haymarket Affair στο Σικάγο τον Μάη του 1886. Μετά από αιματηρή καταστολή απεργών και μια μυστηριώδη έκρηξη βόμβας, το κράτος και το κεφάλαιο βρήκαν την ευκαιρία να εξαπολύσουν ένα πρωτοφανές κύμα διώξεων ενάντια στο επαναστατικό εργατικό κίνημα.

Ο Άλμπερτ Πάρσονς και άλλοι αναρχικοί ηγέτες οδηγήθηκαν σε μια δίκη-παρωδία. Παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχαν αποδείξεις εναντίον τους, πέντε από αυτούς εκτελέστηκαν το 1887, μετατρεπόμενοι στους θρυλικούς «μάρτυρες του Χέιμαρκετ».

Η Λούσι Πάρσονς στάθηκε στην πρώτη γραμμή της διεθνούς εκστρατείας αλληλεγγύης. Μετά την εκτέλεση του συντρόφου της δεν υποχώρησε. Αντίθετα, μετατράπηκε σε μία από τις πιο γνωστές και αφοσιωμένες φωνές της επαναστατικής εργατικής πάλης.

«Πιο επικίνδυνη από χίλιους ταραξίες»

Η δράση της Λούσι Πάρσονς προκάλεσε τον πανικό των αρχών. Η αστυνομία του Σικάγου την χαρακτήριζε «πιο επικίνδυνη από χίλιους ταραξίες», γιατί μπορούσε να εμπνέει τους εργάτες να οργανώνονται και να αμφισβητούν την εξουσία των αφεντικών.

Περιόδευσε σε ολόκληρες τις Ηνωμένες Πολιτείες μιλώντας σε συγκεντρώσεις εργατών, ανέργων και μεταναστών. Υπερασπίστηκε τους απεργούς, κατήγγειλε την αστυνομική βία και υπενθύμιζε συνεχώς ότι ο καπιταλισμός δεν μεταρρυθμίζεται — ανατρέπεται.

Το 1905 συμμετείχε στην ίδρυση της επαναστατικής εργατικής οργάνωσης Industrial Workers of the World (IWW), που επιδίωκε να οργανώσει όλους τους εργάτες σε μια ενιαία ταξική δύναμη ενάντια στο κεφάλαιο.

Για την Πάρσονς, η απελευθέρωση των εργατών δεν θα ερχόταν από το κοινοβούλιο, αλλά από την ίδια τη δύναμη της οργανωμένης εργατικής τάξης.

Μια ζωή αφιερωμένη στην επανάσταση

Μέχρι τα βαθιά της γεράματα παρέμεινε ενεργή στους κοινωνικούς αγώνες. Συμμετείχε σε κινητοποιήσεις ανέργων, υπεράσπιση πολιτικών κρατουμένων και εργατικές διαμαρτυρίες.

Στις 7 Μάρτη 1942 πέθανε σε πυρκαγιά στο σπίτι της στο Σικάγο.

Ακόμη και τότε, το κράτος δεν έπαψε να φοβάται τη σκιά της: η αστυνομία κατέσχεσε τα βιβλία και τα προσωπικά της αρχεία από το σπίτι της, σε μια προσπάθεια να ελέγξει τη διάδοση των ιδεών της.

Η ιστορία γράφεται από τους αγώνες των καταπιεσμένων

Η Λούσι Πάρσονς υπήρξε σύμβολο μιας εποχής όπου οι εργάτες συγκρούονταν ανοιχτά με το κράτος και το κεφάλαιο. Από τους αγώνες για το οκτάωρο μέχρι τις μεγάλες απεργίες και τις εξεγέρσεις της εργατικής τάξης, η παρουσία της σφράγισε μια ολόκληρη περίοδο κοινωνικών αναταράξεων.

Η ίδια συνήθιζε να λέει:

«Μην περιμένετε τίποτα από τους πλούσιους και τους κυβερνήτες. Ό,τι κερδίζει η εργατική τάξη, το κερδίζει με τον δικό της αγώνα».

Σήμερα, σε μια εποχή όπου η εκμετάλλευση και οι κοινωνικές ανισότητες παραμένουν βαθιά ριζωμένες, η μορφή της Λούσι Πάρσονς θυμίζει ότι καμία κοινωνική κατάκτηση δεν χαρίστηκε από τα πάνω. Όλες γεννήθηκαν μέσα από συγκρούσεις, θυσίες και συλλογικούς αγώνες.

Και γι’ αυτό η μνήμη της παραμένει ζωντανή σε κάθε μάχη ενάντια στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Σαν σήμερα το 1801: Η «πολιτισμένη» λεηλασία του Παρθενώνα απ’ τον λόρδο Έλγιν – Η αποικιοκρατία ντυμένη με πολιτιστικό μανδύα

Σαν σήμερα, στις 31 Ιουλίου του 1801, ο λόρδος Έλγιν ξεκίνησε τη μεταφορά των Γλυπτών του Παρθενώνα στο Λονδίνο. Δεν πρόκειται απλώς για μια μεταφορά έργων τέχνης, αλλά για μια καραμπινάτη λεηλασία, που φέρει φαρδιά-πλατιά την υπογραφή της βρετανικής αποικιοκρατίας...

Η χώρα καίγεται. Οι ευθύνες έχουν ονοματεπώνυμο

«Συναγερμός από τη φωτιά στο Χαϊδάρι, εκκενώνεται το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο στο Δαφνί – Δραματικές στιγμές σε Βοιωτία και Αργολίδα», μας ενημερώνουν οι τίτλοι των ειδησεογραφικών ιστοσελίδων. Και πάλι οι ίδιες εικόνες. Φλόγες να καταπίνουν δάση και σπίτια. Άνθρωποι να...

Όταν το «επιτελικό κράτος» καταρρέει στο δικαστήριο

Σαν σήμερα, πριν από δύο χρόνια, γράφτηκε άλλο ένα ηχηρό φιάσκο των κατασταλτικών μηχανισμών που διαφημίζει ως «επιτυχίες» η κυβέρνηση Μητσοτάκη και ο υπουργός Καταστολής, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. Το δικαστήριο έκρινε αθώους, λόγω αμφιβολιών, τους δύο αδελφούς που είχαν...

Αφού αυτά γράφει ένας κραγμένος κυβερνητικός υποστηρικτής, «τι έτι χρείαν έχομεν μαρτύρων;»

Το διπλανό ποστ έγραψε ένας δημοσιογράφος, ο Πάσχος Μανδραβέλης, που συνήθως είτε σαν μαρκουτσοφόρος στην τηλεόραση του Σκάι, είτε σαν καλαμαράς στην «Καθημερινή», χύνει συνέχεια τα εμέσματά του σε κάθε εργατική κινητοποίηση, ενώ παράλληλα στηρίζει όλες τις αντιλαϊκές...

Πόλεμος για τους λαούς, χρυσές δουλειές για τους εφοπλιστές

Κάθε φορά που η κυβέρνηση επικαλείται την «υπεράσπιση της δημοκρατίας», την «ευρωπαϊκή αλληλεγγύη» ή το «εθνικό συμφέρον» για να δικαιολογήσει τη βαθύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο της Ουκρανίας, αξίζει να αναρωτηθούμε: ποιος πραγματικά κερδίζει από αυτόν τον...

Το Μαρόκο οπλοποιεί τους μετανάστες κατ’ εντολή του Ισραήλ και τιμωρεί τον Σάντσεθ

Πηγή: Λεωνίδας Βατικιώτης Τεχνητή κρίση, κατ’ εντολή του Ισραήλ, είναι η μεταναστευτική κρίση που εξελίσσεται από την Πέμπτη στα σύνορα της Ισπανίας. Στόχος του ισραηλινού σχεδίου αποσταθεροποίησης είναι η υπονόμευση και η ανατροπή του πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ διότι...

Σαν σήμερα το 1944, οι ταγματασφαλίτες ξεπερνούσαν σε αγριότητα ακόμη και τα SS στο μπλόκο της Νέας Ευκαρπίας.

Ένα απ’ τα πιο θηριώδη εγκλήματα των  δωσιλογικών γερμανοντυμένων καθαρμάτων που  συνεργάστηκαν με τις δυνάμεις κατοχής στην χώρα μας, έγινε σαν σήμερα το 1944 στην Νέα Ευκαρπία της Θεσσαλονίκης. Πρωταγωνίστησε η πιο άγρια συμμορία ταγματασφαλιτών που έδρασε στην...

2017: Οταν οι αχικαραβανάδες χειροκροτούσαν την απόδοση, από την ορχήστρα του στρατού, του αντάρτικου τραγουδιού “Ηρωες” (Βίντεο)

Ετσι για να πάρουμε μια ευχάριστη ανάσα αναδημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από ανάρτηση που είχαμε κάνει σαν σήμερα πριν τρία χρόνια και μας την θύμισε το f/b. Aναγνώστης μας, ο οποίος τυγχάνει να είναι και γνωστός μας, μας στέλνει ένα βίντεο και ένα σχολιασμό και μια...

«Νέο» μόνο στο περιτύλιγμα: Όταν η νεοφιλελεύθερη ατζέντα παρουσιάζεται ως ανανέωση

Όσοι επιχειρούν να παρουσιάσουν το νέο πολιτικό μόρφωμα που συνδέεται με τον Αλέξη Τσίπρα ως κάτι «φρέσκο», «ριζοσπαστικό» ή ακόμη και «προοδευτικό», καλό θα ήταν να προσέξουν λίγο περισσότερο τις δημόσιες τοποθετήσεις των στελεχών του. Μια χαρακτηριστική περίπτωση...

Α. Γεωργιάδης: Δυστυχώς δεν έχουμε να κάνουμε απλώς με τον τρελό του χωριού.

Πηγή: Βηματοδότης Ο Σπυρίδων – Άδωνις Γεωργιάδης, που όλοι ξέρουμε πόσο ενδιαφέρεται για τα δικαιώματα των πολιτών και το Κράτος Δικαίου, είδε και αποείδε με την αδράνεια του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη ο οποίος καθυστερεί αδικαιολόγητα την τοποθέτηση καμερών στους αστυνομικούς...

Επιλεγμένα Video