Στην τρέχουσα εκπαιδευτική χρονιά πρωταγωνίστησε -και δικαίως- το πρωτοφανές, δηλαδή να ξεκινούν (και να συνεχίζονται μέχρι σήμερα) τα μαθήματα με φωτοτυπίες αντί για βιβλία. Οι λόγοι γνωστοί…

Κάτι ακόμα χειρότερο, το οποίο ωστόσο έχει περάσει σχετικά απαρατήρητο μέχρι σήμερα, είναι το νέο καθεστώς «χορηγιών» που τείνει να γίνει η «εύκολη» λύση για τα σχολεία που αδυνατούν να καλύψουν τα λειτουργικά τους έξοδα (θέρμανση, καθαριότητα, γραφικά ύλη κ.λπ.), δεδομένου ότι η κυβέρνηση της τρόικας έχει εγκαταλείψει την Παιδεία στην τύχη της και ενώ ο… ρεφενές μεταξύ των (απλήρωτων ή άνεργων) γονέων αγγίζει τα όριά του.

Εταιρείες, κυρίως στον Πειραιά, διαφημίζουν τις «δωρεάν» υπηρεσίες τους για «επισκευές» και λοιπές δαπάνες σε σχολεία, με αντάλλαγμα την αποκλειστική προβολή τους στους τοίχους και τους πίνακες ανακοινώσεων! Και μάλιστα, έχουν ήδη συνταχθεί ιδιωτικά συμφωνητικά, όπου αναφέρονται εκτενώς οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα των «συμβαλλομένων» (σχολεία και εταιρείες) της κατά τ’ άλλα «δωρεάν» βοήθειας.

Σε διαφημιστικά της φυλλάδια, συγκεκριμένη εταιρεία υπόσχεται «δωρεάν επισκευή και αναβάθμιση των σχολικών κτιρίων (Δημοτικά, Γυμνάσια, Λύκεια, Πανεπιστήμια) των περιοχών: Πειραιά, Αγίας Σοφίας, Κερατσινίου, Νίκαιας, Κορυδαλλού, Αιγάλεω, Δραπετσώνας, Περάματος και αργότερα όλης της Αττικής». Η εταιρεία δηλώνει ότι… προσφέρει χαρτί εκτύπωσης, τετράδια, στυλό, μαρκαδόρους, σφουγγάρια, καλάθια αχρήστων, κάδους ανακύκλωσης, καρέκλες, θρανία, λάμπες, τζάμια, κουρτίνες, πετρέλαιο, σεμινάρια, εκδρομές και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Το τραγικό της υπόθεσης είναι ότι όλα αυτά γίνονται από την εταιρεία για να βάλει το «λιθαράκι» της «στην προσπάθεια του ελληνικού Δημοσίου για την εξυγίανση και ανανέωση των συνθηκών στα ελληνικά σχολεία»!

Όμως, στα ψιλά γράμματα της συμφωνίας αποκαλύπτεται το πραγματικό κίνητρο των… ευεργετών, το κέρδος φυσικά: «Με τη δωρεάν παροχή της εξωτερικής-εσωτερικής επισκευής, βαφής της τοιχοποιίας του σχολείου παρέχεται η δυνατότητα της προβολής του χορηγού επάνω στην τοιχοποιία, σε διάσταση που δεν υπερβαίνει το 10% της συνολικής επισκευής», ενώ το όνομα της επιχείρησης «παρουσιάζεται στον πίνακα ανακοινώσεων και γίνεται αναφορά στη χορηγία». Με λίγα λόγια, οι τοίχοι των σχολείων μετατρέπονται σε διαφημιστικές πινακίδες και το προϊόν (ακατάλληλο ή μη για παιδικά μάτια) παραμένει στη διακριτική ευχέρεια του χορηγού.

Και επειδή στην ελεύθερη αγορά ο ανταγωνισμός είναι… θρησκεία, η συμφωνία προβλέπει μονοπωλιακούς όρους για τον «διαφημιστικό χώρο». Επιπλέον, «ουδεμία άλλη εταιρεία, οργανισμός, σύλλογος ή ό,τι άλλο, ιδιωτικού ή δημόσιου φορέα (εξαιρούνται οι δημόσιες δαπάνες που προέρχονται από κρατικές επιχορηγήσεις) επιτρέπεται με οποιαδήποτε μορφή χορηγίας, προσφοράς ή ό,τι άλλο, να παρέχουν προϊόντα ή υπηρεσίες, χωρίς τη γραπτή αίτηση της εταιρείας». Σημειωτέον ότι το ιδιωτικό συμφωνητικό έχει επταετή διάρκεια.

Καινούργια «μόδα» αποτελεί, τέλος, και η πρακτική ορισμένων σχολείων και πολιτιστικών συλλόγων σε Αθήνα και επαρχία να διοργανώνουν «εκπαιδευτικές εκδρομές» ή «εκπαιδευτικά προγράμματα», είτε με χορηγούς εταιρείες είτε στις ίδιες της εγκαταστάσεις των εταιρειών.

Πηγή