Γράφει ο mitsos175
Τον έμαθα το διάλογο: Πήγε ο μικρός ρουφιάνος κλαίγοντας στη μαμά του.
«Τι έχεις παιδάκι μου; Ποιος σε πείραξε να κάνω τ’ άντερά του κοκορέτσι;»
«- Ο Λαζαρίδης! Χάνουμε εξ’ αιτίας του, αλλά δε φεύγει».
«- Του είπες να μείνει λίγο πίσω, όπως οι άλλοι;»
«- Ναι, αλλά με είπε αχάριστο».
«- Παραγνωριστήκατε. Καλά, θα το αναλάβω εγώ».
«- Μαμά, γιατί δεν παντρευτήκατε με το μπαμπά;»
«- Γιατί ήταν του “τάκα – τάκα!” Κι αυτό βλάπτει. Από το “τάκα – τάκα” το πολύ μπορεί να βγάλεις τρίχες στις παλάμες! Γιατί κοιτάς τα χέρια σου; Άσε, δεν θέλω να ξέρω και δεν είμαι υποχρεωμένη να γνωρίζω».
« – Να πω ένα τραγουδάκι; Πήρα το ταλέντο του μπαμπά».
« – Τη φάτσα και το μυαλό του σίγουρα. Άντε να το ακούσω κι αυτό, η δόλια η μάνα».
«Στο γαλάζιο το μαντρί, μας δουλεύει ένα παιδί
ένα αγόρι ζωηρό, όμορφο σαν παγανό
Πω, πω, πω, πω, στη μαμά μου θα το πω!
Έχει αέρα στα μυαλά, και με ψεύτικα χαρτιά
Παριστάνει το σοφό, μα το χέρι στο ψητό
Πω, πω, πω, πω, στη Ντοράκλα θα το πω!
Θεέ μου πόσο κοροϊδεύει, θεέ μου πώς εξαπατά
Είναι για πολλές σφαλιάρες και να του πετούν σκατά!
Και να του πετούν σκατά!
Η μανούλα στην TV, αριβάρει ένα πρωί
δυο λογάκια να του πει, πώς να πα να γαμηθεί!
Πω, πω, πω, πω, τι ξυλίκι ήταν αυτό!
Πω, πω, πω, πω, βγήκε οφσάιντ στο λεφτό!
0 Comments