Κοίτα πώς τα φέρνει καμιά φορά η ζωή ή ο Θεοδιάβολος που θα ‘λεγε ο Καζαντζάκης. Εκεί που η κυβέρνηση Μητσοτάκη είχε καταπιεί τη γλώσσα της μπροστά στις εικόνες δημόσιου εξευτελισμού και κακομεταχείρισης των ακτιβιστών του “Global Sumud Flotilla”, ξαφνικά… ξύπνησε. Και αφού προηγήθηκε διεθνής κατακραυγή, αντιδράσεις κυβερνήσεων, διπλωματικά διαβήματα και δημόσιες καταγγελίες, το ελληνικό ΥΠΕΞ ανακάλυψε ότι η συμπεριφορά του Ισραηλινού υπουργού Εθνικής Ασφάλειας Itamar Ben-Gvir είναι «απαράδεκτη και απολύτως καταδικαστέα».

Βέβαια, όταν είχαν ήδη μιλήσει η Ιταλία, η Ισπανία και άλλες χώρες, η ελληνική κυβέρνηση δεν μπορούσε πλέον να συνεχίζει να κάνει τον πολιτικό εκπρόσωπο του Τελ Αβίβ χωρίς να εκτίθεται ακόμα περισσότερο. Ετσι, αναγκάστηκε — με εμφανή καθυστέρηση και απροθυμία — να ψελλίσει κάτι που θα έπρεπε να είναι αυτονόητο από την πρώτη στιγμή.

Μόνο που εκεί που πήγε να σώσει κάπως τα προσχήματα, ήρθε ο ίδιος ο Ben Gvir να τους τινάξει στον αέρα κάθε επικοινωνιακή διαχείριση.

Την ίδια ώρα που η Αθήνα προσπαθούσε να εμφανιστεί δήθεν «ενοχλημένη» από τη συμπεριφορά του Ισραηλινού υπουργού, κυκλοφορούσε βίντεο -το παραθέτουμε στην συνέχεια- στο οποίο ο σιωνιστής ακροδεξιός υπουργός εμφανίζεται να δηλώνει προκλητικά πως οι επιθέσεις και τα φτυσίματα απέναντι σε Χριστιανούς στους δρόμους του Ισραήλ «δεν αποτελούν έγκλημα». Δηλαδή ο άνθρωπος που η κυβέρνηση Μητσοτάκη και ολόκληρος ο φιλοϊσραηλινός μηχανισμός αντιμετώπιζαν επί χρόνια σαν «σεβαστό συνομιλητή», δεν κρύβει ούτε καν τον θρησκευτικό φανατισμό και τον ωμό ρατσισμό του.

Και κάπου εκεί, αναπόφευκτα, έρχεται στη μνήμη μας μια παλιότερη ανάρτηση που είχαμε κάνει για την αβυσσαλέα υποκρισία του Αδωνι Γεωργιάδη. Του ανθρώπου που από τη μια φωτογραφιζόταν σε συναγωγές, παριστάνοντας τον υπερασπιστή της «ανεκτικότητας» και του «διαθρησκειακού σεβασμού», ενώ από την άλλη είχε πολιτικό μέντορα τον Kώστα Πλεύρη — γνωστό για τον αντισημιτικό και φασιστικό του λόγο.

Τελικά αυτή είναι η ουσία της κυβερνητικής πολιτικής: όχι αρχές, όχι αξίες, όχι συνέπεια. Μόνο δημόσιες σχέσεις, γεωπολιτικά παζάρια και επικοινωνιακές ακροβασίες. Γι’ αυτό και η δήθεν «ευαισθησία» τους εξαφανίζεται όταν απέναντί τους βρίσκονται Παλαιστίνιοι, διεθνιστές ακτιβιστές ή όποιος ενοχλεί τη σιωνιστική βαρβαρότητα.

Και γι’ αυτό ακριβώς κάθε καθυστερημένη ανακοίνωση του ΥΠΕΞ μοιάζει περισσότερο με προσπάθεια πολιτικής αυτοπροστασίας παρά με πραγματική καταδίκη. Γιατί όταν για χρόνια κάνεις πλάτες σε έναν ακροδεξιό φανατικό σαν τον Ben Gvir, δεν μπορείς ξαφνικά να εμφανιστείς ως υπερασπιστής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας επειδή σε πήραν χαμπάρι οι πάντες.