Γράφει ο mitsos175

Στις μόνες εξετάσεις που δεν παίρνω «άριστα» είναι οι ιατρικές, κι αυτό γιατί η ύλη, από την οποία είμαστε φτιαγμένοι, φθείρεται. Σε όλες τις άλλες – και ήταν πολλές – έπαιρνα πάντα καλούς βαθμούς και τελικά πήρα… «αμελέτητα».

Θα αναφερθώ σε δυο κουταμάρες. Η πρώτη είναι «η γνώση για τη γνώση». Αυτό θα ίσχυε αν έχουν όλοι εξασφαλισμένη τη βρώση. Γιατί τι να το κάνεις το πτυχίο, τις ξένες γλώσσες, τα υπόλοιπα προσόντα, όταν το κομματικό βούρλο σου κλέβει τη θέση «φιλέτο;»

Βλέπετε, σε κανονικά κράτη, το πτυχίο χρειάζεται, αλλά σε Μπανανίες, που κυβερνούν συμμορίες, το να είσαι μέλος κόμματος «αξίζει όσο 10 πτυχία», όπως είπε η αρσενική μικροτσούτσουνη Εύα Μπράουν.

Την άλλη χαζομάρα την είπε επιστήμονας. Επιστήμων δε σημαίνει αλάθητος, αλλά λιγότερα λάθη σχετικά με τους άλλους που είναι άσχετοι. «Δεν πρέπει να λέμε στα παιδιά δεν πειράζει αν δεν γράψεις, γιατί κάτι τέτοιο δείχνει έλλειψη εμπιστοσύνης».

Εδώ θα διαφωνήσω. Ξέρω πως τα περισσότερα παιδιά θα γράψουν, μάλιστα θα σκιστούν στο διάβασμα, κι αυτό είναι το κακό. Γιατί μετά θα αναθεματίζουν την ώρα και τη στιγμή που πήραν ένα χαρτί με το οποίο δεν μπορούν να ζήσουν εδώ. Στην καλύτερη θα είναι με ένα μισθό πείνας, κοροϊδίας, θα δουλεύουν από το πρωί ως το βράδυ για να μην μπορούν να προσφέρουν στα δικά τους παιδιά τα απαραίτητα.

Φταίνε οι εξετάσεις γι αυτό; Και οι εξετάσεις εφόσον καταντούν μηχανισμός δημιουργίας ενοχών. Δεν έχεις δουλειά; Δε φταίει η κυβέρνηση, αλλά εσύ! Όπως δεν φταίει η εμπρηστική πολιτική αλλά που δεν καθάρισες το οικόπεδο. Όπως έφταιγαν τα παγκάκια για τον κορωνοϊό! Γιατί πάντα κάποιος άλλος πρέπει να φταίει κι όχι η κυβερνησάρα που δημιουργεί την ανεργία, την ακρίβεια και όλα τα δεινά.

Λοιπόν περάσαμε επιτυχώς ένα σωρό εξετάσεις. Αν μετρήσουμε το χρήμα και το χρόνο, που επίσης είναι χρήμα, για να πάρουμε πτυχίο, τότε βλέπουμε πως δεν αξίζει. Πως δίνουμε περισσότερα από όσα παίρνουμε.

«Και τι να κάνουμε;» Να δώσουμε το βάρος, το χρόνο, την προσπάθεια εκεί που αξίζει πραγματικά. Να αγωνιστούμε για μια Κοινωνία Ισότητας, Αλληλεγγύης, Ελευθερίας. Ένα οικονομικό σύστημα που δεν θέλει μορφωμένους σκλάβους, είλωτες με προσόντα, αλλά εργαζόμενους που θα απολαμβάνουν οι ίδιοι τους καρπούς των κόπων τους.

Σήμερα τι έχουμε; Εξετάσεις και πάλι εξετάσεις. Για να δουλεύουμε έπειτα για ένα κομμάτι ψωμί. Γιατί δεν υπάρχει αξιοκρατία. Γιατί το πλούσιο κωλόπαιδο, ακόμα κι αν είναι ξύλο απελέκητο, μπορεί να πάει στα καλύτερα Πανεπιστήμια του εξωτερικού και να αγοράσει όποιο πτυχίο θέλει. Όπως έκανε ο Μητσοτάκης, που δεν είναι ικανός να περάσει ούτε το Δημοτικό, όχι τις Πανελλαδικές εξετάσεις.

Έπειτα, με τα αγορασμένα πτυχία, το βύσμα θα βρεθεί μπροστά στα παιδιά, που έφτυσαν αίμα να πάρουν ένα χαρτί, ώστε να πάρει την καλύτερη θέση. Βλέπετε, για ένα κλητήρα στο Δημόσιο χρειάζονται «της Παναγιάς τα μάτια» ενώ το Γενικό Γραμματέα πχ τον επιλέγει ο υπουργός! Αγωνιστείτε πρώτα να φύγει η διαφθορά και μετά πάρτε όσα πτυχία μπορείτε.