Πηγή: Πάνος Παπανικολάου – f/b

Σαν σήμερα 8 Ιουνίου 1989 έγινε ένα γεγονός εξαιρετικά σημαντικό που έχει κυριολεκτικά “θαφτεί” από τους ποικιλώνυμους “αριστερούς” δημοσιολόγους.

Η ΕΦΕΕ κάλεσε σε διαδήλωση αλληλεγγύης στην Κινέζικη νεολαία και στην Κινέζικη εργατική τάξη μετά την σφαγή στην πλατεία Τιεν Αν Μεν από το καθεστώς Τενγκ Σιαοπίνγκ.

Η απόφαση πάρθηκε από τις αριστερές φοιτητικές παρατάξεις (ΠΣΚ, ΔΑ, Συσπειρώσεις) που είχαν τότε αθροιστικά την απόλυτη πλειοψηφία στο ΚΣ της ΕΦΕΕ (7 + 2 + 2 = 11 έδρες στις 21, οι άλλες 10 ήταν ΔΑΠ και ΠΑΣΠ). Σημειώνεται εδώ πως η ΚΝΕ είχε ήδη διαφωνήσει σχεδόν σύσσωμη με το λεγόμενο “κοινό πόρισμα ΚΚΕ – ΕΑΡ” που είχε ανακοινωθεί 3 μήνες νωρίτερα ενώ η ΕΚΟΝ “Ρήγας Φεραίος” είχε διαφωνήσει από πολλούς μήνες με την (δεξιά) μετάλλαξη σε ΕΑΡ του παλιού ενιαίου ΚΚΕ Εσωτερικού.

Το κεντρικό σύνθημα της διαδήλωσης (γραμμένο στο πανό της ΕΦΕΕ) ήταν: “τα όπλα που πυροβολούν τον λαό, πυροβολούν τον σοσιαλισμό, πυροβολούν το μέλλον”.

Στο κάλεσμα ανταποκρίθηκαν πάνω από 5000 φοιτητές. Η πορεία ξεκίνησε από τα Προπύλαια, κατέβηκε την Πανεπιστημίου και έκανε τον γύρο της Ομόνοιας για να ανέβει την Σταδίου.

Στο νεοκλασικό μεταξύ Πειραιώς και Αθηνάς (πάνω από τα μπουγατσάδικα όπως θα θυμούνται οι παλιότεροι) ήταν στον 1ο όροφο το εκλογικό κέντρο του “Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προοόδου” (ΚΚΕ – ΕΑΡ – ΚΟΔΗΣΟ) καθώς λίγες μέρες αργότερα στις 18 Ιουνίου γίνονταν βουλευτικές εκλογές.

Οι ηγεσίες του ΚΚΕ και της ΕΑΡ (Κύρκου) ήταν λυσσαλέα έξαλλες ενάντια στην διαδήλωση, η κάθε μια για τους δικούς της λόγους.

Το ΚΚΕ θεωρούσε πως έπρεπε να υπερασπιζόμαστε τα “σύμβολα” έστω κι αν το καθεστώς Τενγκ τα είχε ξεφτιλίσει με απροκάλυπτη καπιταλιστική παλινόρθωση και με στρατιωτική βία ενάντια στον λαό, έστω και αν η ηγεσία της ΕΣΣΔ είχε από καιρό χωρίσει τα τσανάκια της με τον Τενγκ.
Η ΕΑΡ είχε επί χρόνια (από τον καιρό του ενιαίου ΚΚΕ εσωτερικού) στενά κολλητιλίκια με το καθεστώς Τενγκ (όπως άλλωστε είχε και με το καθεστώς Τσαουσέσκου) με αγκαλίτσες, επισκέψεις κλπ κυρίως επειδή τα καθεστώτα αυτά ήταν “τσακωμένα” με την ΕΣΣΔ.

Το αποτέλεσμα: και οι μεν και οι δε αγκαλιασμένοι βγήκαν στο μπαλκόνι του εκλογικού κέντρου ρίχνοντας βρισιές και μούντζες στην φοιτητική διαδήλωση που περνούσε από κάτω. Μούντζωναν δηλαδή τις ίδιες τους τις νεολαίες επειδή διαδήλωναν με σύνθημα “τα όπλα που πυροβολούν τον λαό, πυροβολούν τον σοσιαλισμό, πυροβολούν το μέλλον”.

Λίγο πιο μετά οι ηγεσίες ΚΚΕ και ΕΑΡ ξάπλωσαν στα βρώμικα σεντόνια των αστικών ΣΥΝκυβερνήσεων Τζαννετάκη (με ΝΔ) και Ζολώτα (με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ).

Όσο για τον “μεταρρυθμιστή” Τενγκ η ιστορία του επιφύλαξε το ακόλουθο : ο Μίλτον Φρίντμαν ο μέντορας της λεγόμενης “σχολής του Σικάγου” στην επανέκδοση 1994 του βιβλίου του “Καπιταλισμός και Ελευθερία” (που ως και σήμερα αποτελεί την ιδεολογική βίβλο του νεοφιλελευθερισμού) αφιέρωσε στον πρόλογο την επανέκδοση σε δυο “ξένους ηγέτες” για να “τιμήσει την προσφορά τους στην διαιώνιση του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος”. Ο ένας ήταν ο Αγκούστο Πινοτσέτ της Χιλής και ο άλλος ο Τενγκ Σιαοπίνγκ της Κίνας.
Αλφαδιά