Σε μια κίνηση με τεράστιο γεωπολιτικό βάρος και ισχυρό πολιτικό συμβολισμό, το Ιράν ανακοίνωσε σήμερα, Σάββατο 20 Ιουνίου 2026, το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, της σημαντικότερης ίσως θαλάσσιας αρτηρίας μεταφοράς πετρελαίου στον πλανήτη. Σύμφωνα με το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο Khatam al-Anbiya, η απόφαση αποτελεί απάντηση στις συνεχιζόμενες ισραηλινές παραβιάσεις της εκεχειρίας στον Λίβανο, αλλά και στην «κακή πίστη» των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίες, όπως καταγγέλλει η Τεχεράνη, δεν τήρησαν τις δεσμεύσεις που είχαν αναλάβει.
Τα Στενά του Ορμούζ δεν αποτελούν απλώς μια ακόμη θαλάσσια δίοδο. Πρόκειται για το στρατηγικό σημείο απ’ όπου διέρχεται περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας διακίνησης πετρελαίου. Είναι, με άλλα λόγια, ένα από τα πιο ευαίσθητα νευραλγικά κέντρα του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος. Κάθε διαταραχή στη λειτουργία τους έχει άμεσες συνέπειες στις διεθνείς αγορές, στις τιμές της ενέργειας και συνολικά στην οικονομική σταθερότητα των ισχυρών καπιταλιστικών κρατών.
Η απόφαση της Τεχεράνης συνιστά μια σαφή προειδοποίηση προς όσους θεωρούν ότι μπορούν να συνεχίζουν ανενόχλητοι τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και τις επεμβάσεις τους στην περιοχή. Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: όσο συνεχίζονται οι επιθέσεις στον Λίβανο και όσο παραβιάζονται οι συμφωνίες και οι δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί, η αντίσταση δεν πρόκειται να παραμείνει παθητική.
Η κατάρρευση της συμφωνίας
Η εξέλιξη αυτή έρχεται λίγες μόλις ημέρες μετά την ανακοίνωση μιας προσωρινής συμφωνίας-πλαισίου μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ. Η συμφωνία προέβλεπε, μεταξύ άλλων, τη διασφάλιση της ελεύθερης διέλευσης από τα Στενά για διάστημα εξήντα ημερών, ορισμένες περιορισμένες ελαφρύνσεις στο καθεστώς των κυρώσεων και την έναρξη νέου γύρου συνομιλιών στην Ελβετία.
Ωστόσο, οι συνεχιζόμενοι βομβαρδισμοί και οι στρατιωτικές επιδρομές του Ισραήλ στον Λίβανο, που έχουν προκαλέσει δεκάδες θύματα, καθώς και η αδυναμία —ή η απροθυμία— της Ουάσιγκτον να επιβάλει οποιονδήποτε περιορισμό στον στενότερο σύμμαχό της στην περιοχή, οδήγησαν την κατάσταση σε αδιέξοδο. Η Τεχεράνη θεωρεί ότι η εκεχειρία έχει ουσιαστικά καταρρεύσει και προειδοποιεί ότι εάν συνεχιστεί η ίδια πολιτική, θα ακολουθήσουν ακόμη πιο αποφασιστικά βήματα.
Την ίδια στιγμή, η αμερικανική πλευρά επιχειρεί να υποβαθμίσει τις εξελίξεις, επιμένοντας ότι η ναυσιπλοΐα παραμένει ασφαλής και ότι οι ΗΠΑ θα εγγυηθούν την ελεύθερη διέλευση των πλοίων. Πρόκειται για μια γνώριμη ρητορική αλαζονείας, που αγνοεί τόσο τους πραγματικούς συσχετισμούς δυνάμεων όσο και την αποφασιστικότητα με την οποία το Ιράν υπερασπίζεται τα στρατηγικά του συμφέροντα.
Οι επιπτώσεις της απόφασης
Η σημασία της ιρανικής κίνησης δεν περιορίζεται μόνο στο στρατιωτικό επίπεδο.
Πρώτον, δημιουργεί τεράστια οικονομική πίεση στις δυτικές οικονομίες, οι οποίες παρά τα μεγάλα λόγια περί «ενεργειακής απεξάρτησης» εξακολουθούν να εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τη σταθερή ροή υδρογονανθράκων από τη Μέση Ανατολή. Η άνοδος των τιμών της ενέργειας αποκαλύπτει για ακόμη μία φορά τις αντιφάσεις και τις αδυναμίες του ίδιου του καπιταλιστικού μοντέλου.
Δεύτερον, αναδεικνύει τη στρατηγική θέση που κατέχει το Ιράν στην περιοχή. Ο έλεγχος των Στενών, σε συνδυασμό με τις στρατιωτικές δυνατότητες που διαθέτει η χώρα, καθιστούν οποιαδήποτε επιχείρηση επιβολής της «ελευθερίας της ναυσιπλοΐας» εξαιρετικά επικίνδυνη και δαπανηρή για τις αμερικανικές και νατοϊκές δυνάμεις.
Τρίτον, ενισχύει πολιτικά και στρατηγικά τις δυνάμεις που αντιστέκονται στην ισραηλινή επιθετικότητα και στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στην περιοχή. Αποτελεί μια έμπρακτη υπενθύμιση ότι κανένας λαός δεν είναι υποχρεωμένος να αποδέχεται παθητικά τις επιθέσεις και τις πιέσεις που δέχεται.
Ένα μήνυμα που ξεπερνά τα σύνορα της Μέσης Ανατολής
Παρά τις δεκαετίες οικονομικών κυρώσεων, απειλών, αποκλεισμών και στρατιωτικών πιέσεων, το Ιράν εξακολουθεί να διατηρεί την πολιτική και στρατιωτική του αυτονομία. Η σημερινή απόφαση δεν αποτελεί μόνο μια τακτική κίνηση στο πεδίο της αντιπαράθεσης με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Αποτελεί ταυτόχρονα μια πολιτική δήλωση ότι οι λαοί που βρίσκονται στο στόχαστρο του ιμπεριαλισμού εξακολουθούν να διαθέτουν μέσα αντίστασης και δυνατότητες παρέμβασης στις διεθνείς εξελίξεις.
Την ώρα που τα δυτικά μέσα ενημέρωσης παρουσιάζουν το κλείσιμο των Στενών ως «απειλή για την παγκόσμια οικονομία», αποσιωπούν συστηματικά το βασικό ερώτημα: ποιος είναι αυτός που αποσταθεροποιεί την περιοχή εδώ και δεκαετίες; Ποιος εξοπλίζει, χρηματοδοτεί και καλύπτει πολιτικά τις πολεμικές επιχειρήσεις που αιματοκυλούν τη Μέση Ανατολή;
Η πραγματικότητα είναι ότι κανένας λαός δεν μπορεί να παραμένει επ’ άπειρον θεατής της ίδιας του της καταστροφής. Και όταν οι ισχυροί επιλέγουν τη γλώσσα της βίας και των τετελεσμένων, δεν μπορούν να απαιτούν από τους λαούς που δέχονται την επίθεση να απαντούν με σιωπή.
0 Comments