Πηγή: Θανάσης Καραμπάτσος – Documento

Οι περιστρεφόμενες πόρτες της «αριστείας»  

Μέσα σε μια εβδομάδα μάθαμε πάρα πολλά για το καθεστώς Μητσοτάκη. Overdose δικαστικών υποθέσεων.

Εν αρχή ην η καμπάνα στην Άννα-Μισέλ Ασημακοπούλου. Μαξίμου, υπουργοί, βουλευτές και φιλοκυβερνητικά media θάβουν την απόφαση πίσω από μια επιτηδευμένη ερμηνεία περί πολιτικής επικοινωνίας. Το έγκλημα της διαρροής προσωπικών δεδομένων 25.000 ελλήνων του εξωτερικού σε χέρια που δεν θα έπρεπε να είχαν καμία πρόσβαση σε αυτά χωρίς τη συναίνεση των παραληπτών υποβιβάστηκε σε ένα «λαθάκι» και –σε ακραία εκδοχή– σε «ποινικοποίηση της πολιτικής επικοινωνίας». Σοβαρά τώρα; Με την πρώην ευρωβουλευτή και ακόμη τρία πρόσωπα από το «γαλάζιο» και το «γαλάζιο» κράτος καταδικασμένα; Πάλι καλά που δεν άλλαξε ο ποινικός κώδικας όπως μας συνηθίζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη και οι υπουργοί για κάθε χρήση όπως ο Γιώργος Φλωρίδης.

Στη συνέχεια έπεσε σαν βόμβα το ένταλμα σύλληψης του Δημήτρη Αβραμόπουλου για εμπλοκή στο διαβόητο Qatar-gate, το γνωστό από τη συμμετοχή της Εύας Καϊλή. Ίδιο μοτίβο κι εδώ από τον πρώην επίτροπο και νυν βουλευτή της ΝΔ αυτοπροσώπως (σε όλα πια βουλευτές και υπουργοί της ΝΔ εμπλέκονται): δεν είναι αυτό που νομίζετε. Θα διαβάσετε τόσο στο documentonews.gr όσο και στο αυριανό φύλλο ότι είναι ακριβώς αυτό που νομίζουμε. Παραείναι πολλές οι ενδείξεις για να είναι συμπτώσεις και παράλληλα οι δικαιολογίες για «μπούρδες» και «κερατάδες». Επιπλέον το Μαξίμου, μια υφυπουργός αλλά και η Κομισιόν κρατάνε αποστάσεις από τον βουλευτή Ηλείας και αποκαλύπτουν τις μισές αλήθειες του πρώην επιτρόπου που είναι ολόκληρα ψέματα.

Τρίτη περίπτωση ο διορισμός της ηγεσίας της Δικαιοσύνης. Τα «δικά μας παιδιά». Θα μπορούσε να πει κάποιος για τον προαλειφόμενο εισαγγελέα του Αρείου Πάγου ότι έχει δώσει δείγματα γραφής στην υπόθεση των υποκλοπών. Η ένδειξη του μαγειρέματος φάνηκε από την ηχηρή απουσία τριάντα ανώτατων δικαστικών από την ακρόαση υποψηφίων στη διάσκεψη των προέδρων της Βουλής. Διαμαρτυρία θα τη λέγαμε και δεν θα είχαμε άδικο. Άλλωστε και η αλλαγή των κριτηρίων από το 2023, όπως διαβάζουμε για να δικαιολογηθεί η επιλογή, δείχνει μεθόδευση. Η α λα καρτ επιλογή, από το δεν μας νοιάζει κι αν συνταξιοδοτηθεί σύντομα στο κριτήριο να μείνει για μεγάλο χρονικό διάστημα, δείχνει πρεμούρα. Μήπως έχει βάση το σχόλιο του πολιτικού αναλυτή και αρθρογράφου της «Καθημερινής» Ανδρέα Δρυμιώτη ότι με 25% και κάτω στις εκλογές τρέμει το Μαξίμου καθώς θα έχει σχεδόν 80 βουλευτές και η υπόλοιπη αντιπολίτευση θα έχει τη δυνατότητα να στήσει ειδικό δικαστήριο για τον Μητσοτάκη σχετικά με το σκάνδαλο των υποκλοπών; Δεν νομίζω ότι θα συμβεί, αλλά ας το έχουμε ως στοιχείο πραγματικού φόβου του Μαξίμου που προσπαθεί να το αποτρέψει ελέγχοντας από τώρα και επί μακρόν την ηγεσία της Δικαιοσύνης. Θυμόμαστε άλλωστε τον σάλο που είχε ξεσηκώσει για να μην επιλέξει την ηγεσία της Δικαιοσύνης η κυβέρνηση ΣυΡιζΑ τον Ιούνιο του 2019 λίγο πριν από τις πρόωρες εκλογές που προκάλεσε ο ΣυΡιζΑ. Σαφώς του πρόσαπτε σκοπιμότητα· γιατί να είναι διαφορετικά τώρα;

Σκοπιμότητα είναι και ο ορισμός του «περιβαλλοντικού ισοζυγίου» που επαναδιατυπώνεται ύστερα από 20 χρόνια στη συνταγματική αναθεώρηση του άρθρου 24. Περιέργως πώς, οι ιδιώτες φαίνεται να απαλλάσσονται από τις επεμβάσεις που κάνουν στο περιβάλλον (για το κέρδος). Στα μουλωχτά πάει να περάσει κι αυτό.

Σκοπιμότητα έχει και η διακοπή του «Προλαμβάνω» που αφήνει στον αέρα 43.000 παχύσαρκους, οι οποίοι θα (όποτε και αν) συνεχίσουν την πανάκριβη θεραπεία τους το φθινόπωρο (κι αν… βρεθούν κονδύλια). Τελειώνει σε τρεις μέρες το Ταμείο Ανάκαμψης με το οποίο έκαναν (μικρο)πολιτική στον χώρο της υγείας. Καταλάβατε;

Έχουμε μπροστά μας δύσκολα. Ο καύσωνας στη δυτική και κεντρική Ευρώπη μάς θυμίζει ότι υπάρχει ένα φαινόμενο Ελ Νίνιο που μπορεί να μας αλλάξει τη ζωή. Πέρα από τη θερμοκρασία, επηρεάζονται καλλιέργειες, ζωές, άνθρωποι. Αν έρθει δε η σούπερ εκδοχή του, θα δούμε πολλά.

Η πολεμική σύρραξη στον Περσικό κόλπο άλλωστε άλλαξε πολλές ισορροπίες. Το Ιράν έγινε τοπική υπερδύναμη με τα κλειδιά του Ορμούζ στο χέρι και με επιρροή για να προστατέψει τους συμμάχους του στον Λίβανο. Στο ίδιο τραπέζι κάθισαν Βηρυτός και Τελ Αβίβ αλλά οι μονομερείς όροι για το οπλοστάσιο της Χεζμπολάχ βάζουν σε τροχιά πολέμου τον Λίβανο και το Ιράν σε εγρήγορση. Η οικονομία αλλάζει, καθώς δίνεται περισσότερο βάρος στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας από τα ορυκτά καύσιμα. Και οι ΗΠΑ χάνουν συμμάχους και βάσεις στον Κόλπο, ενώ κατσαδιάζουν δημοσίως και οργίλως το Ισραήλ για την επιθετικότητά του… Πρωτοφανές!

Στη Βενεζουέλα ο σεισμός έφερε στην επιφάνεια πόσο φτωχή είναι μια χώρα με τόσο ορυκτό πλούτο… Παραγκουπόλεις ήταν στο επίκεντρο του εγκέλαδου. Ισοπεδώθηκαν. Οι αγνοούμενοι ανέρχονται σε περίπου 50.000 και κάπου εκεί θα βρεθούν λίγοι επιζώντες και οι υπόλοιποι θαμμένοι κάτω από τα φτωχά ερείπιά τους.

Εδώ τη φτώχεια μας τη θυμίζει ο Στουρνάρας απειλώντας με μείωση συντάξεων ενώ η κυβέρνηση μας θυμίζει ότι κουμάντο κάνουν funds και τράπεζες.