Του Γιώργη Γιαννακέλλη

Όταν ακόμα και πολιτικοί αναλυτές που κινούνται στον χώρο της κυβερνητικής παράταξης παραδέχονται ότι η Νέα Δημοκρατία θα πρέπει να θεωρεί επιτυχία αν στις επόμενες βουλευτικές εκλογές προσεγγίσει το πενιχρό 28,3% των ευρωεκλογών, τότε γίνεται φανερό πως κάτι έχει σπάσει οριστικά στο άλλοτε πανίσχυρο κυβερνητικό οικοδόμημα.

Στο κυβερνητικό στρατόπεδο δεν ονειρεύονται πλέον θριαμβευτικές νίκες. Το μόνο που ελπίζουν είναι να σταματήσει η αιμορραγία ψηφοφόρων, να μη μετατραπεί η αποχή σε μαζική επιστροφή στις κάλπες –καθώς κάθε αύξηση της συμμετοχής φαίνεται να λειτουργεί εις βάρος της Ν.Δ.– και να αποδειχθεί τελικά μικρότερη από τις προβλέψεις η εκλογική απήχηση του υπό διαμόρφωση κόμματος του Αντώνη Σαμαρά.

Ωστόσο, οι πιο απαισιόδοξες εκτιμήσεις δεν προέρχονται από την αντιπολίτευση, αλλά από ανθρώπους που γνωρίζουν εκ των έσω το πολιτικό σύστημα. Ο Μανόλης Κοττάκης και ο Ανδρέας Δρυμιώτης έχουν αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο οι πραγματικές δημοσκοπικές επιδόσεις της Ν.Δ. να βρίσκονται πολύ χαμηλότερα από εκείνες που παρουσιάζονται δημοσίως. Μάλιστα, ο διευθυντής της Εστίας αποκάλυψε ότι, σύμφωνα με εμπιστευτική δημοσκοπική έκθεση που έφτασε στα χέρια κυβερνητικού αξιωματούχου, η πρόθεση ψήφου με αναγωγή εμφανίζει για πρώτη φορά από το 2016 τη Νέα Δημοκρατία κάτω από το ψυχολογικό όριο του 25%.

Αν ένα τέτοιο σενάριο επιβεβαιωθεί στην κάλπη, οι πολιτικές εξελίξεις θα είναι καταιγιστικές. Η συζήτηση για τη διαδοχή του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν θα αποτελεί πλέον δημοσιογραφική φημολογία αλλά υπαρξιακό ζήτημα για τη Νέα Δημοκρατία. Ταυτόχρονα, μια δραστική μείωση της κοινοβουλευτικής της δύναμης θα μπορούσε να δημιουργήσει νέους πολιτικούς συσχετισμούς, δίνοντας στην αντιπολίτευση τη δυνατότητα να διεκδικήσει τη διερεύνηση κορυφαίων υποθέσεων της κυβερνητικής περιόδου, με πρώτη το σκάνδαλο των υποκλοπών.

Το κλίμα πανικού που επικρατεί ήδη στο εσωτερικό της κυβερνητικής παράταξης αποτυπώνεται χαρακτηριστικά ακόμη και στα παραπολιτικά σχόλια του φιλοκυβερνητικού Τύπου. Το σημερινό σημείωμα της Καθημερινής, σύμφωνα με το οποίο συνεργάτες βουλευτών τηλεφωνούν σε ψηφοφόρους για να τους… διαβεβαιώσουν ότι οι βουλευτές τους δεν πρόκειται να εγκαταλείψουν τη Νέα Δημοκρατία για το κόμμα Σαμαρά, είναι ενδεικτικό της ατμόσφαιρας.

Όταν ένα κόμμα αισθάνεται την ανάγκη να καθησυχάζει τους ψηφοφόρους του ότι οι βουλευτές του δεν αυτομολούν, τότε το πρόβλημα δεν είναι επικοινωνιακό. Είναι βαθιά πολιτικό. Και κυρίως αποκαλύπτει ότι ο φόβος της διάσπασης δεν αποτελεί πλέον σενάριο, αλλά καθημερινή αγωνία.

Την ίδια στιγμή, το κυβερνητικό επιτελείο επιχειρεί να αλλάξει την ατζέντα προαναγγέλλοντας ένα γενναίο πακέτο παροχών στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Όμως τα προεκλογικά «δώρα» δύσκολα μπορούν να σβήσουν την πραγματικότητα που βιώνουν εκατομμύρια εργαζόμενοι και συνταξιούχοι.

Η ακρίβεια εξακολουθεί να στραγγαλίζει τα λαϊκά νοικοκυριά. Ο πληθωρισμός στην Ελλάδα παραμένει αισθητά υψηλότερος από τον μέσο όρο της ευρωζώνης, τα τρόφιμα είναι ακριβότερα από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ το κατά κεφαλήν ΑΕΠ εξακολουθεί να βρίσκεται πολύ χαμηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Το ενεργειακό κόστος συμπιέζει την παραγωγή, εκτινάσσει τις τιμές και διαβρώνει συνεχώς το εισόδημα των εργαζομένων.

Αυτές είναι οι πραγματικές κάλπες που στήνονται καθημερινά: στο σούπερ μάρκετ, στον λογαριασμό του ρεύματος, στο ενοίκιο, στο βενζινάδικο. Εκεί ψηφίζει κάθε μέρα η κοινωνία και εκεί η κυβέρνηση εισπράττει τη φθορά της.

Γι’ αυτό και, όσο κι αν οι επικοινωνιακοί μηχανισμοί επιχειρούν να καλλιεργήσουν κλίμα αισιοδοξίας, η πραγματικότητα παραμένει αμείλικτη. Αν δεν υπάρξει θεαματική ανατροπή του κοινωνικού κλίματος, οι επόμενες εθνικές εκλογές κινδυνεύουν να εξελιχθούν σε πραγματικό Γολγοθά για τη Νέα Δημοκρατία. Και τα πρώτα σημάδια πανικού, όπως δείχνει ακόμη και το παραπολιτικό της Καθημερινής, είναι ήδη ορατά.