Γράφει ο mitsos175

Σα σήμερα έγινα πολλά. Η δολοφονία του αρχιδούκα της Αυστρίας Φερδινάνδου (1914), ουσιαστικά η αρχή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και το τέλος του με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών (1919).

Θα σταθούμε όμως σε ένα άλλο γεγονός. Εγκρίνεται από τη Βουλή η «Συνθήκη Προσχώρησης της Ελλάδας στην ΕΟΚ» (ΕΕ). Υπέρ ψηφίζουν 175 της γαλάζιας συμμορίας, 4 του ΚΟΔΗΣΟ (τσόντα της ΝΔ), 4 της Εθνικής Παράταξης (Στέφανος Στεφανόπουλος – Αποστάτης κι αυτός), 2 της ΕΔΗΚ, 1 του ΚΚΕ Εσωτερικού, 1 της ΕΔΑ και 6 ανεξάρτητοι. ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ απείχαν της ψηφοφορίας.

Για να γελάσουμε έχει ενδιαφέρον να πούμε σε άλλο άρθρο ειδικά για το «Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού», ποιοι ήταν, που ήταν και που κατέληξαν.
Παρόλο που σχεδόν τα 2/3 της Βουλής ήταν υπέρ της ΕΕ, η πλειοψηφία του κόσμου ήταν κατά, όπως φάνηκε από τις εκλογές του 1981. Το ΠΑΣΟΚ έλεγε «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο», μαζί φυσικά με το ΚΚΕ. Η διαφορά είναι ότι εμείς δεν αλλάξαμε, άλλοι αλλαξοπίστησαν.

Μας έβαλαν λοιπόν στην παγίδα της ΕΕ. Με τα πακέτα και τα κονδύλια που τα πήραν οι αετονύχηδες, αφήνοντας για το λαό τα Μνημόνια. Το αποτέλεσμα φάνηκε αργότερα. Σα σήμερα πχ, το 2015 ο Αλέξης, το δήθεν αντίπαλο δέος του Χουντικούλη, κλείνει τις τράπεζες από τις 29 Ιουνίου έως τις 6 Ιουλίου. Θυμάστε τότε που παίρναμε 60 ευρώ; Εγώ ποτέ δεν πήρα τόσα, δεν είχα. Το κάνει ελπίζοντας κρυφά να βγει το δουλικό «ναι» στο δημοψήφισμα. Αλλά είναι τέτοια η οργή μας που βγαίνει το υπερήφανο ΟΧΙ με 62% αναγκάζοντας τον να κάνει τη θεαματικότερη κωλοτούμπα.

Αν δεν ήμασταν στην παγίδα της ΕΕ, θα ήμασταν σχετικά καλύτερα, γιατί δεν υπάρχει «καλά» στον καπιταλισμό. Δε θα είχαμε κάμποσα σκάνδαλα, θα είχαμε άλλα, αλλά όχι τόσο μεγάλα και τόσα πολλά, οι αγρότες θα έσπερναν αυτά που τους συνέφεραν, δεν θα είχαμε φυσικά τα Μνημόνια, ενώ θα είχαμε περισσότερα δάση. Θα καίγονταν, αλλά όχι τόσα που έγιναν στάχτη, για να βάλουν τις ανεμογεννήτριες. «ΟικΩλόγοι», τι να λέμε τώρα.

Ο Ανδρέας είχε μια ευκαιρία το 1981 να φύγει από τη «φάκα». Του άρεσε όμως το τυρί. Είδε πως τα λεφτά από τα κονδύλια τα διαχειρίζονταν πλέον πρασινοφρουροί του, οπότε σκέφτηκε «ρε συ, γιατί να μην τα φάμε εμείς;» Καλή σκέψη, αλλά όχι για μας. Γιατί αυτοί τα φάγανε, εμείς πληρώσαμε τη λυπητερή.

Ακόμα τρώνε, πάλι οι Κιναλήτες, που είναι στη γαλάζια συμμορία αυτή τη φορά. Γιατί κάποιοι πάνε όπου υπάρχει μάσα. Το κάνουν και πολλά άλλα ζώα. Τα αποδημητικά πράσινα παράσιτα είναι οι χειρότεροι. Χειρότεροι κι από τους νεοδημοκράτες ακόμα! Ως το 1981 το έπαιζαν «Σοσιαλιστές» – τρομάρα τους. Μας την έβγαιναν από τα Αριστερά σαν κάτι άλλους σήμερα. Μετά έπεσαν με τα μούτρα στο φαΐ και φάνηκε τι είναι στην πραγματικότητα: Χαραμοφάηδες κι απατεώνες.