Του Γιώργη Γιαννακέλλη

Σε μια χώρα που έχει μετατραπεί σε προκεχωρημένο φυλάκιο των αμερικανοΝΑΤΟϊκών σχεδιασμών, με στρατιωτικές βάσεις να ξεφυτρώνουν από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη και την εξωτερική πολιτική να κινείται μέσα στις ράγες που χαράσσει η Ουάσιγκτον, η άφιξη μιας νέας Αμερικανίδας πρέσβειρας με τα χαρακτηριστικά της Γκίλφοϊλ δεν αποτελεί είδηση. Είναι η φυσική συνέχεια μιας πολιτικής που έχει αναγάγει την υποτέλεια σε κρατικό δόγμα.

Αυτό που προκαλεί αποστροφή, δηλαδή, δεν είναι τόσο το ποια είναι η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ. Είναι το θέαμα που στήνεται γύρω της. Υπουργοί, πρώην πρωθυπουργοί, αρχηγοί κομμάτων και κάθε λογής παράγοντες του πολιτικού συστήματος σπεύδουν να περάσουν από το αμερικανικό «προσκυνητάρι» για να επιβεβαιώσουν ότι παραμένουν αξιόπιστοι διαχειριστές των συμφερόντων της υπερδύναμης στην Ελλάδα.

Η ίδια η New York Times, σε ένα δηλητηριώδες ρεπορτάζ της Ελίζαμπεθ Μπάμιλερ, δεν χρειάστηκε να καταφύγει σε χαρακτηρισμούς. Παρέθεσε απλώς τα γεγονότα. Η πρώην παρουσιάστρια του Fox News, πρώην σύζυγος του σημερινού κυβερνήτη της Καλιφόρνιας Γκάβιν Νιούσομ και πρώην αρραβωνιαστικιά του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ παρουσιάζεται ως η νέα celebrity της Αθήνας: παπαράτσι, εξώφυλλα περιοδικών, κοσμικές εμφανίσεις, μπουζούκια, δεξιώσεις και παράλληλα ασταμάτητο λόμπινγκ για την προώθηση αμερικανικών επιχειρηματικών συμφερόντων.

Η περιγραφή θυμίζει περισσότερο περσόνα της αμερικανικής βιομηχανίας θεάματος παρά επικεφαλής διπλωματικής αποστολής μιας χώρας που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή.

Ακόμη πιο αποκαλυπτικό είναι το παρελθόν της. Η ίδια εφημερίδα υπενθυμίζει ότι αποχώρησε από το Fox News υπό το βάρος σοβαρών καταγγελιών για ανάρμοστη συμπεριφορά στον χώρο εργασίας, ενώ γίνεται αναφορά και στις αποκαλύψεις του New Yorker για υπόθεση σεξουαλικής παρενόχλησης, κατηγορίες που η ίδια έχει αρνηθεί. Πρόκειται για ένα βιογραφικό που δύσκολα θα περνούσε απαρατήρητο αν αφορούσε οποιονδήποτε άλλο δημόσιο αξιωματούχο.

Υπάρχει όμως κάτι ακόμη πιο εξοργιστικό.

Η γυναίκα που σήμερα υποδέχεται με χαμόγελα το ελληνικό πολιτικό προσωπικό είναι η ίδια που, στα χρόνια της μνημονιακής λεηλασίας, χαρακτήριζε τους Έλληνες «τζαμπατζήδες» και υποστήριζε ότι έπρεπε να αντιμετωπιστούν «σαν σκυλί που κατούρησε στο χαλί». Αυτή ήταν η αντίληψή της για έναν λαό που είχε ήδη υποστεί κοινωνική καταστροφή, ανεργία, περικοπές και μαζική φτωχοποίηση.

Κι όμως.

Από τον Κυριάκο Μητσοτάκη μέχρι τον Αντώνη Σαμαρά, από στελέχη της Νέας Δημοκρατίας μέχρι τον Αλέξη Τσίπρα, ουδείς φαίνεται να δυσφορεί. Αντίθετα, όλοι σπεύδουν να φωτογραφηθούν, να συνομιλήσουν, να ανταλλάξουν φιλοφρονήσεις και να αποδείξουν ότι παραμένουν οι πιο πρόθυμοι συνομιλητές της αμερικανικής πρεσβείας.

Κάποτε, στις κλασικές «δημοκρατίες μπανάνας», οι κυβερνήσεις περίμεναν το νεύμα του πρέσβη πριν πάρουν μια κρίσιμη απόφαση.

Στη σημερινή Ελλάδα δεν χρειάζεται καν αυτό.

Το πολιτικό προσωπικό έχει εσωτερικεύσει τόσο βαθιά την εξάρτηση, ώστε προλαβαίνει μόνο του τις επιθυμίες της Ουάσιγκτον. Δεν περιμένει εντολές· σπεύδει να αποδείξει την αφοσίωσή του.