Της Τ.Γ
Μπάτσοι δολοφόνοι σκότωσαν κι άλλο παιδί. Βγάλτε επιτέλους το σκασμό αυτόκλητοι υπερασπιστές φονιάδων, “άδεια πετσιά χωρίς ψυχή”.
Ένα ακόμα παιδί είναι νεκρό από σφαίρες μπατσων. Δεν χωρούν ” ναι μεν αλλά ” δεν χωρά τίποτα άλλο παρά μόνο θλίψη και οργή. Άπειρη οργή, που για άλλη μια φορά “το όπλο του μπάτσου είναι μαγικό , ρίχνει στον αέρα και βρίσκει στο ψαχνό”.
Μπάτσοι δολοφόνοι σκότωσαν κι άλλο παιδί. Οι μπάτσοι είναι οι φυσικοί αυτουργοί. Ηθικοί αυτουργοί οι πυλώνες του συστήματος, αργυρώνητοι δημοσιολογούντες και δικαστές που το χωρό σέρνουν της ατιμωρησιάς των φονιάδων.
Ηθικοί αυτουργοί ίσως και γω, ίσως και συ, που το πόνο και την οργή που μας πνίγουν την κάνουμε σχόλιο σε οθόνες και τους δρόμους αφήνουμε αδειανούς. Κι έτσι ο φόβος κατοικεί μόνο από τη μια πλευρά, κι έτσι ανενόχλητη η εξουσία προστατεύει τα μαντρόσκυλα της.
Μπάτσοι δολοφόνοι σκότωσαν κι άλλο παιδί. Απλά και μόνο γιατί ο φόβος το κατέκλυσε, συναίσθημα απόλυτα φυσιολογικό για ένα παιδί οταν οδηγεί χωρίς δίπλωμα και βρεθεί μπροστά σε έλεγχο, είτε έχει κάποιες ιδιαιτερότητες, είτε όχι.
Ενα ακόμα παιδί αναίτια δολοφονημένο. Το επόμενο; Το δικό σου ; Το δικό μου; ΠΩΣ ΤΟ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ;
1 Comment