Του Γ.Γ

Για χρόνια το Μέγαρο Μαξίμου και οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι επαναλάμβαναν σχεδόν μηχανικά το ίδιο τροπάρι: «Το ελληνικό Δημόσιο δεν αγόρασε ποτέ το Predator». Όποιος το αμφισβητούσε χαρακτηριζόταν περίπου συνωμοσιολόγος, ενώ η υπόθεση επιχειρήθηκε να παρουσιαστεί ως μια σκοτεινή ιστορία… ιδιωτών, χωρίς κρατική εμπλοκή.

Και τώρα έρχεται ο ίδιος ο άνθρωπος που βρίσκεται πίσω από το Predator να τινάξει στον αέρα αυτή την εκδοχή.

Σε αγωγή που κατέθεσε σε ισραηλινό δικαστήριο, ο Tal Dilian, ιδρυτής της Intellexa και κεντρικό πρόσωπο του διεθνούς δικτύου εμπορίας του Predator, δηλώνει χωρίς περιστροφές ότι πούλησε το Predator σε ελληνικές κρατικές αρχές και ότι η συγκεκριμένη συναλλαγή ήταν «απολύτως νόμιμη».

Την αποκάλυψη έκανε ο δικηγόρος θυμάτων του Predator, Ζαχαρίας Κεσσές, δημοσιοποιώντας αποσπάσματα του δικογράφου.

Το επίμαχο σημείο δεν αφήνει πολλά περιθώρια παρερμηνειών:

«…ο ενάγων πούλησε το Predator στις κρατικές αρχές στην Ελλάδα, κάτι που από μόνο του είναι απολύτως νόμιμο…»

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο ισχυρισμός αυτός προβάλλεται από τον ίδιο τον Dilian στο πλαίσιο της δικαστικής του υπεράσπισης και περιλαμβάνεται στο δικόγραφο που εκκρεμεί ενώπιον ισραηλινού δικαστηρίου.

Κάποιος λέει ψέματα

Τα πράγματα είναι πλέον εξαιρετικά απλά.

Η κυβέρνηση υποστηρίζει επί χρόνια ότι το ελληνικό κράτος δεν απέκτησε ποτέ το Predator.

Ο Tal Dilian δηλώνει ενώπιον δικαστηρίου ότι το πούλησε σε ελληνικές κρατικές αρχές.

Και οι δύο εκδοχές δεν μπορούν να είναι αληθινές ταυτόχρονα.

Αν ο Dilian ψεύδεται σε ισραηλινό δικαστήριο, αυτό πρέπει να διερευνηθεί. Αν όμως λέει την αλήθεια, τότε καταρρέει ένα από τα βασικά επιχειρήματα πάνω στα οποία επιχειρήθηκε να θαφτεί πολιτικά το σκάνδαλο των υποκλοπών.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι θεωρητικό.

Ποια κρατική υπηρεσία παρέλαβε το Predator; Ποιος υπέγραψε; Ποιος το διαχειρίστηκε; Ποιος έδωσε την πολιτική κάλυψη;

Η κυβερνητική πλειοψηφία επιχείρησε εδώ και χρόνια να πείσει την κοινωνία ότι το θέμα έκλεισε. Με αρχειοθετήσεις, με επικοινωνιακές ασκήσεις και με το γνωστό δόγμα ότι «δεν υπάρχει τίποτα να δείτε».

Μόνο που τα δικαστικά έγγραφα έχουν μια κακή συνήθεια: εμφανίζονται την πιο ακατάλληλη στιγμή και χαλάνε το αφήγημα.

Η νέα αποκάλυψη δεν αποτελεί από μόνη της απόδειξη ποινικής ευθύνης συγκεκριμένων κυβερνητικών προσώπων. Αποτελεί όμως ένα νέο, σοβαρό στοιχείο που έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με όσα διακήρυσσε επί χρόνια η κυβέρνηση.

Και αυτό δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με σιωπή.

Η καταδίκη και τα αναπάντητα ερωτήματα

Υπενθυμίζεται ότι τον Φεβρουάριο του 2026 το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών καταδίκασε τον Tal Dilian, τη Sara Hamou, τον Felix Bitzios και τον Γιάννη Λαβράνο για την υπόθεση του Predator.

Όμως η καταδίκη των προσώπων που συνδέονται με την εμπορία του λογισμικού δεν απάντησε ποτέ στο βασικό πολιτικό ερώτημα:

Ποιος ήταν ο πελάτης;

Γιατί κάποιος αγόρασε το Predator. Κάποιος το παρέλαβε. Κάποιος το λειτούργησε. Κάποιος αποφάσισε ποιοι θα τεθούν υπό παρακολούθηση.

Και αυτός ο «κάποιος» εξακολουθεί να μένει στο απυρόβλητο.

Η έρευνα οφείλει να συνεχιστεί

Ο Ζαχαρίας Κεσσές ανακοίνωσε ότι θα καταθέσει το ισραηλινό δικόγραφο στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, ζητώντας διεθνή δικαστική συνδρομή, την κλήση του Tal Dilian και στελεχών της Intellexa, καθώς και πλήρη διερεύνηση για το ποιος παρέλαβε και χρησιμοποίησε το Predator στην Ελλάδα.

Γιατί το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν τελειώνει με την καταδίκη τεσσάρων προσώπων.

Τελειώνει μόνο όταν αποκαλυφθεί ποιος βρισκόταν στην άλλη άκρη της συναλλαγής.

Και όσο αυτό παραμένει στο σκοτάδι, τόσο θα ενισχύεται η πεποίθηση ότι στην Ελλάδα δεν επιχειρήθηκε μόνο η συγκάλυψη ενός σκανδάλου, αλλά και η προστασία όσων βρίσκονταν πίσω από αυτό.