Γράφει ο Συνεργάτης

Σε μια ακόμη προκλητική επίδειξη ιμπεριαλιστικής ισχύος, η κυβέρνηση των ΗΠΑ κλιμακώνει επικίνδυνα την ένταση στη Μέση Ανατολή, μετατρέποντας την παγκόσμια οικονομία σε όπλο πολέμου. Ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών, Σκοτ Μπέσεντ, ανακοινώνει ένα πρωτοφανές πακέτο κυρώσεων κατά του Ιράν, το οποίο η ίδια η Ουάσιγκτον παρουσιάζει κυνικά ως τις «σκληρότερες κυρώσεις στην Ιστορία», μιλώντας ανοιχτά για έναν «οικονομικό στραγγαλισμό» με στόχο να γονατίσει την Τεχεράνη και να την οδηγήσει στη συνθηκολόγηση.

Πίσω από τη δήθεν «οικονομική πίεση» αποκαλύπτεται η πραγματική φύση της αμερικανικής πολιτικής: ο οικονομικός αποκλεισμός ως προέκταση του πολέμου με άλλα μέσα. Η στρατηγική της «μέγιστης πίεσης» δεν πλήττει μόνο την ιρανική κυβέρνηση. Χτυπά την κοινωνία, διαλύει οικονομικές δραστηριότητες, επιβαρύνει τη ζωή των εργαζομένων και μετατρέπει ολόκληρο το διεθνές οικονομικό σύστημα σε μηχανισμό εκβιασμού.

Και η Ουάσιγκτον δεν κρύβει πλέον τις προθέσεις της. Ο Μπέσεντ, ως πολιτικός εκπρόσωπος των συμφερόντων του αμερικανικού κεφαλαίου, απειλεί ευθέως ότι όποια χώρα συνεχίζει να διατηρεί οικονομικές σχέσεις με την Τεχεράνη θα βρεθεί αντιμέτωπη με τις συνέπειες. Στο στόχαστρο μπαίνουν έτσι όχι μόνο το Ιράν, αλλά και κράτη όπως η Κίνα και κάθε κυβέρνηση που επιχειρεί να κινηθεί έξω από τα όρια που χαράσσει η Ουάσιγκτον.

Οι κυρώσεις γίνονται όπλο παγκόσμιας εμβέλειας. Δεν πρόκειται απλώς για μια διμερή αντιπαράθεση. Είναι η προσπάθεια μιας υπερδύναμης να επιβάλει, μέσω της οικονομικής της ισχύος, το ποιος θα εμπορεύεται με ποιον, ποιος θα έχει πρόσβαση σε αγορές και ενεργειακούς πόρους και ποιος θα τιμωρείται επειδή αρνείται να ευθυγραμμιστεί.

Η Τεχεράνη, από την πλευρά της, απαντά σε ιδιαίτερα υψηλούς τόνους, χαρακτηρίζοντας τις νέες κυρώσεις «κήρυξη πολέμου» και προειδοποιώντας ότι θα υπάρξουν αντίποινα. Παράλληλα, επανέρχεται στο τραπέζι η απειλή για τον έλεγχο ή ακόμη και το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ, μιας από τις σημαντικότερες ενεργειακές αρτηρίες του πλανήτη. Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να προκαλέσει τεράστιες αναταράξεις στις διεθνείς αγορές ενέργειας και να μετατρέψει την ήδη επικίνδυνη αντιπαράθεση σε κρίση παγκόσμιων διαστάσεων.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία: οι λαοί δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς.

Οι οικονομικές κυρώσεις, οι αποκλεισμοί, οι στρατιωτικές βάσεις και οι «διευκολύνσεις» προς τις πολεμικές μηχανές των μεγάλων δυνάμεων δεν αποτελούν φιλειρηνικές επιλογές. Είναι κρίκοι της ίδιας αλυσίδας που οδηγεί από τον οικονομικό στραγγαλισμό στη στρατιωτική σύγκρουση. Και όπως πάντα, το τίμημα καλούνται να το πληρώσουν οι εργαζόμενοι και οι φτωχοί, με ακρίβεια, ανεργία, φτώχεια, προσφυγιά και τελικά με το ίδιο τους το αίμα.

Η εμπλοκή χωρών στις αμερικανοΝΑΤΟϊκές επιχειρήσεις και η παραχώρηση βάσεων, λιμανιών και υποδομών για τις ανάγκες των πολεμικών σχεδιασμών μετατρέπουν ολόκληρες κοινωνίες σε πιόνια ενός ανταγωνισμού που δεν υπηρετεί τα δικά τους συμφέροντα. Ταυτόχρονα, αυξάνουν τον κίνδυνο να μετατραπούν αυτές οι υποδομές σε στόχους μιας γενικευμένης πολεμικής ανάφλεξης.

Δεν θα πληρώσουμε εμείς τους πολέμους τους!

Το εργατικό και αντιπολεμικό κίνημα οφείλει να σημάνει συναγερμό απέναντι στη νέα κλιμάκωση. Απέναντι στην πολιτική των κυρώσεων, των εκβιασμών, των αποκλεισμών και των πολεμικών απειλών. Απέναντι στη λογική που θέλει τους λαούς να θυσιάζονται για τα κέρδη, τις αγορές, τους αγωγούς, τα πετρέλαια και τους δρόμους μεταφοράς ενέργειας.

➤ Καμία εμπλοκή των λαών στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς!

➤ Έξω οι βάσεις και οι πολεμικές μηχανές των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ από την περιοχή!

➤ Καμία συμμετοχή στον πόλεμο και στους σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών!

➤ Οι λαοί δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν μεταξύ τους. Έχουν κάθε λόγο να αντισταθούν σε αυτούς που τους θέλουν αναλώσιμους στα γεωπολιτικά τους παιχνίδια.