Μια σημαντική, ελπιδοφόρα και βαθιά ταξική νίκη του εκπαιδευτικού και εργατικού κινήματος γράφτηκε σήμερα, Τρίτη 25 Αυγούστου.

Ύστερα από έναν μακρύ και εξοντωτικό δικαστικό και διοικητικό Γολγοθά, σχεδόν 18 μηνών, σε καθεστώς «δυνητικής αργίας» για τη συνδικαλιστική της δράση, η αγωνίστρια εκπαιδευτικός Χρύσα Χοτζόγλου πήρε επιτέλους στα χέρια της το χαρτί της επανατοποθέτησής της και επέστρεψε στην υπηρεσία της.

Η Χρύσα επιστρέφει εκεί όπου πραγματικά ανήκει: μέσα στο σχολείο, δίπλα στους μαθητές και τις μαθήτριές της, μαζί με τους συναδέλφους της και μέσα στους αγώνες του εκπαιδευτικού κινήματος.

Η επιστροφή της δεν αποτελεί απλώς μια προσωπική δικαίωση. Είναι μια ηχηρή απάντηση στην κρατική αυθαιρεσία, στον διοικητικό αυταρχισμό και σε κάθε απόπειρα ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης και των εργατικών αγώνων.

Για μήνες επιχειρήθηκε να σταλεί ένα ξεκάθαρο μήνυμα εκφοβισμού: όποιος σηκώνει κεφάλι, όποιος αντιστέκεται, όποιος αρνείται να σκύψει το κεφάλι, θα πληρώνει το τίμημα. Η επιχείρηση ήταν σαφής: να παραδειγματιστεί ένας άνθρωπος για να φοβηθούν εκατοντάδες, να επιβληθεί σιωπή εκεί όπου υπάρχει αγωνιστική φωνή.

Μόνο που αυτή τη φορά οι μηχανισμοί της διοίκησης και της καταστολής βρήκαν απέναντί τους κάτι πολύ ισχυρότερο: τη μαζική αλληλεγγύη, τη συλλογική αντίσταση και την αποφασιστικότητα του εκπαιδευτικού κινήματος.

Κι αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο μήνυμα της σημερινής εξέλιξης.

Όπως χαρακτηριστικά υπογραμμίζει η Ενότητα Αντίστασης Ανατροπής, ο αγώνας για την επιστροφή της Χρύσας απέδειξε στην πράξη ότι «οι μηχανισμοί του συστήματος, της κυβέρνησης και της διοίκησης δεν είναι ανίκητοι». Υποχωρούν όταν συναντούν απέναντί τους μαζική αντίδραση, αγωνιστική πίεση και ένα κίνημα που αρνείται να αποδεχτεί τη σιωπή και την ηττοπάθεια ως κανονικότητα.

Και η νίκη αυτή δεν ήρθε από μόνη της. Ήρθε μέσα από τις κινητοποιήσεις, τις παρεμβάσεις, τις συλλογικές αποφάσεις, την αλληλεγγύη συναδέλφων και σωματείων, μέσα από όλους και όλες όσοι/ες αρνήθηκαν να αφήσουν τη Χρύσα μόνη απέναντι στον μηχανισμό της διοικητικής και πειθαρχικής δίωξης.

Ένας άνθρωπος απέναντι στον μηχανισμό μπορεί να βρεθεί μόνος. Ένας ολόκληρος κλάδος, όμως, όταν οργανώνεται και αγωνίζεται, μπορεί να τον αναγκάσει να υποχωρήσει.

Η σημερινή νίκη φωτίζει και τις μάχες που έρχονται.

Απέναντι στην αξιολόγηση-λαιμητόμο, στις διώξεις εκπαιδευτικών, στις συγχωνεύσεις τμημάτων, στην υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου και στην πολιτική που μετατρέπει την εκπαίδευση σε πεδίο πειθάρχησης και ελέγχου, η απάντηση δεν μπορεί να είναι η ατομική αναμονή.

Είναι η οργάνωση από τα κάτω.
Είναι η συλλογική αντίσταση.
Είναι η ταξική αλληλεγγύη.
Είναι ο αγώνας που δεν κάνει πίσω.

Η επιστροφή της Χρύσας είναι μια υπενθύμιση ότι η τρομοκρατία δεν είναι παντοδύναμη και ότι η συλλογική δράση μπορεί να σπάσει τον φόβο.

Γιατί τελικά, όπως αποδεικνύεται ξανά και ξανά: Ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν δόθηκε ποτέ.

Καλωσόρισες πίσω, Χρύσα!

Συνεχίζουμε αλύγιστοι.
Κανένας μόνος του απέναντι στην κρατική αυθαιρεσία.
Κανένας μόνος του απέναντι στις διώξεις.
Κανένας μόνος του απέναντι στην τρομοκρατία.

Η τρομοκρατία δεν θα περάσει!

Του λαού ο αγώνας θα τη σπάσει!